Ik heb geen zin meer in aanraking.

Wat kan daaronder zitten?

De behoefte van elk persoon kan anders zijn. Op elk moment van de dag. 

Het echt leren luisteren naar die behoefte van je lijf kan een uitdaging zijn. Om überhaupt te kunnen voelen wat je wilt. Vaker is het veel makkelijker om te weten wat je niet wilt. Het is vervolgens een heel nieuw level om dit te gaan communiceren. 

Ik zal in deze voor mezelf spreken. Kijk wat voor jou klopt, wat voor jou anders is. Misschien geeft het nieuwe inzichten, misschien haal ik oude koeien uit de sloot.

De afgelopen jaren heb ik aanraking veel meer toegelaten in mijn leven. Dat is niet altijd zo geweest. In 2013 kreeg ik een burn-out. Angst en paniek was een gevolg. Deze ontstond met name in verbinding met mannen, zeker met aanraking. Wat gebeurde daar? Want ik wilde toen zéker niet aangeraakt worden.

1. Angst om verwachtingen te scheppen waar ik niet aan wilde voldoen.
2. Angst dat er over mijn grenzen heengegaan zou worden
3. Vinden dat als ik A zeg, dat ik ook B zou moeten zeggen, dus dan ook maar geen A zeggen
4. Mezelf of de ander niet goed genoeg vinden of angst dat de ander mij niet goed genoeg zou vinden
5. Angst dat ik het niet vol zou kunnen houden
6. De overtuiging dat ik niemand mocht buitensluiten, dus moest ik iedereen maar toelaten. En daar had ik helemaal geen zin in en ruimte voor.. 
7. Angst om anderen af te wijzen
8. Dan moet het weer seks worden… en als het dan toch seks wordt…dan ging ik liever heel snel van A tot Z om er maar vanaf te zijn. En geloof me… dat duurt dan heeeeeel langggg… en uiteindelijk niet vol te houden
9. Moe zijn van steeds hetzelfde riedeltje (afwisseling is leuk!)
10. Niet weten wat ik dan wel wil
11. Mijn lijf reageerde heftig op aanraking, ik snapte dit niet en schoot dan accuut in m’n hoofd. Ik durfde geen nee te zeggen, ging versnellen of juist enorm overreageren en wegduwen.

Gevolg: geen vertrouwen,  geen ontspanning en veiligheid weg

Waarschijnlijk ben ik nog wel wat vergeten, of kunnen sommige punten ook samengevat worden. Het kan zijn dat er bij jou andere factoren spelen.

Wat ik wel kan zeggen: nu is de angst weg. Verdwenen. Ik kan weer genieten van aanraking, voel steeds beter wat ik nodig heb in het moment en het lukt me ook om dit te communiceren.

Ik kan stoppen, een andere weg inslaan en opnieuw beginnen.

Ik durf weer te genieten.

Dit is geen makkelijke weg geweest. Het vraagt om inzet. Om aankijken wat er is. In mezelf. Te leren communiceren, ook als dit in eerste instantie angst oplevert of zelfs een paniekaanval triggert. Zie het als een stap naar veilig worden voor jezelf. Wees trouw aan jezelf, zeg ‘nee’ waar nodig, onderzoek welke aanrakingen je wel wilt maken.

Voel je vrij om contact op te nemen als hierin iets geraakt is.