Nu wil die vast iets van me De spanning in je buik voelen Je probeert te ontspannen Maar dat stemmetje Steeds weer opnieuw: Nu wil die vast iets van me… Je merkt dat je dichtklapt Vertrouwt de woorden niet meer die gezegd worden Je vindt het lastig om het gesprek te stoppen, want ergens heb je geleerd dat dit heel erg onbeleefd is Je blijft vriendelijk glimlachen Terwijl je voelt dat het voor jou niet klopt Je wilt genieten van samen zijn Zonder dat er iets hoeft Zonder dat je twijfels over hoe je eruit ziet Zonder dat het meteen iets moet zijn Maar hardop zeggen wat voor jou klopt, belangrijk is gaat niet. Hoe zou het zijn om dit in een fijne groep mensen te mogen onderzoeken? Erachter te komen dat je helemaal jezelf mag zijn? Niet kleiner of groter, slanker of fitter Een plek waar je ‘teveel’ mag zijn Samen In verbinding Aanwezig Zonder dat je ergens naartoe hoeft, het iets moet zijn. Aanwezig zijn, voelen, zakken in je lijf, de zachtheid in je hart mogen ervaren. Onze workshops zijn precies zo'n plek om hiermee te oefenen. Om te onderzoeken hoe je je grenzen kunt aangeven, mag uitproberen wat er gebeurt als jij je uit.

Wat een cultuurshock! Je moet netjes blijven, je bescheiden opstellen, je hoort niet te vragen om wat je wilt, je wacht op je beurt en eerlijk zullen we alles delen. Een week in Gambia. Opvallend dat er continu mensen naar me toekomen om een ‘gezellig praatje’ te maken, terwijl ik steeds voel dat ze iets van me willen: geld, kleding, snoep, lege flesjes (ja, echt!), zeep…. Die aap komt steeds na een zin of twee a drie uit de mouw. Kinderen die bij een medereiziger een pak schriften uit de handen rukken, waarbij ouders vrolijk staan te lachen en juichen als 1 van hen het pak bemachtigd heeft. De medereiziger zegt nog: ‘ik had graag eerlijk gedeeld’. Maar daar is niet hier. Hier… waar we dat dierlijke van het pakken wat je wilt hebben onderdrukken, afleren. Het zo rauw meemaken, zien, voelen, ervaren. Weten dat het een andere cultuur is. Merk ik dat de oordelen en de strijd in mezelf aardig stormt. Ik snap de armoede, waardoor dit gedrag noodzaak wordt. Ik snap dat het geld, de welvaart die er wel is, met name via toerisme komt. Ik snap dat ze voor een toerist een andere prijs rekenen dan voor een local. Waar een zeepje in de winkel 60 Dalasi kostte (ongeveer €0,80) (Dalasi is daar de munteenheid), probeerde ze het mij te verkopen voor 100 Dalasi (ongeveer €1,20). Mijn lijf ging accuut in de weerstand. Ik voelde me boos worden. De woorden ‘Oplichters’ en ‘Afzetters’ schoten al door m’n hooft heen. Scherp heb ik een opmerking gemaakt dat de prijzen een eindje verderop anders lagen. Het heeft me een paar centen gescheeld. Ik moet er even van bijkomen… 

Ik had verwacht dat ik meer zou voelen Dat zei iemand na een massage. Ik stelde hem twee vragen. Wat had je willen voelen? En: wat voel je nu? Op de eerste vraag kwam geen duidelijk antwoord. Dat wist hij eigenlijk zelf ook niet zo goed. Op de tweede vraag zei hij: ik voel me meer ontspannen. En daar staan we vaak te weinig bij stil. Voor sommige mensen is meer ontspannen voelen al een grote stap. Je kunt namelijk ook helemaal niks voelen. Als je zenuwstelsel niet gewend is aan aanraking of diepe ontspanning, kan je systeem als het ware even op slot gaan. Dat is geen fout. Dat is bescherming. Je lijf kijkt eerst: is dit veilig? En dat heeft soms even tijd nodig. Soms gebeurt ook het tegenovergestelde. Een kleine aanraking en je lijf schiet meteen in de hoogste versnelling. Allebei is normaal. Daarom zeg ik vaak: gun je lijf de tijd om te wennen. Niet één massage. Maar een paar keer. Zodat je lijf leert: oh… zo voelt ontspannen dus. En vanaf daar ga je steeds meer voelen. Laagje voor laagje. Merk jij dat je weinig voelt in je lijf? Of dat ontspannen moeilijk is? Dan kan massage juist helpen.  Je bent welkom om het zelf te ervaren.

Wanneer ben je een gevorderde danser? Mijn Free Flow Tantric Dance avonden zijn alleen bedoeld voor gevorderde dansers. Maar…wanneer ben je nu gevorderd? Je kunt al meedoen met deze dansavond als je: 5 tot 10 keer een ‘normale’ Tantric Dance editie hebt bijgewoond kun je al meedoen en ben je van harte welkom. Je kent dan de basis en gaat op zo’n avond kilometers maken. Let dan wel op: Ga geen technieken uitproberen waar je de uitleg niet van hebt gehad! Richt je bijvoorbeeld op je ademhaling en onderzoek wat dieper en verder uitademen doet in de dans Wees alert op je grenzen Sla regelmatig een dans over (dit voorkomt dat je overprikkeld raakt) Je kunt lagen van Tantric dance tegenkomen die je nog niet kende, dit kan raken Je behoort pas helemaal tot een gevorderde Tantric dancer als je: Al een aantal jaren regelmatig Tantric dance doet OF Je hebt de verdieperstraining gevolgd (in Den Bosch (Met Anita Witteveen en Hein Van Den Heuvel ), Utrecht (bij Rakesh Mijling kesh) of in Amsterdam (bij Elfriede Van Der Sanden ) Je weet wat ademhaling in de dans doet en dit kunt toepassen Je je grenzen aan kunt geven, zonder schuldgevoel of verhalen in je hoofd of hier heel bewust mee omgaat Heb je tot nu toe alleen Ecstatic dance, 5 ritme dansen of Biodanza gedaan? Dit kan een hele fijne basis zijn om een keer Tantric Dance te komen doen, je weet dan al hoe je lijf vanuit zichzelf op verschillende soorten muziek. Je bent dan GEEN gevorderde TANTRIC dancer… deze manier van dansen heeft echt andere aspecten waar je rekening mee dient te houden. Merk je: ik wil wel, maar vind je jezelf nog niet gevorderd? Ga dan naar een CELEBRATION of ADVENTURE avond.

Wat kan er achter boosheid zitten? Soms roept de workshop ‘ zacht verlangen’ boosheid op. Enthousiast werd er gereageerd. Door vrouwen en door mannen. Toch kan zo’n oproep om vrouwen hun verlangen uit te laten spreken naar mannen en dat mannen dit dan faciliteren ook boosheid oproepen. Boosheid die op zich niks te maken heeft met wat en hoe ik iets neerzet, maar wat wel erdoor geraakt wordt. Ook voor mannen kan gelden dat ze het verlangen voelen dat een vrouw een keer helemaal voor hun er is. Het kan zijn dat ze ervaren dat ze er altijd voor een vrouw moeten zijn, of dat vrouwen ze niet eens zien staan. Vaak heeft dat ook te maken met de energie van die man, niet met uiterlijk. Wat ik hieronder noem, hoeft overigens niet perse zo te zijn. Misschien ervaar jij het als man of vrouw wel totaal anders. Ik hoor het dan graag. In de energie kan bijvoorbeeld onbewust een rancune naar vrouwen zitten, want ‘ze komen nooit naar mij, maar hangen wel met bosjes om die andere man’. Een ander aspect is het idee dat ze iets niet zouden mogen, je moet je als man tenslotte op een bepaalde manier gedragen (en.. wie bepaalt dat ook alweer?). Het gevoel hebbend te falen in de liefde. Bang zijn voor afwijzing, zichzelf vervolgens groter of juist helemaal onzichtbaar maken. Een energie die vrouwen feilloos oppikken en met een grote boog omheen lopen. Dit kan overigens ook voor vrouwen naar een man toe gelden. Het kan een uitdaging zijn voor mannen om verlangens vrijuit te mogen aangeven, om te kijken of er vervolgens een vorm ontstaat waarbij er tegemoet gekomen kan worden aan dat verlangen. Regelmatig heb ik gesprekken met vrouwen die dan verschillende dingen zeggen: - Mannen willen maar 1 ding… - Ik heb al genoeg gegeven en wil niet meer geven - Ik ben bang dat ze dan denken dat ik meer van ze wil of dat ze meer kunnen krijgen dan ik wil geven - Ik vind het moeilijk om ‘nee’ te zeggen, dus ga ik dat liever niet aan Ik schrik daar soms van. Ook ik heb deze gedachten, gevoelens en ideeën gehad en ben ze gaan aankijken. In mijn schrikreactie zit ook een stukje schaamte: ik dacht en vond dit ook… inmiddels weet ik dat het ook anders kan zijn, anders is. Ik ervaar dat dit beeld pijnlijk kan zijn voor een man. In mijn eigen proces heeft dit me geholpen: - Ik geef geen antwoord op vragen die niet gesteld zijn - Checken of ook echt die vraag voor meer komt - Gaan oefenen met ‘Nee’ zeggen - Als ik geef om iets terug te krijgen voelt dat frustrerend, zeker als ik niet precies terug krijg wat ik dan had verwacht - Merken dat geven vanuit het hart ook ontvangen is - Eerlijk kijken naar mijn eigen intenties en verhalen in mijn hoofd Soms ontstaat er een heel open gesprek in het voorgesprek bij mijn massages. Waarbij een man deelt wat hij verlangt. Die verlangens zijn heel divers. Een greep uit de vragen van de afgelopen maand: - Wil je me gewoon even vasthouden - Wil je m’n hand vasthouden - Ik wil je graag even aankijken - Kan je jouw hand op mijn hart leggen - Ik wil me graag heel klein maken - Wil je naast me komen liggen Soms wordt er niks gevoeld. Vaak volgt een reactie: Ow… dit kwam echt uit m’n hoofd. Soms ontstaan er tranen, een zucht van opluchting, of een rilling dat door het lijf heen gaat. Het is altijd bijzonder om vrijuit aan te kunnen geven waar jouw verlangen ligt. Ongeacht of hier nu een volmondige ‘ja’ of een al dan niet voorzichtige ‘nee’ op komt. Ik zeg niet altijd ‘ja’ tegen een verlangen. Voor mij is het belangrijk dat het ook voor mij kloppend voelt om te doen in dat moment. Het kan heel helend zijn om een ‘nee’ te ontvangen. Te voelen wat dit met je doet, emoties helemaal door je heen te laten gaan, waardoor het de ruimte krijgt om zachter te worden. Vaak zit achter die boosheid niks anders dan een verlangen om gehoord en gezien willen worden. Een eerlijke 'nee' is ook een vorm om iemand echt te zien. De boosheid en de 'nee' is niet persoonlijk bedoelt.

Hoe krijg ik weer zin in aanraking? In de vorige blog ‘ik heb geen zin meer in aanraking’ schreef ik wat ik allemaal tegenkwam, dat maakte dat ik niet meer aangeraakt wilde worden. Dank voor de reacties die ik daarop heb gekregen. De afgelopen jaren is daar veel in veranderd. Ik wil je graag meenemen in wat voor mij geholpen heeft. Het kan zijn dat het jou ook helpt, misschien heb je het al uitgeprobeerd en is dit ontzettend stom, wellicht geeft het inspiratie. Doe het vooral op jouw manier, op jouw tempo. Maar weet dat het anders kan. De belangrijkste vraag is ook: wil JIJ dit veranderen? Ga het niet voor je partner, vrienden of willekeurig iemand anders doen. Dit heeft mij geholpen: 1. Nee zeggen tegen elke aanraking. Het maakte dat er weer ruimte kwam voor nieuwsgierigheid en het gaf me mijn vertrouwen en veiligheid terug 2. Langzaam durven gaan 3. Zelf het initiatief nemen 4. Heeeeel veeeeel praten over aanraking en wat er dan bij mij gebeurt. 5. Ik bepaal wie me wel mag aanraken en vooral ook wie niet 6. Met kleine aanrakingen beginnen, een hand aanraken, een schouder of een knuffel 7. Zijn met het me ongemakkelijk en vervelend voelen tijdens een aanraking, bij weerstand gaat het vaak niet ineens superfijn zijn 8. Eerlijk communiceren 9. In A blijven, en de rest van het alfabet laten voor wat het is 10. Mezelf toestemming geven om te oefenen, flirten, dansen en mezelf open te stellen 11. Iedereen zien als persoon om mee te oefenen, in plaats van alleen degene met wie ik oud wilde worden en kinderen mee wilde krijgen 12. Plekken met meer mensen om me heen en dan daar aanraking opzoeken (voelde voor mij veiliger dan 1 op 1) 13. Onderzoeken wat en hoe ik de aanraking wel wilde, wat ik fijn vind en dat durven communiceren 14. Durven te ontploffen als iets niet voor mij klopt. Het voelde als overreageren. 15. Mild zijn voor mezelf Het trouw aan mezelf durven blijven was de grootste les. Zowel de nee’s als de ja’s durven onderzoeken. Het maakte dat muren verschoven naar grenzen. Muren bedacht ik met mijn hoofd, stonden vast en het kostte behoorlijk wat energie om ze staande te houden. Grenzen zitten in mijn lijf, veranderen elk moment weer, geven lucht en ademruimte, het vraagt om absolute eerlijkheid en voelen in mijn lijf. Het vertrouwen opbouwen in mezelf en m’n eigen lijf, de strijd die ik met mezelf voerde, is het heftigste dat ik ooit heb meegemaakt. Een ander is nog nooit zo streng geweest als ikzelf in die tijd voor mezelf was. Het leren mild zijn voor mezelf, mezelf toestaan om fouten te maken, over m’n grenzen te gaan, ver voor m’n grens te blijven en dat dan frustrerend vinden, boos te worden. Het leren plezier maken, mogen genieten, voorbij de schaamte gaan, voluit durven leven. Het was geen gemakkelijke weg. Elke dag nog dankbaar voor het pad dat ik gelopen heb. De mega-stappen die ik gezet heb. Stappen waarin ik nu anderen mag begeleiden. Omdat ik weet wat het niet aangeraakt worden kan doen. Omdat ik weet wat aanraking kan doen. Jij zet de stap naar het toelaten van het op een fijne manier aangeraakt worden. Voel je vrij en wees welkom.

Ik heb geen zin meer in aanraking. Wat kan daaronder zitten? De behoefte van elk persoon kan anders zijn. Op elk moment van de dag. Het echt leren luisteren naar die behoefte van je lijf kan een uitdaging zijn. Om überhaupt te kunnen voelen wat je wilt. Vaker is het veel makkelijker om te weten wat je niet wilt. Het is vervolgens een heel nieuw level om dit te gaan communiceren. Ik zal in deze voor mezelf spreken. Kijk wat voor jou klopt, wat voor jou anders is. Misschien geeft het nieuwe inzichten, misschien haal ik oude koeien uit de sloot. De afgelopen jaren heb ik aanraking veel meer toegelaten in mijn leven. Dat is niet altijd zo geweest. In 2013 kreeg ik een burn-out. Angst en paniek was een gevolg. Deze ontstond met name in verbinding met mannen, zeker met aanraking. Wat gebeurde daar? Want ik wilde toen zéker niet aangeraakt worden. Angst om verwachtingen te scheppen waar ik niet aan wilde voldoen. Angst dat er over mijn grenzen heengegaan zou worden Vinden dat als ik A zeg, dat ik ook B zou moeten zeggen, dus dan ook maar geen A zeggen Mezelf of de ander niet goed genoeg vinden of angst dat de ander mij niet goed genoeg zou vinden Angst dat ik het niet vol zou kunnen houden De overtuiging dat ik niemand mocht buitensluiten, dus moest ik iedereen maar toelaten. En daar had ik helemaal geen zin in en ruimte voor.. Angst om anderen af te wijzen Dan moet het weer seks worden… en als het dan toch seks wordt…dan ging ik liever heel snel van A tot Z om er maar vanaf te zijn. En geloof me… dat duurt dan heeeeeel langggg… en uiteindelijk niet vol te houden Moe zijn van steeds hetzelfde riedeltje (afwisseling is leuk!) Niet weten wat ik dan wel wil Mijn lijf reageerde heftig op aanraking, ik snapte dit niet en schoot dan accuut in m’n hoofd. Ik durfde geen nee te zeggen, ging versnellen of juist enorm overreageren en wegduwen. Gevolg: geen vertrouwen, geen ontspanning en veiligheid weg Waarschijnlijk ben ik nog wel wat vergeten, of kunnen sommige punten ook samengevat worden. Het kan zijn dat er bij jou andere factoren spelen. Wat ik wel kan zeggen: nu is de angst weg. Verdwenen. Ik kan weer genieten van aanraking, voel steeds beter wat ik nodig heb in het moment en het lukt me ook om dit te communiceren. Ik kan stoppen, een andere weg inslaan en opnieuw beginnen. Ik durf weer te genieten. Dit is geen makkelijke weg geweest. Het vraagt om inzet. Om aankijken wat er is. In mezelf. Te leren communiceren, ook als dit in eerste instantie angst oplevert of zelfs een paniekaanval triggert. Zie het als een stap naar veilig worden voor jezelf. Wees trouw aan jezelf, zeg ‘nee’ waar nodig, onderzoek welke aanrakingen je wel wilt maken. Voel je vrij om contact op te nemen als hierin iets geraakt is.

Ruilhandel energie De energie waarbij ik iets gedaan wil krijgen van de ander. Het lijkt alsof ik uit liefde geef, zonder verwachtingen, maar eronder zit een boodschap. O, wee als je het niet aanpakt, het waardeert! Mijn eigenwaarde is ervan afhankelijk. Het voelt alsof er dan een soort verkramping komt op een beweging of een vraag. Een vraag of beweging die ik normaal gesproken open kan stellen of maken. Waarbij ik zonder probleem een ‘nee’ kan ontvangen. Nu lijkt er ineens heel veel gewicht aan te hangen. Een ‘nee’ lijkt onmogelijk om te ontvangen. Een energie die, als ik het zelf inzet, maakt dat ik standaard de deksel op de neus krijg. Daar altijd de ‘nee’ ontvang, wat ik ergens al feilloos gevoeld had. Deze ‘nee’ wilde ik vooral niet aannemen. Dat mag namelijk niet. Om, als die ‘nee’ toch komt, middenin mijn kindtrauma terecht te komen, waarbij ik mezelf wijs maak dat ik toch echt ergens recht op heb en de ander toch echt net dat ene zou moeten geven waar ik net zo snakkend behoefte aan heb. Wringend in allerlei bochten. Voelend dat ik er het liefste om wil zeuren om het maar gedaan te krijgen. Natuurlijk is het voor die ander maar een kleine moeite, in mijn ogen dan. Herken je het bij jezelf?  Of een ander?

Echte kracht zit in zacht Soms hoor ik mensen de longen uit hun lijf schreeuwen, gillen, kreunen. Ik zie ze om zich heen slaan, stampend. Sommige doen dit om energie te laten stromen (dat werkt!). Anderen willen duidelijk ergens vanaf. Iets loslaten. Het mag er niet meer zijn. Het móét weg. En wel NU. Dus stampen en gillen ze nog wat harder, schreeuwen ze net wat krachtiger. In de hoop dat het werkt. Het kan ook even opluchten. Zeker. Niks is fijner dan eens lekker hard schreeuwen, daar gaat energie van stromen. Zeker als dat vroeger, toen je nog kind was, niet mocht. Dat is namelijk precies de plek waar dat schreeuwen en gillen vandaan komt als je iets los wilt laten: een kindstuk dat gehoord en gezien wil worden. Je bevestigt ermee dat het er is. Je bevestigt ook dat het er niet mag zijn. Ondanks dat je je nu wel vol mag uiten van jezelf. De vraag is dan… hoe luister je naar een kind, jouw kind in jezelf? Gillend? Schreeuwend? Of met zachtheid, vriendelijkheid, liefde? Iets loslaten gebeurt niet door het krampachtig en al vechtend ‘los te laten’. Loslaten gebeurt wanneer je het het minst verwacht. Precies op die momenten dat je zacht kan zijn. Het toe kan laten. Het er even helemaal mag zijn, niet meer geforceerd weggedrukt. Zacht in gedachten Zacht in gedrag Zacht Dit is wat het is Acceptatie Zucht Geef het lucht met je adem Maak het lichter Zachter Als vanzelf verandert er dan iets. Rustiger, zachter. Een druppel water kan bergen verzetten. De kracht van zacht. Waarin loslaten anders vasthouden wordt. Het toelaten. Licht en lucht gevend. Accepterend. En dan ineens… is het opgelost Weg  Om niet meer terug te hoeven komen.