Met tranen in zijn ogen staat hij tegenover me.

‘Sorry’ zegt hij,

‘Ik wilde niet dat dit gebeurde’

Ik zie hem slikken,

Omhoog kijken,

Het opnieuw wegdrukken.

Ik nodig hem uit om adem te halen.

Zelf adem ik wat meer hoorbaar.

Hij doet mee.

Opnieuw schiet hij vol.

Zegt hij ‘Sorry’

Probeert het weg te stoppen.

Ik vraag hem om aanwezig te zijn bij wat er is

De tranen vrij te laten stromen

Het lucht te geven met zijn ademhaling.

Ik nodig hem uit om te voelen

Te onderzoeken wat er gebeurt

In plaats van weg te stoppen

Hij sluit zijn ogen

Tranen die stromen

Wat wiebelig op zijn benen

Ik zie hem gaan staan

Beide voeten stevig op de grond

Hij haalt adem

De tranen gaan langzamer stromen

‘Wat gebeurt er in je lijf?’

Vraag ik hem.

‘Ik voel meer lucht en ruimte in mijn lijf’

Zegt hij. Hij opent zijn ogen.

Opgelucht kijkt hij me aan.

Vaak zijn we zo bang om een emotie echt te doorvoelen. Willen we niet dat anderen het zien. Proberen het weg te stoppen, te onderdrukken. We verontschuldigen ons er zelfs voor!

Telkens weer merk ik wat er gebeurt als je aanwezig kan blijven. Aanwezig bij je eigen tranen. Voelen dat je wilt verzetten en precies dat lucht geeft met je ademhaling.

Spannend? De eerste keren zeker!

Maar daarna… het is zo’n opluchting om gewoon te stromen!

Deze workshop geef ik samen met Willemijn.

Een workshop waarbij alles er mag zijn en we je uitnodigen er samen met ons bij aanwezig te blijven.

Niet om de hele dag te huilen, maar om te voelen hoeveel lucht dat geeft, hoeveel ruimte er dan komt om weer plezier te kunnen maken.

Door zacht te blijven

Aanwezig te blijven

Samen ermee te zijn

Waar en wanneer

Zaterdag 6 juni in Eindhoven