Hoe krijg ik weer zin in aanraking?

In de vorige blog ‘ik heb geen zin meer in aanraking’ schreef ik wat ik allemaal tegenkwam, dat maakte dat ik niet meer aangeraakt wilde worden. Dank voor de reacties die ik daarop heb gekregen.

De afgelopen jaren is daar veel in veranderd. Ik wil je graag meenemen in wat voor mij geholpen heeft.

Het kan zijn dat het jou ook helpt, misschien heb je het al uitgeprobeerd en is dit ontzettend stom, wellicht geeft het inspiratie. Doe het vooral op jouw manier, op jouw tempo. Maar weet dat het anders kan. 

De belangrijkste vraag is ook: wil JIJ dit veranderen? Ga het niet voor je partner, vrienden of willekeurig iemand anders doen.

Dit heeft mij geholpen:

1. Nee zeggen tegen elke aanraking. Het maakte dat er weer ruimte kwam voor nieuwsgierigheid en het gaf me mijn vertrouwen en veiligheid terug

2. Langzaam durven gaan

3. Zelf het initiatief nemen

4. Heeeeel veeeeel praten over aanraking en wat er dan bij mij gebeurt.

5. Ik bepaal wie me wel mag aanraken en vooral ook wie niet

6. Met kleine aanrakingen beginnen, een hand aanraken, een schouder of een knuffel

7. Zijn met het me ongemakkelijk en vervelend voelen tijdens een aanraking, bij weerstand gaat het vaak niet ineens superfijn zijn

8. Eerlijk communiceren

9. In A blijven, en de rest van het alfabet laten voor wat het is

10. Mezelf toestemming geven om te oefenen, flirten, dansen en mezelf open te stellen

11. Iedereen zien als persoon om mee te oefenen, in plaats van alleen degene met wie ik oud wilde worden en kinderen mee wilde krijgen

12. Plekken met mensen om me heen en dan daar aanraking opzoeken (voelde voor mij veiliger dan 1 op 1)

13. Onderzoeken wat en hoe ik de aanraking wel wilde, wat ik fijn vind en dat durven communiceren

14. Durven te ontploffen als iets niet voor mij klopt. Het voelde als overreageren.

15. Mild zijn voor mezelf

Het trouw aan mezelf durven blijven was de grootste les. Zowel de nee’s als de ja’s durven onderzoeken.

Het maakte dat muren verschoven naar grenzen.

Muren bedacht ik met mijn hoofd, stonden vast en het kostte behoorlijk wat energie om ze staande te houden. Grenzen zitten in mijn lijf, veranderen elk moment weer, geven lucht en ademruimte, het vraagt om absolute eerlijkheid en voelen in mijn lijf.

Het vertrouwen opbouwen in mezelf en m’n eigen lijf, de strijd die ik met mezelf voerde, is het heftigste dat ik ooit heb meegemaakt. Een ander is nog nooit zo streng geweest als ikzelf in die tijd voor mezelf was.

Het leren mild zijn voor mezelf, mezelf toestaan om fouten te maken, over m’n grenzen te gaan, ver voor m’n grens te blijven en dat dan frustrerend vinden, boos te worden.

Het leren plezier maken, mogen genieten, voorbij de schaamte gaan, voluit durven leven. Het was geen gemakkelijke weg.

Elke dag nog dankbaar voor het pad dat ik gelopen heb. De mega-stappen die ik gezet heb. Stappen waarin ik nu anderen mag begeleiden.

Omdat ik weet wat het niet aangeraakt worden kan doen.

Omdat ik weet wat aanraking kan doen.

Jij zet de stap naar het toelaten van het op een fijne manier aangeraakt worden.

Voel je vrij en wees welkom.