Leerdynamiek

Hoe krijg ik weer zin in aanraking

Mon, 30 Mar 2026 07:00:08 GMT

Hoe krijg ik weer zin in aanraking?

In de vorige blog ‘ik heb geen zin meer in aanraking’ schreef ik wat ik allemaal tegenkwam, dat maakte dat ik niet meer aangeraakt wilde worden. Dank voor de reacties die ik daarop heb gekregen.

De afgelopen jaren is daar veel in veranderd. Ik wil je graag meenemen in wat voor mij geholpen heeft.

Het kan zijn dat het jou ook helpt, misschien heb je het al uitgeprobeerd en is dit ontzettend stom, wellicht geeft het inspiratie. Doe het vooral op jouw manier, op jouw tempo. Maar weet dat het anders kan.

De belangrijkste vraag is ook: wil JIJ dit veranderen? Ga het niet voor je partner, vrienden of willekeurig iemand anders doen.

Dit heeft mij geholpen:

1. Nee zeggen tegen elke aanraking. Het maakte dat er weer ruimte kwam voor nieuwsgierigheid en het gaf me mijn vertrouwen en veiligheid terug

2. Langzaam durven gaan

3. Zelf het initiatief nemen

4. Heeeeel veeeeel praten over aanraking en wat er dan bij mij gebeurt.

5. Ik bepaal wie me wel mag aanraken en vooral ook wie niet

6. Met kleine aanrakingen beginnen, een hand aanraken, een schouder of een knuffel

7. Zijn met het me ongemakkelijk en vervelend voelen tijdens een aanraking, bij weerstand gaat het vaak niet ineens superfijn zijn

8. Eerlijk communiceren

9. In A blijven, en de rest van het alfabet laten voor wat het is

10. Mezelf toestemming geven om te oefenen, flirten, dansen en mezelf open te stellen

11. Iedereen zien als persoon om mee te oefenen, in plaats van alleen degene met wie ik oud wilde worden en kinderen mee wilde krijgen

12. Plekken met mensen om me heen en dan daar aanraking opzoeken (voelde voor mij veiliger dan 1 op 1)

13. Onderzoeken wat en hoe ik de aanraking wel wilde, wat ik fijn vind en dat durven communiceren

14. Durven te ontploffen als iets niet voor mij klopt. Het voelde als overreageren.

15. Mild zijn voor mezelf

Het trouw aan mezelf durven blijven was de grootste les. Zowel de nee’s als de ja’s durven onderzoeken.

Het maakte dat muren verschoven naar grenzen.

Muren bedacht ik met mijn hoofd, stonden vast en het kostte behoorlijk wat energie om ze staande te houden. Grenzen zitten in mijn lijf, veranderen elk moment weer, geven lucht en ademruimte, het vraagt om absolute eerlijkheid en voelen in mijn lijf.

Het vertrouwen opbouwen in mezelf en m’n eigen lijf, de strijd die ik met mezelf voerde, is het heftigste dat ik ooit heb meegemaakt. Een ander is nog nooit zo streng geweest als ikzelf in die tijd voor mezelf was.

Het leren mild zijn voor mezelf, mezelf toestaan om fouten te maken, over m’n grenzen te gaan, ver voor m’n grens te blijven en dat dan frustrerend vinden, boos te worden.

Het leren plezier maken, mogen genieten, voorbij de schaamte gaan, voluit durven leven. Het was geen gemakkelijke weg.

Elke dag nog dankbaar voor het pad dat ik gelopen heb. De mega-stappen die ik gezet heb. Stappen waarin ik nu anderen mag begeleiden.

Omdat ik weet wat het niet aangeraakt worden kan doen.

Omdat ik weet wat aanraking kan doen.

Jij zet de stap naar het toelaten van het op een fijne manier aangeraakt worden.

Voel je vrij en wees welkom.

Geschreven door: Leonie Wouters

Januari 2025

Ik heb geen zin meer in aanraking

Mon, 23 Mar 2026 08:00:23 GMT

Ik heb geen zin meer in aanraking.

Wat kan daaronder zitten?

De behoefte van elk persoon kan anders zijn. Op elk moment van de dag.

Het echt leren luisteren naar die behoefte van je lijf kan een uitdaging zijn. Om überhaupt te kunnen voelen wat je wilt. Vaker is het veel makkelijker om te weten wat je niet wilt. Het is vervolgens een heel nieuw level om dit te gaan communiceren.

Ik zal in deze voor mezelf spreken. Kijk wat voor jou klopt, wat voor jou anders is. Misschien geeft het nieuwe inzichten, misschien haal ik oude koeien uit de sloot.

De afgelopen jaren heb ik aanraking veel meer toegelaten in mijn leven. Dat is niet altijd zo geweest. In 2013 kreeg ik een burn-out. Angst en paniek was een gevolg. Deze ontstond met name in verbinding met mannen, zeker met aanraking. Wat gebeurde daar? Want ik wilde toen zéker niet aangeraakt worden.

Angst om verwachtingen te scheppen waar ik niet aan wilde voldoen.
Angst dat er over mijn grenzen heengegaan zou worden
Vinden dat als ik A zeg, dat ik ook B zou moeten zeggen, dus dan ook maar geen A zeggen
Mezelf of de ander niet goed genoeg vinden of angst dat de ander mij niet goed genoeg zou vinden
Angst dat ik het niet vol zou kunnen houden
De overtuiging dat ik niemand mocht buitensluiten, dus moest ik iedereen maar toelaten. En daar had ik helemaal geen zin in en ruimte voor..
Angst om anderen af te wijzen
Dan moet het weer seks worden… en als het dan toch seks wordt…dan ging ik liever heel snel van A tot Z om er maar vanaf te zijn. En geloof me… dat duurt dan heeeeeel langggg… en uiteindelijk niet vol te houden
Moe zijn van steeds hetzelfde riedeltje (afwisseling is leuk!)
Niet weten wat ik dan wel wil
Mijn lijf reageerde heftig op aanraking, ik snapte dit niet en schoot dan accuut in m’n hoofd. Ik durfde geen nee te zeggen, ging versnellen of juist enorm overreageren en wegduwen.

Gevolg: geen vertrouwen, geen ontspanning en veiligheid weg

Waarschijnlijk ben ik nog wel wat vergeten, of kunnen sommige punten ook samengevat worden. Het kan zijn dat er bij jou andere factoren spelen.

Wat ik wel kan zeggen: nu is de angst weg. Verdwenen. Ik kan weer genieten van aanraking, voel steeds beter wat ik nodig heb in het moment en het lukt me ook om dit te communiceren.

Ik kan stoppen, een andere weg inslaan en opnieuw beginnen.

Ik durf weer te genieten.

Dit is geen makkelijke weg geweest. Het vraagt om inzet. Om aankijken wat er is. In mezelf. Te leren communiceren, ook als dit in eerste instantie angst oplevert of zelfs een paniekaanval triggert. Zie het als een stap naar veilig worden voor jezelf. Wees trouw aan jezelf, zeg ‘nee’ waar nodig, onderzoek welke aanrakingen je wel wilt maken.

Voel je vrij om contact op te nemen als hierin iets geraakt is.

Geschreven door: Leonie Wouters

januari 2026

Ruilhandelenergie

Mon, 16 Mar 2026 08:00:07 GMT

Ruilhandel energie

De energie waarbij ik iets gedaan wil krijgen van de ander. Het lijkt alsof ik uit liefde geef, zonder verwachtingen, maar eronder zit een boodschap. O, wee als je het niet aanpakt, het waardeert! Mijn eigenwaarde is ervan afhankelijk.

Het voelt alsof er dan een soort verkramping komt op een beweging of een vraag. Een vraag of beweging die ik normaal gesproken open kan stellen of maken. Waarbij ik zonder probleem een ‘nee’ kan ontvangen. Nu lijkt er ineens heel veel gewicht aan te hangen. Een ‘nee’ lijkt onmogelijk om te ontvangen.

Een energie die, als ik het zelf inzet, maakt dat ik standaard de deksel op de neus krijg. Daar altijd de ‘nee’ ontvang, wat ik ergens al feilloos gevoeld had. Deze ‘nee’ wilde ik vooral niet aannemen. Dat mag namelijk niet.

Om, als die ‘nee’ toch komt, middenin mijn kindtrauma terecht te komen, waarbij ik mezelf wijs maak dat ik toch echt ergens recht op heb en de ander toch echt net dat ene zou moeten geven waar ik net zo snakkend behoefte aan heb. Wringend in allerlei bochten. Voelend dat ik er het liefste om wil zeuren om het maar gedaan te krijgen. Natuurlijk is het voor die ander maar een kleine moeite, in mijn ogen dan.

Herken je het bij jezelf?

Of een ander?

Geschreven door: Leonie Wouters

Januari 2026

Echte kracht zit in zacht

Mon, 09 Mar 2026 08:00:19 GMT

Echte kracht zit in zacht

Soms hoor ik mensen de longen uit hun lijf schreeuwen, gillen, kreunen. Ik zie ze om zich heen slaan, stampend. Sommige doen dit om energie te laten stromen (dat werkt!). Anderen willen duidelijk ergens vanaf. Iets loslaten. Het mag er niet meer zijn. Het móét weg. En wel NU. Dus stampen en gillen ze nog wat harder, schreeuwen ze net wat krachtiger. In de hoop dat het werkt.

Het kan ook even opluchten. Zeker. Niks is fijner dan eens lekker hard schreeuwen, daar gaat energie van stromen. Zeker als dat vroeger, toen je nog kind was, niet mocht. Dat is namelijk precies de plek waar dat schreeuwen en gillen vandaan komt als je iets los wilt laten: een kindstuk dat gehoord en gezien wil worden.

Je bevestigt ermee dat het er is. Je bevestigt ook dat het er niet mag zijn. Ondanks dat je je nu wel vol mag uiten van jezelf.

De vraag is dan… hoe luister je naar een kind, jouw kind in jezelf?

Gillend?

Schreeuwend?

Of met zachtheid, vriendelijkheid, liefde?

Iets loslaten gebeurt niet door het krampachtig en al vechtend ‘los te laten’. Loslaten gebeurt wanneer je het het minst verwacht. Precies op die momenten dat je zacht kan zijn. Het toe kan laten. Het er even helemaal mag zijn, niet meer geforceerd weggedrukt.

Zacht in gedachten

Zacht in gedrag

Zacht

Dit is wat het is

Acceptatie

Zucht

Geef het lucht met je adem

Maak het lichter

Zachter

Als vanzelf verandert er dan iets. Rustiger, zachter. Een druppel water kan bergen verzetten. De kracht van zacht.

Waarin loslaten anders vasthouden wordt. Het toelaten. Licht en lucht gevend. Accepterend.

En dan ineens… is het opgelost

Weg

Om niet meer terug te hoeven komen.

Geschreven door: Leonie Wouters

januari 2026

Trouw aan jezelf zorgt voor vertrouwen in jezelf

Mon, 02 Mar 2026 08:00:06 GMT

Trouw aan jezelf zorgt voor vertrouwen in jezelf

Nooit gedacht dat een thema zoveel zou doen op de dansvloer. Zacht. Durf zacht te zijn. Voel die kracht die erachter schuilt. Vertraag. Adem. Voel angst, boosheid, verdriet en plezier. Plezier kan naast elke emotie bestaan.

Normaal focus ik me op de spanning in m’n lijf, geef het aandacht en merk dat het dan vaak, maar niet altijd, zachter wordt.

Nu lag mijn focus op het zachte. Naast de spanning die ook in m’n lijf voelbaar was. Het zorgde ervoor dat ik nog dieper kon zakken in mijn lijf. Nog beter kon voelen wat klopte, nodig was.

Ik neem precies dat: het plezier, naast elke andere emotie, durven voelen wat er is, doen wat voor mij nodig is, weer mee de groep in.

Wat er dan gebeurd??

Magisch.

Mensen voelen zich veilig

Krijgen meer vertrouwen

Durven te voelen

Gaan experimenteren

Krijgen er plezier in

Waar eerst de groep nog wel erg klein lijkt (we waren met 11 personen), blijkt dit precies goed te zijn. Elkaar te versterken. De verbinding voelbaar, tastbaar en zichtbaar.

Ik denk ergens op die avond: ‘dit is wat ik hier te doen heb: mensen laten voelen dat ze trouw mogen zijn aan zichzelf’ en ik schiet vol. Mijn lijf reageert meteen: dit klopt.

Ik hoef daar zelf niks extra’s voor te doen. Aanwezig zijn. In verbinding. Jouw lichaam reageert erop. Gaat dit matchen, zodat je als vanzelf die flow meepakt.

Omdat ook jouw lijf weet.

Weet hoe het voor jou klopt.

Hieronder een video van de demo van die avond:

Geschreven door: Leonie Wouters

december 2025

Het grootste gevecht zit in mezelf

Mon, 23 Feb 2026 08:00:04 GMT

Het grootste gevecht zit in mezelf

Niet met de overheid, de buren of mensen met een ander gedachtengoed. Daar heb ik namelijk nooit een gevecht mee. Nee… de grootste strijd voer ik met mezelf.

Met mijn overtuigingen, oordelen, angsten, oude pijn, dingen waar ik wat van vind, maar dan vind dat ik er iets anders van zou moeten vinden. Het is een geheel eigen gemaakte gevangenis van spanning in ‘hoe het hoort’ en ‘zou moeten zijn’.

Ik kan mezelf helemaal de diepste put inpraten. Vol gevangen zetten. Ermee stoppen lijkt in dat moment nog onmogelijk.

Ik ben gestopt met mezelf afwijzen omdat ik mezelf afwijs. Gestopt met het vechten tegen dat gevecht. Gestopt met de deur van die gevangenis dicht proberen te duwen.

De deur van die gevangenis is open. Het veroorzaakt heftige emoties. Woede. Verdriet. Vinden dat ik dingen anders zou moeten doen. Ik laat het er zijn. Gebeuren. Huil, raas en zak in mijn lijf. Voel nog net een beetje dieper.

Mijn hoofd is daarna een stuk rustiger. Uitgeraasd. Terwijl ik vroeger dágen bezig kon zijn met het tackelen van dezelfde gedachten.

Vroeger voelde ik me altijd uitgeput van het vechten tegen deze narigheid naar mezelf. Tegenwoordig voel ik ook de energie die erachter zit. Energie die ik dan weer voor andere dingen kan gebruiken.

Gelukkig zit er hier ook keerzijde aan: wie zichzelf de diepste put in kan praten kan zich zeker ook de hemel in kletsen. Iets dat ik dan ook geregeld doe.

Geschreven door: Leonie Wouters

december 2025

Mijn lijf blokkeert steeds. Aanwezig zijn is genoeg.

Mon, 16 Feb 2026 08:00:06 GMT

Mijn lijf blokkeert steeds.

Aanwezig zijn is genoeg

Zodra ik iets ‘goed’ wil doen, merk ik dat mijn lijf blokkeert. Wat is dan ‘goed’? Blijkbaar weet mijn hoofd in ieder geval heel goed wanneer het ‘niet goed’ is, die reageert dan met standje ‘freeze’. Mijn lijf bevriest. Letterlijk. Een fractie van een seconde. Precies genoeg om te voelen dat het net niet lekker stroomt.

Niet dat ik er iets aan kan doen. Ik heb er geen controle over. Behalve dan het bewust worden ervan. Precies dat bewust worden, zorgt momenteel voor frustratie. Ik wil niet bevriezen! Ik wil door! Stromen! Bewegen! Vrij Zijn!

Mijn lijf denkt daar anders over. Mijn hoofd heeft er een oordeel op: ‘zie… alweer niet goed’. ‘Kijk… het lukt nog steeds niet… met al jouw kennis en proceswerk’. Vakkundig stamp ik mezelf de grond in. Ik zie het, hoor het, maak het bewust.

Het spannende hieraan is het er te laten zijn. Het te horen en te voelen. Zonder mezelf om dit grondige stamwerk af te keuren. Het niet te mogen van mezelf. En zo een dubbele afwijzing voor mezelf te maken.

Dit is blijkbaar hoe mijn hoofd dan werkt.

Ik geef mezelf een mentale knuffel en merk dat er spontaan tranen over m’n wangen stromen.

Blijkbaar wil ik iets zo graag, dat het dan frustrerend is dat het niet lukt. Het kind in mezelf is boos. Wil dat het anders is. Meteen. Nu.

Het volwassen deel in mezelf weet dat ik aan het groeien ben. Er is weer een stukje naar boven gekomen waar ik in mag kijken. Over mag rouwen. Mild mag zijn naar mezelf. Mezelf mag horen en zien. Ook als ik lelijke dingen tegen mezelf zeg.

Ik mag boos zijn

Ik mag verdrietig zijn

Mag lelijk doen

Mezelf een knuffel geven

Bewustwording is genoeg om al licht te creëren. Iets te veranderen. Zonder bewust actie erop te zetten. Te overreageren. Ik leun achterover. Voel wat het met me doet. Adem. Laat de tranen komen. Geef het ruimte. Heel benieuwd wat het nu doet om er eens niet tegen te vechten. Ermee te zijn. Te ervaren of en hoe het dan gaat veranderen.

Aanwezig zijn is genoeg

Geschreven door: Leonie Wouters

december 2025

Mijn lijf is sneller dan mijn woorden

Sun, 08 Feb 2026 11:35:25 GMT

Mijn lijf is sneller dan mijn woorden

Weg bewegend, een hand wegduwend, een veer uit iemands hand trekkend terwijl ik geblinddoekt sta. Er is een stopwoord, een simpele ‘nee’ is voldoende. Maar mijn lijf heeft al gereageerd, zonder nadenken, vol aanwezig in het moment. De woorden komen als iemand niet naar mijn lijf luistert: ‘rot op met die veer!’, riep ik grommend toen er toch nog eentje stiekem voorbij kwam.

Inmiddels kan ik in eerste instantie niks meer met woorden, of met verhalen waarom ik iets wel of niet zou willen. Mijn lijf weet het. Ik volg mijn lijf. De woorden komen als er niet geluisterd word. Hard., grommend, duidelijk.

Het voelt krachtig, puur, authentiek. Ik voel ruimte in mijn lijf, energie dat stroomt, de plekken die nog wat spanning geven. Ik voel waar ik naartoe wil bewegen, waar ik bij weg wil. Ik voel mijn adem stokken, wanneer een zucht of gaap zich aandient, waar en wanneer er geluid zit in mijn lijf.

Geluid dat aangeeft wat ik fijn vind (een kreun of zucht), of juist wat een grens is (een scherpe inademing). Geluid dat komt als ik iets spannend vind (een soort hoog gilletje). Of de afwezigheid van geluid als stilte voor de storm waarbij ik m’n adem inhoud.

Het zorgt ervoor dat ik mezelf steeds meer ga vertrouwen.

Met dat vertrouwen in mezelf groeit het vertrouwen naar anderen.

Ik ben mijn eigen veiligheid.

De gesprekken met jou hebben mijn leven veranderd

Tue, 09 Dec 2025 07:00:01 GMT

De gesprekken met jou hebben mijn leven veranderd

‘En dat dan in positieve zin’, komt er vaak achteraan.

In het begin voelde ik me dan wat verlegen worden. Wat heb ik dan gedaan of gezegd? Dit is namelijk niet iets wat tegen me gezegd wordt sinds ik m’n eigen tantrapraktijk heb, maar ook daarvoor al.

Een rede om mijn massages te starten met een voor en nagesprek. Omdat ik weet dat soms zo’n gesprek levensveranderend kan zijn.

Niet omdat dat moet. Niet omdat ik dat zo graag wil.

Wel omdat iemand zichzelf meer rust gunt, ineens een keuze durft te maken, leert om voor zichzelf te gaan staan, voelt wat wel of niet passend is. Eens hardop durft te zeggen hoe dat het zit, zichzelf hoort, zichzelf bevestigd en zichzelf voelt zakken in het lijf.

Het is iets dat gebeurt. Soms weet ik niet eens wat ik zeg, of waarom ik het zeg. Het floept er gewoon uit. Soms met achteraf het schaamrood op de kaken: ‘zei ik dit hardop??? Dat kan ik echt niet maken!’ Schreeuwt het dan in mijn hoofd. Iets wat ik dan ook communiceer.

Dus… wees ook gewaarschuwd als je met mij in gesprek gaat bij een massage , workshop of zomaar ergens. Het kan zomaar eens life-changin zijn.

Het eerstvolgende workshop met een kleine gemengde groep kun je hieronder vinden. Bij elke workshop mag je landen in jezelf, aankijken wat er speelt en mag je zijn wie je bent.

Liever 1 op 1? Er is nog ruimte voor massages in mijn massage-agenda .

Foto is uit 2019

Geschreven door: Leonie Wouters

November 2025

Soms gaat er even iets mis

Tue, 02 Dec 2025 07:00:00 GMT

Soms gaat er even iets mis...

Zo’n feest om een Tantric dance avond te mogen begeleiden! Te zien hoe mensen plezier maken, ‘aan’ gaan, genieten. Vol in de energie stappen!

Waar ik als volger steeds meer echt kan volgen, zonder mijn eigen dansje eraan toe te willen voegen, te stoppen als iets voor mij niet klopt, te durven zakken in mijn lijf, het zachter durven Zijn…

Merk ik als leider dat ik vaak de ‘oplossing’ zoek in sneller, harder, groter en meer. Wetende dat zachtheid en vertraging me precies gaat brengen waar ik graag naartoe wil bewegen. Zeker in een demo, die ik vaak toch nog wel spannend vind, merk ik dat ik hiertegen aanloop.

Waar ik in het begin zei: fouten maken mag, experimenteer, onderzoek, voel wat het met je doet, doe ik dat zelf ook. Juist in zo’n demo. Soms ook met mensen waar ik nooit eerder een Tantric dance mee heb gedaan. Een risico, wel heel leerzaam.

Het laat namelijk meteen zien waar je tegenaan kunt lopen in zo’n dans. Hoe je erop kunt reageren, maar ook wat er mogelijk anders kan. Daar kan je het dan over hebben.

Het is voor mij de uitdaging om geen gesmeerde, goed uitziende demo neer te zetten. Maar eentje waar alles de mist in kan gaan. Waarbij ik mezelf en anderen laat zien dat dat kan en mag.

Om te zijn met mijn eigen overtuiging die dan geraakt wordt, een stemmetje: zie niet goed genoeg! Steeds vaker komt er een stem naast: jawel… dit is precies de bedoeling.

Ik mag nog leren om als leider in de dans nog meer te vertragen en te verzachten.

En dat is spannend.

Want in die vertraging en verzachting zit ook dat ik mezelf meer moet laten zien, meer moet laten voelen.

Soms... gaat dat even mis... Net als later op de avond toen ik mijn volger naar de grond begeleide, hij op mijn kleding terecht kwam en ik deze nog net even weg probeerde te trekken... Gevolg: een grote scheur... Zo zonde! Ik hoop ergens dat dit kledingstuk nog veel van dit soort scheuren mag gaan krijgen. Een gehavend kledingstuk, vol tekenen van plezier en foutjes die gemaakt mogen worden!

Geschreven door: Leonie Wouters

November 2025

Diep voelen, merken dat plezier naast elke andere emotie mag bestaan

Tue, 25 Nov 2025 07:00:40 GMT

Diep voelen, merken dat plezier naast elke andere emotie kan en mag bestaan.

Helemaal jezelf mogen zijn.

Jezelf mogen laten zien me alles dat er is.

Overgeven aan de beweging en de muziek gaat bij de ene heel soepel en gemakkelijk. Een ander heeft er meer moeite mee.

Het hoofd speelt daar vaak een rol in:

- Doe ik het wel goed genoeg?

- Wat vinden anderen ervan?

- Ik weet niet hoe ik me kan bewegen...Kan ik dit wel?

Tantric dance is niet voor watjes. Het kan confronterend en rauw zijn. Het laat precies de overtuigingen omhoog komen die nog in jou leven. In een samendans, 1 nummer, kan je leven veranderen, laten zien hoe je iets anders aanpakt, laten voelen hoe je een flow kan ervaren, hoe je een flow kan maken.

Tantric dance vind ik geweldig, juist door al die kantjes die het kan hebben.

Ik nodig je uit om vrij, speels, met heerlijke muziek, samen te zijn. Inclusief de rauwe randjes die ook voorbij kunnen komen.

Geschreven door: Leonie Wouters

November 2025

Angst of Excitement, het voelt hetzelfde, de gedachte is anders

Wed, 19 Nov 2025 07:00:00 GMT

Angst of exitement, het voelt hetzelfde.

De gedachte is anders

De laatste tijd ben ik aan het experimenteren met wat ik in mijn lijf voel en welke gedachten eraan gekoppeld zijn. Ergens ving ik op dat angst en exitement op dezelfde plek in je lijf zit, dezelfde fysieke signalen kunnen geven, maar dat de gedachten erbij anders is.

Stel jezelf eens voor: je staat op een hoge berg met je voetjes voor de afgrond naar beneden te kijken.

Achter je ligt zo’n vliegpakje met vleugels waarmee je straks dezelfde berg af gaat springen…

Ik heb hoogtevrees en bedenk me dat ik misschien nog wel terug kan. Wat nu als… de vleugels het niet houden, er te weinig wind staat dus we storten neer, er een windvlaag komt die ons tegen de berg laat crashen De zenuwen gieren door m’n lijf, spanning in m’n buik, misschien een beetje misselijk… en ik moet ook echt naar de wc.

Wat als ik je vertel… dat dit een sport is, die ik elke week doe: met zo’n pakje van de berg afspringen en dan lekker relaxed door de lucht naar beneden vliegen. Elke week opnieuw. Fantastisch om te doen! Elke keer weer een totaal andere ervaring doordat de wind net wat anders blaast en het seizoen andere kleuren in het landschap laten zien. Zo ontzettend leuk! Ik stuiter van plezier, m’n buik draait er wat van, ik kan er zelfs niet goed van eten… ik vind het zo leuk dat ik ook nog even naar de wc ga voordat ik ga springen…

Zelfde berg, zelfde gevoel, andere uitleg.

Ik spring zelf liever niet van bergen, maar herken dit wel van mijn wekelijkse paardrijles toen ik nog jong was.

Inmiddels ben ik dus bewust mijn gedachten aan het bijsturen. Ik heb angstige periodes in mijn leven gekend, volle paniekaanvallen. Inmiddels ben ik, voor mij, spannende dingen aan het doen. Het geeft hetzelfde gevoel, maar door een ander denkpatroon te kiezen haal ik er nu plezier en energie uit.

Het kost wat oefening, maar dan heb je ook wat!

Waar kies jij voor? Angst of exitement?

Geschreven door: Leonie Wouters

Oktober 2025

Overdenken: het lijf voelt zich niet veilig

Wed, 12 Nov 2025 07:00:01 GMT

Overdenken: het lijf voelt zich niet veilig

Soms gaat mijn hoofd ineens aan. Zit ik eerst nog heerlijk in mijn lijf… en dan… BAM

Gedachten die over elkaar heen buitelen, analyserend, berekenend, de ander en mezelf willen begrijpen. Een grotere chaos is dan niet denkbaar.

Inmiddels weet ik: er wordt een grens geraakt. Ik voel me nu niet veilig en schiet als signaal daarvan in mijn hoofd. Zelfs als mijn lijf verder niet reageert, is er blijkbaar wel iets geraakt wat mijn hoofd aangezet heeft.

Als ik hier niet alert op ben, zijn dit meestal de momenten dat mensen over mijn grenzen heen gaan. Mijn lijf reageert dan namelijk niet. Het lijkt dan in een soort please freeze te zitten en kan dus doorgaan met iets dat niet ok is.

Voor mij is het dan belangrijk om te vertragen. Even afstand te nemen. Te voelen. Als ik adequaat reageer op mijn behoefte om te vertragen en even afstand te nemen, roept dit vaak heftige emoties op. Geen idee waarom precies.

Emoties die om aandacht vragen, schreeuwen bijna. Heftig, als een vloedgolf.

Veel vaker heb ik de neiging om er gewoon overheen te stappen. Laat dat hoofd maar ratelen en denken. Wetend dat het niet gaat helpen, er lijkt een soort elastiekje aan te zitten.

Mocht je die neiging van eroverheen stappen herkennen, kijk eens of je je hoofd dan de volgende vragen kan stellen:

- Welle emotie wil ik nu niet voelen?

- Welke waarheid vermijd ik omdat het pijn doet?

- Welk deel van mij voelt zich niet veilig genoeg om dit te kunnen doorvoelen?

Soms krijg je dan ineens verrassende antwoorden, kan je er ineens wel mee gaan zitten en gaan emoties door je systeem heen in plaats van dat het opgeslagen blijft zitten. Neem de tijd voor jezelf om er te zijn, te voelen, adem te halen. Misschien te huilen of op een kussen te slaan.

Maar neem jezelf, jouw lijf en zeker ook dit signaal van je hoofd serieus. Het is er niet voor niks.

Tijdens massages , workshops en dansavonden kan je je innerlijke strijd nader onderzoeken.

Geschreven door: Leonie Wouters

Datum: oktober 2025

Het is veel te spannend!

Wed, 05 Nov 2025 07:00:00 GMT

Het is veel te spannend!

Vaak associëren mensen tantra met seksualiteit. Zeker bij mensen die nooit iets met tantra hebben gedaan. Ook bij mijn massages komen van tevoren soms opmerkingen of vragen. Zeker bij mensen die niet mijn website hebben gelezen.

Tegenwoordig ga ik er niet meer tegenin, ik hoef mezelf en wat ik doe niet te verdedigen. Ja, tantra kan óók seksueel zijn. Het zorgt ervoor dat het hoge woord eruit is. Erkenning is voor wat er gehoord is. Er ruimte ontstaat voor een echt gesprek over wat tantra óók kan zijn.

Daar geef ik meestal niet direct antwoord op. Laat het eerst maar even indalen. Het ‘óók’ insinueert dat er meer is. Mensen die dat willen weten en willen ontdekken zijn bij mij aan het juiste adres.

Wat is tantra óók?

Het is aanwezig leren zijn, diep luisteren en de kunst van het helen van onze pijn. Verbinding en vrijheid ervaren, in het hier en nu kunnen Zijn. Dat kan op verschillende manieren:

- Meditatie

- Ademhaling

- Zijn met wat er is

- Voelen

- Stoppen met analyseren

- Starten met innerlijk weten

- Energie kunnen voelen/volgen

- Leren omgaan met afwijzing

- Zien en voelen dat afwijzing iets anders is, een andere laag heeft

- Je lijf leren kennen

- Grenzen voelen en uit kunnen dragen

- Emoties en gevoelens door je heen laten gaan in plaats van vasthouden

- Loslaten (Los en laten)

- Lichaamsbewustzijn

- Durven kiezen

- Nee’s en ja’s beter voelen

- Bewust worden van verlangens

- Steviger kunnen staan en communiceren

- Bewustwording

- Belemmerende overtuigingen aankijken

- Leren omgaan met spanning en angst

- Dieper verbinden

- Vertraging

- Plezier durven maken en voelen

- Uitproberen en experimenteren

- Vertrouwen vergroten

- Veiligheid in jezelf kunnen vinden

- Jezelf uitspreken

- Weten wat je wilt

- En ja.. bij de massages kàn óók opwinding gevoeld worden. Er zijn overigens net zoveel mensen die in slaap vallen door de ontspanning.

Tantra is ‘the highway to heaven’ of ‘hell’. Afhankelijk van wat er geraakt wordt en hoe je hiermee omgaat. Tantra is niet perse het makkelijkste pad. Het werkt confronterend, haalt taboes en schaduwzijdes omhoog. Zorgt ervoor dat je in je lijf kunt voelen wat er speelt en het dus ook niet meer weg kunt drukken.

Proberen te ontsnappen heeft geen zin,

The only way out is In

Wil je dit voor jezelf onderzoeken? Ik zie je graag bij een massage , workshop of dansavond

Foto gemaakt door een goede vriend van me tijdens het suppen.

Geschreven door: Leonie Wouters

Datum: oktober 2025

Je hebt geen tijd nodig om te helen

Wed, 29 Oct 2025 07:30:02 GMT

Je hebt geen tijd nodig om te helen

Mensen denken dat ze tijd nodig hebben om te helen. Maar in de meeste gevallen, wat ze echt nodig hebben is nieuwe ervaringen die hun zenuwstelsel een andere realiteit laten zien.

Als iemand door trauma gaat of herhaaldelijk teleurgesteld is, dan leert hun zenuwstelsel gevaar, afwijzing en verlies te accepteren.

Het begint de pijn te voorspellen, ook als het er niet langer is, dat is het moment dat self sabotage begint.

Wat we eigenlijk nodig hebben is nieuwe input. Een veilige vriendschap die je lijf leert dat verbinding veilig is, of grenzen gerespecteerd worden en je laten zien dat het veilig is om je uit te spreken.

Helen is niet de afwezigheid van pijn. Het is het aanwezig zijn van een nieuwe correcte ervaring.

Omdat het zenuwstelsel niet leert door tijd. Het leert door herhaling en contrast. Het heeft het nodig om iets anders te voelen om te kunnen geloven dat iets anders is.

- geschreven door francesca psychologie (vertaald door mezelf)

Mocht je spanning ervaren op het gebied van:

- Aanrakingen,

- Verbinding aangaan,

- Jezelf uitspreken,

- Grenzen stellen,

- Snel afgewezen voelen

Dit kunnen allemaal thema’s zijn die in een massage, workshop of dansavond aan bod komen.

Bij een massage werken we 1 op 1, bij de dansavonden komen we de thema’s al dansend tegen, bij de workshops kijk je ze in een kleine groep aan.

Wat is jouw favoriet om mee te beginnen? Een massage ? Lekker dansen ? Of een workshop ?

Geschreven door: Leonie Wouters

Datum: oktober 2025

Vertrouwen zit in mezelf. Het hier en nu

Wed, 22 Oct 2025 06:30:01 GMT

Vertrouwen zit in mezelf - Het hier en nu

Iedereen heeft altijd zijn eigen waarheid. Het kan helpend zijn om meerdere waarheden te kunnen zien om zo jezelf en de ander beter te begrijpen. Een ander aspect, wat met vertrouwen te maken heeft, is het zijn in het hier en nu. Met heel je aandacht en focus.

Ik merk dat wanneer ik in mijn hoofd afdwaal naar conflicten, ik gedachten vastpak, erop ga kauwen, verschillende scenario’s bedenk, de daarbij behorende emoties doorvoel, dan leef ik vooral in mijn hoofd. Het is er allemaal niet echt, het is wat ik heb bedacht. Inclusief sausjes van oordelen en belemmerende overtuigingen.

Het kan zorgen voor spanningen in mijn lijf, stress en emoties die voorbij komen zetten. Soms in het bevestigen van mijn eigen waarheid, waar overigens het conflict nooit minder om wordt.

Het helpt me om me terug te brengen naar het hier en nu. Mezelf terug brengen naar waar ik op dat moment ben, in welke ruimte ik aanwezig ben, wat ik aan het doen ben, de geuren, wat ik hoor, zie en voel, de sensaties in mijn lijf.

Soms kies ik ervoor om iets te gaan doen dat ik leuk vind, om zo mijn gedachten even uit te zetten. Om volledig in het hier en nu te zijn. Het helpt me om in beweging te komen, iets creatiefs te gaan doen, zolang ik er maar vol op kan focussen.

Soms staat m’n hoofd zo aan, dat zelfs de dingen die normaal gesproken werken, het niet doen. Heel frustrerend. Ik wil zo graag een rustig hoofd en het lukt dan maar niet. De oordelen die dan voorbij schieten zijn ook zeker niet helpend.

Voor dat soort overload situaties heb ik inmiddels een oplossing gevonden. Het is niet perse de makkelijkste en soms ook niet zonder frustratie. Inmiddels kan ik er de humor wel van inzien, de humor die belangrijk is om dingen luchtig te kunnen maken.

Ik deel hieronder de methode om volledig in het hier en nu te komen. Weet dat het wel even kan duren, er kunnen allerlei overtuigingen, emoties en oordelen voorbij komen, maar… rust in je hoofd is gegarandeerd. Het gaat alleen wel even duren, dus verwacht niet dat je er binnen vijf minuten van af bent. Oefening baart overigens kunst.

Hier komt het:

1. Ik doe een bandje om mijn pols, eentje die er makkelijk om en af gaat

3. Ik zoek een comfortabel plekje, liefste met uitzicht in de natuur (een kamerplant werkt ook) en zorg dat ik het warm (of koud) genoeg heb

4. Telkens als ik merk dat ik in mijn hoofd bezig ben, dan wissel ik het bandje om naar de andere pols

Wat doet dit?

Het bandje wisselen zorgt ervoor dat je je hoofd terug haalt naar het hier en nu, de wissel zorgt voor een moment van focus. Het maakt je bewust van wat er in je hoofd afspeelt, waar je mee bezig gaat. Het helpt je om te ontdekken hoe je op jezelf reageert: streng, mild of iets ertussenin en: verandert dat na verloop van tijd? Het geeft je de ruimte en de tijd om met een hele simpele handeling jezelf bewust te maken van wanneer je meer in je lijf zakt en wanneer je weer in een stressmodus schiet.

Mocht je hier nu geen tijd voor willen nemen, er is ook een quickfix. Namelijk: een (ijs)koude douche. Gegarandeerd dat je dan meteen terug in het hier en nu bent!

Wil je toch wat liever zijn voor jezelf: een massage met heerlijk warme olie, in een fijne kamer waar je kunt liggen op een zacht matras, met een lekker muziekje en mijn handen werkt ook perfect!

Geschreven door: Leonie Wouters

Datum: oktober 2025

Ontspannen in zachte handen en warme olie

Sat, 18 Oct 2025 06:57:15 GMT

Ontspannen in zachte handen

en warme olie

Warmte in combinatie met aanraking ontspant. Juist als het buiten kouder wordt. Het maakt je hoofd leeg, haalt je terug in je lijf. Laat de stress van je afglijden. Even helemaal niks moeten. Je lijf voelen, je lijf volgen.

Niet verplicht in een houding blijven, maar lekker gaan liggen. Op je rug, buik of op je zijde. Op elk moment. Je benen en je armen liggen fijn. Je kunt ze verplaatsen. Je helemaal lang maken, klein maken, even gaan zitten.

Ademhalen. Van je kruin tot je tenen. Nog verder in je lijf zakken. Vertraagd, rustig, voelend.

Warme olie. Niet een klein beetje, maar een fijne laag. Druppels die over je rug glijden. Een ontspannen zucht. Zachte handen, lange strelingen, soepele, fluweelzachte en stevige aanrakingen. Een mix van sensaties.

Zonder verwachtingen, zijn met dat wat er is. Soms vallen mensen in slaap, een andere keer worden emoties geraakt, ook opwinding kan voorbij komen. Ervaar dat alles komt en weer gaat. Als golven van de zee.

Van te voren is nooit te voorspellen wat er wel of niet voorbij komt. Dat kan elk moment, elke keer weer anders zijn…

Foto gemaakt naar aanleiding van een massage door de persoon die de massage ontving

Geschreven door: Leonie Wouters

Datum: oktober 2025

Vertrouwen zit in mezelf. Meerdere waarheden kunnen zien

Wed, 15 Oct 2025 06:30:03 GMT

Vertrouwen zit in mezelf -

Meerdere waarheden kunnen zien

Laatst schreef ik al over vertrouwen. Durf ik een ander verhaal te kiezen? Het herhalen van een verhaal maakt dat het paadje in je hersenen, waarmee je dat verhaal schrijft, nog eens belopen wordt. Het slijt in. Volgens je hoofd is dat de enige waarheid geworden. Er kunnen echter meer dingen tegelijkertijd waar zijn.

Meerdere waarheden kunnen zien, vraagt om het kunnen veranderen van perspectief. Iets van verschillende kanten kunnen belichten, bekijken en ervaren.

Het vraagt om het loslaten van wat ik vasthoud: de waarheid die in mijn hoofd blijft zitten. Het onderzoeken van mijn eigen oordelen, verwachtingen, teleurstellingen en dromen. Meestal heb ik dan iets bij een ander neergelegd dat van mezelf was, om precies dat dan weer terug te krijgen. Mijn hoofd is het daar echter nooit mee eens. Die wil dan de barricade op.

Ik vind dit een moeilijk iets. Zeker als iemand, voor mijn gevoel, zwaar over mijn grenzen is gegaan. Ik ga niet graag een conflict aan, de laatste tijd kan ik in een paar seconde enorm boos worden, om dit na een minuut of twee weer los te laten. Het is dan door m’n lijf heen gegaan. Ik heb dan gezegd wat ik wilde zeggen en laat los wat er dan vervolgens mee gebeurd. Vaak merk ik: dit is niet mijn zaak, het is niet aan mij om er iets mee te doen.

De keren dat het wel ‘mijn zaak’ is, dan wordt het spannender. Ook dan lukt het steeds vaker om in het moment te zeggen wat ik te zeggen heb. De nasleep duurt dan wel langer, want ‘mijn waarheid’ is voor mijn hoofd natuurlijk ontzettend belangrijk. Ook die dingen van verschillende kanten bekijken, vraagt om het loslaten van mijn eigen ego.

Mijn ego wilt dat ik mijn waarheid vast hou, bescherm, koester, in zwelg, verdedigen.

Het uitzoomen hierop vraagt om open staan voor andere mogelijkheden. Begrip opbrengen voor andere standpunten die op dat moment zeker niet de mijne zijn. Het voelen welke emoties eronder zitten, wat gezien wil worden, zeker als ik heel veel weerstand heb tegen het innemen van een ander standpunt.

Wat heeft dit met vertrouwen te maken?

- Het maakt me bewust van oordelen en overtuigingen die nog in me leven

- Het raakt emoties en gevoelens die ik liever niet wil voelen

- Het zorgt voor begrip

Dat begrijpen kan ook een valkuil zijn: het kunnen begrijpen, wil niet zeggen dat ik daarom ook mee moet bewegen of mijn standpunt moet veranderen. Het voelt heel krachtig om, ondanks het begrip, toch voor mezelf en mijn waarheid te blijven staan.

Bij voorgesprekken of nagesprekken van een massage komt dit onderwerp soms ter sprake. Het helpt om te kunnen onderzoeken, omdenken, iets van verschillende kanten iets te kunnen bekijken, om van daaruit te kunnen kiezen wat voor dat moment het beste klopt.

Het uitspreken van wat je bezig houdt kan je lijf helpen om nog meer de ontspanning in te gaan. Iets wat in je hoofd blijft plakken als conflicterende gedachten, zorgt voor stress in het lijf. Het uitspreken ontspant, dan voelt het lijf zich gezien en gehoord.

Er zijn overigens ook mensen waarbij het voorgesprek niet verder gaat als ‘wil je nog iets delen?’, ‘Nee’, ‘ok, dan gaan we nu beginnen met de massage zelf’.

Geschreven door: Leonie Wouters

Datum: september 2025

Vertrouwen zit in jezelf. Durf ik te kiezen voor een ander verhaal?

Wed, 08 Oct 2025 05:15:02 GMT

Vertrouwen zit in mezelf -

Durf ik te kiezen voor een andere verhaal?

Vertrouwen, het is zo’n precair iets! Zoals het spreekwoord al zegt: vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Hoe kan het dat het zo snel weg is? In een vinger knip, een flits en ik voel mezelf veranderen, zie een ander veranderen. Het zo zorgvuldig opgebouwde vertrouwen is ineens weg. Als sneeuw voor de zon verdwenen.

De afgelopen jaren heb ik er bij mezelf eens ingekeken. In dat vertrouwen. Wanneer dat weggaat. Waar dat voor mij mee te maken heeft. Hoe het voor mij werkt. Ik kwam tot een conclusie die wellicht wenkbrauwen op gaat trekken. Ik daag je uit om het te onderzoeken.

Vertrouwen heeft (net als me veilig voelen) alles te maken met mezelf. Niets met de ander.

Misschien wil je het nog eens lezen:

Vertrouwen heeft alles te maken met mezelf. Niets met de ander.

Om een voorbeeld te geven:

Mijn route app in de auto. Ik heb een periode gehad dat ik continu op dat schermpje zat te kijken om maar de juiste route te volgen. Dit werd steeds erger: zelfs op bekende wegen. Dus besloot ik: geluid aan en niet of zo min mogelijk op dat scherm kijken. Wat een uitdaging is dat! Onrust in m’n lijf, steeds denken dat ik nu echt verkeerd ga rijden en of ik dan wel op tijd zou aankomen. Na verloop van tijd, volhoudend, door deze gedachtes (en dientengevolge spanning in mijn lijf) rijdend, kwam er steeds meer rust. En vertrouwen.

Een ander voorbeeld:

Ik stond in een aanrakingsoefening. Diegene raakte mijn oren aan en ging steeds verder naar de binnenkant van mijn oor. Mijn hoofd begon al te schreeuwen: ‘straks steekt hij z’n vinger in m’n oor!’. Ik wist nu waar mijn grens lag en weet van mezelf dat ik die kan communiceren. Ik koos er in dat moment voor om af te wachten, te kijken en voelen wat er zou gebeuren. Hij stak z’n vinger niet in m’n oor. Wat hij wel deed, weet ik niet precies, ik voelde wel dat m’n lijf zachter werd en smolt. Zo kwam ik ineens iets fijns tegen, terwijl mijn hoofd het niet vertrouwde.

Een laatste voorbeeld:

Toen ik burn-out was, kreeg ik last van paniek en angst aanvallen. De trigger was verbinding en aanraking, met name met mannen. Een man die de kamer binnen kwam lopen was in die tijd al genoeg om mijn trigger af te laten gaan (laat staan dat er een aanraking was). Ik merkte dat de angst in mezelf zat. Ik kwam erachter dat ik bang was dat de ander mijn grenzen niet zou accepteren. Heel eerlijk gezegd wist ik zelf mijn grenzen niet eens en kon ze dus ook niet goed communiceren. ‘Die mannen zijn niet te vertrouwen’, dacht ik. Maar eigenlijk kende en vertrouwde ik mezelf niet.

Dit voorbeeld, van mannen die mogelijk niet te vertrouwen zijn, kom ik vaker tegen bij vrouwen. Met de gedachte die vaak uitgesproken wordt: ‘ze zijn maar op 1 ding uit!’, om vervolgens zich zwaar beledigd te voelen.

Ik weet inmiddels dat dit anders is. Hoe ik dat weet?

Ik heb mijn eigen angsten, mijn eigen vertrouwen in anderen aangekeken. Ik weet dat ik mijn eigen grenzen kan voelen en communiceren. Ik weet dat ik mezelf aan m’n eigen grenzen kan houden. Er zijn zoveel mannen die me daarmee geholpen hebben! Inmiddels ben ik er ook achter dat niet die man in sommige gevallen op ‘1 ding uit is’, maar … heel eerlijk???… ikzelf. (En nee… dat is geen uitnodiging). Het heeft even geduurd voordat ik dat zag van mezelf, ervoor durven uitkomen is ook best spannend!

Dat maakt dat ik mannen vertrouw, me er veilig bij voel. Vaak heb ik met mannen gesprekken, hun frustratie over het beeld dat ze altijd op 1 ding uit zijn, hun verlangen naar een knuffel, het vasthouden van een hand, een arm om iemand heen kunnen slaan. Het niet meer durven bewegen naar een vrouw toe, uit angst om over haar grenzen te gaan. Om vervolgens te horen dat ze te lief zijn, mister Nice Guy, ze het niet voelen (natuurlijk… want de polariteit en aantrekkingskracht verdwijnt als mensen op hun tenen lopen!)

Het komt voor mij uit op 1 ding:

Wat wil ik (niet)? Dat maakt het makkelijker om een richting te kiezen. Laat ik het los, of ga er voor staan?

Met weten wat ik wil komen er weer andere aspecten naar boven:

Durf ik dit te communiceren?
Communiceer ik van te voren, in het moment of achteraf? Ik heb gemerkt dat in het moment het sterkste werkt om mijn vertrouwen op te bouwen. Vooraf: dan probeer ik iets te voorkomen. Achteraf: dan is het niet in het moment gelukt en oefen ik alvast met uitspreken voor een volgende keer, zodat ik beter weet welke woorden ik kan kiezen.
Kan ik zijn met ongemakkelijke gevoelens als ik anders kies dan dat ik normaal zou doen?
Ben ik mild naar mezelf (en de ander!) als het anders uitpakt dan ik graag had gewild?

Het kan heel helpend zijn om mijn patronen hieromheen te ontdekken, om dan vervolgens bewust het eens anders te doen. Hiermee roep ik ongemakkelijke gevoelens op. Ik weet dat, voel dat. Dit gevoel zegt me dat ik een ander pad aan het ontdekken bent. Ik doe niks fout, alleen iets anders dan normaal. Het kan me zomaar iets moois en verrassends opleveren!

Een andere stap is in het hier en nu kunnen zijn. Daar kom ik een andere keer op terug.

Het vergroten van je vertrouwen kan je bespreken of uit proberen bij een massage of een workshop.

De meeste mensen die een massage ondergaan liggen bijvoorbeeld stil op een tafel. Ik geef mijn massages op een mat. Dit geeft je de vrijheid om te bewegen. Om te ontdekken wat het doet als je het anders doet dan je normaal gesproken gewend bent. Te ervaren dat je je eigen lijf mag volgen, erop mag vertrouwen dat dat klopt.

Geschreven door: Leonie Wouters

Datum: september 2025

We mogen weer!

Wed, 24 Sep 2025 08:36:00 GMT

We mogen weer!

Soms voel ik me net een flipperkast waar vijf bonusballen ingeschoten worden. Pieuw, ping, ping, ping, rrrrtttt, bam, kedeng, tschhhh! Alles gaat tegelijkertijd af, het is een groot feest, yeeeeaaahh… wooeeehooeeee! De energie spuit door mijn lijf als een fontein met vrolijke kleuren, glitters en liters water. Heerlijk!

Zo voelt het voor mij als ik me bezig hou met Tantric dance of de Verbindingsdans.

Fris stuiterend van de energie kom ik als deelnemer vaak de zaal binnengesprankeld. Alsof ik op wolkjes loop. Vrolijk en vrij. Vaak duren meditaties en intentierondes dan eindeloos lang voor mijn gevoel. Ik moet die energie kwijt! Boing- boing - boing (zie me gaaaaaan!)

Na verloop van tijd zak ik steeds meer in mijn lichaam, kan ik me meer overgeven, aaaahhhh, ooohhhh, hmmmm, zucht.

Nu ik Tantric dance mag faciliteren, loop ik nog steeds te stuiteren, mijn eigen tempo aanhoudend, moeite met vertragen, want: FEEST, we mogen weer! Dus neem ik je mee in mijn feestje, vol energie en plezier, want dat blijkt ook te kunnen. Om ook daar in volle overgave, vertraging, versnellen en genieten te gaan.

Omdat beide kan

Plezier en overgave

Versnellen en vertragen

Hmmmm

Hieronder een klein stukje van de demo van een Tantric Dance avond:

Help, ik kan niet dansen!

Wed, 24 Sep 2025 08:29:29 GMT

Help! Ik kan niet dansen…

maar zou zo graag een keertje mee willen doen!

Dansen… ik heb er zoveel plezier in. Ik gun iedereen dat plezier. Ik doe het graag en ik praat erover. Met iedereen die het horen wil. Vaak krijg ik terug: ‘ik kan niet dansen, ik zou wel graag willen, maar hoe dan?’

Heerlijk zo’n vraag.

Er schuilt voor mij een verlangen achter.

Naar vrij kunnen bewegen

Mogen genieten van je lijf

Spelen

Vrijheid

Experimenteren

Samen plezier maken

En dat is precies waar mijn dansavonden over gaan.

Samen plezier maken. Uitproberen wat werkt. Fouten maken. Zijn met wat er is.

Het is zó ontzettend leuk om fouten te maken! Een botsing

Iemand die precies de verkeerde kant opdraait dan ik had bedacht

Een beweging die net even anders gaat

Verbaasd zijn over waar ik uitkom tijdens een beweging

Willen volgen en dan voelen… oeps… dit was m’n eigen dansje!

Of… de verwarring voelen: waar wil deze persoon nu heen???

Spelen met vertraging en snelheid, bewegingen en mensen, geluiden durven maken, genieten van de muziek, het samen zijn.

Ik heb er zin in!

Dans je mee?? Ook als je niet kunt dansen? Juist als je niet kunt dansen!

Ow… en als je wel kunt dansen … heerlijk! Je bent ook dan van harte welkom!

Licht in de duisternis

Wed, 24 Sep 2025 08:25:17 GMT

Licht in de duisternis

In mei 2025 maakte ik een visionboard. Met grote letters stond daarop: ‘licht in de duisternis’. Ik vroeg me af wat deze zin me zou brengen in de periode die ging komen. Licht. Ik snakte er naar. Lichter in mijn hoofd, lichter door het leven. Soms heb ik van die dips die nooit lijken te eindigen. Achteraf duurt het vaak maar even.

Emotionele schommelingen door mijn cyclus, triggers die, al dan niet onverwachts, voorbij komen, gedoe dat er ineens is. Oordelen over mezelf die door mijn hoofd gieren, ze werken niet echt helpend, maar wijzen me wel op wat ik nog te doen heb.

Licht dus. In die duisternis.

Ik ontdekte dat in die duisternis vooral een gevoel van eenzaamheid hangt. Niet perse de situatie maakt dat ik intens verdrietig kan zijn, maar vooral het gevoel van eenzaamheid is wat het zwaar maakt.

Er volgde een workshop waarbij ik mensen meenam naar die plek. Die plek waar verdriet gevoeld wordt. Kijkend in de liefdevolle ogen van een ander. Om er vervolgens achter te komen dat je nooit meer alleen bent met die herinnering. Er zijn nu liefdevolle ogen aan gekoppeld, de eenzaamheid verzacht en verdwijnt. Heel intens, heel liefdevol, heel helend.

Ook plezier bleek ik ergens achter te hebben gelaten. In mijn hoofd was het gerelateerd aan een andere plek. Een plek waar ik niet meer kom. Ik realiseerde me: het plezier zit in mij, ik heb het niet daar achtergelaten. Ik heb het ernaartoe gebracht en daarna weer meegenomen. Hoe deed ik dat ook alweer… bewust plezier maken?

Het hosten van Tantric dance zijn ook van die momenten dat ik vol ‘aan’ ga. Plezier, mag er naast alle andere emoties, zeker bestaan! Beweeg ermee, dans, adem en geniet van dat wat er is.

Er volgde een visionboard avond met het thema Plezier, zie onderstaande foto voor mijn resultaat!

Mocht je nog eens mee willen doen met een dansavond of visionboardavond, klik op de onderstaand knop om de aankomende events te zien.

Ze draagt het teken van kracht en dapper zijn

Fri, 29 Aug 2025 08:50:46 GMT

Ze draagt het teken van kracht en dapper zijn

De heldin die gevaar heeft gezien, angst en de dood recht in de ogen aangekeken. Kijkt beschaamd even weg. ‘Let maar niet op mijn borsten. Eentje is verminkt doordat ik borstkanker heb gehad’.

Lieve vrouw, lieve vrouwen. Wat een kracht. Wat een moed. Om zoiets aan te kijken, te overleven, het na te kunnen vertellen.

Om dan vervolgens met schaamte weg te kijken? Het te benoemen als verminking?

Ik gun je het licht in je ogen te zien. De stralende glimlach en je littekens te dragen met de kracht die je nodig had om door dit proces te kunnen gaan. Die kracht die jouw lichaam nog steeds draagt.

Ik gun je die littekens anders te gaan bekijken, te eren voor wat het is: een teken van kracht en dapper zijn.

Hoe heftig is het om zo’n boodschap te krijgen. Een boodschap die angst aan jaagt. Nog zoveel te doen. Ik wil door. Verder. LEVEN.

En dat doe je. Je leeft.

Vier dat leven. Laat het de wereld zien. Het kan. Het mag. Geniet van jouw triomf, jouw lijf. De klap in je gezicht die je te boven bent gekomen. Geslagen, maar zeker niet ten onder gegaan.

Voel je vrij

Beweeg

Haal adem

Laat je lichaam stralen als nooit tevoren

Het kan

Wat kan een tantramassage betekenen in een periode van rouw?

Fri, 29 Aug 2025 08:49:03 GMT

Wat kan een tantramassage betekenen in een periode van rouw?

Haar lichaam deed pijn. Spieren verkrampt. Tranen kwamen in golven. Haar partner, plotseling weggerukt. De wond is nog vers. Soms verdoofd, soms helder aanwezig. De rouw is rauw, verwarrend en intens.

Verdriet, boosheid, schuld. Had ik maar... zag hij het aankomen? Wat nu? De wereld staat stil én raast tegelijk door. Emoties slaan zich op in het lijf — verdriet wordt spanning, rouw wordt fysieke pijn.

Mijn massage is niet gericht op spieren losmaken. Het gaat om voelen. Landen in je lijf. Even niet alleen zijn. Er helemaal zijn met wat er is — hoe dat ook voelt. Als het lijf zich gezien voelt, hoeft het niets meer vast te houden. Dan ontspant het.

De rouw verdwijnt niet. Maar je krijgt rust. Je lichaam kan weer even dragen wat zo zwaar voelt.

Want…

Jij bent er nog.

En je hebt jezelf nodig, juist nu.

Huil, lach, zing, wees stil. Alles mag. Zodat je lijf weer even van jou is. En jij de ruimte voelt om te zijn — in alles wat er is.

Ik ben hier.

Zullen we een kopje koffie doen? Eindeloos praten helpt niet

Fri, 29 Aug 2025 08:46:44 GMT

Zullen we een kopje koffie drinken? - eindeloos praten helpt niet

Soms spreek ik nieuwe mensen in mijn privé tijd. Enthousiast als ik vaak ben, komen ook mijn werkzaamheden regelmatig voorbij.

De reacties zijn wisselend. Van mensen die er meteen bovenop duiken en alles willen weten tot mensen die met opgetrokken wenkbrauwen een kwartslag draaien en m’n leven uitwandelen. Ik zie de oordelen vaak zo mee wandelen met die persoon.

Vaak gaan mensen die niet bekend zijn met tantra toch even polsen of hun idee ook klopt met de realiteit. Fijn, want dat kan dan net weer een ander, meer ontspannen, beeld geven.

Soms krijg ik achteraf de vraag of ik dan nog eens een kopje koffie wil doen, omdat iemand dan nog meer wil horen. Meestal ga ik daar niet op in.

Niet omdat ik die persoon niet aardig vind, of niet in mijn praktijk wil verwelkomen of geen koffie lust, wel omdat erover praten niet zoveel zin heeft.

Je moet het doen, ervaren, voelen, proeven. Dan pas merk je of het bij je past. Soms met gezonde weerstand, vaak met tomeloos plezier en genieten.

Wanneer mag ik jou verwelkomen?

Oncomfortabel plezier

Fri, 29 Aug 2025 08:43:38 GMT

Oncomfortabel plezier

Vroeger, toen ik nog jong was….wat had ik er altijd een hekel aan als mijn vader begon met deze zin! Ik word echt oud, zegt mijn hoofd op dit moment. Aangezien ik precies met deze zin wil beginnen. Goed… vroeger dus…toen ik nog jong was…

Ik leerde dat kamperen verschrikkelijk was. De wc een kilometer verderop, afwassen in zo’n klein teiltje, een bed wat altijd slecht ligt en koud. Voor het gemak vergeet ik even de opmerking over muggen en ander ongedierte. En...Mind You... Dat leerde ik niet door het zelf te ervaren, maar doordat mijn ouders me vertelde dat ik het zo zou ervaren.

Het gevolg is dat ik altijd lichtelijk gestresst ben als ik toch eens de stoute schoenen aantrek om een poging te wagen. In een tentje is de stress overigens altijd net wat meer.

Altijd kom ik erachter, als ik er eenmaal ben, over de drempel stappend die mijn ouders hebben opgeworpen en mijn hoofd nog steeds geloofd, dat het erg gezellig is om te kamperen, het handig is om extra dekentjes mee te nemen tegen de koude en dat ik het dus heerlijk vind om een stuk buiten te moeten lopen om naar de wc te kunnen gaan.

Het raakt me steeds opnieuw. Juist het oncomfortabele, daar heb ik plezier in.

Vier voorwaarden om verbinding te vergroten

Fri, 29 Aug 2025 08:41:09 GMT

Vier voorwaarden om verbinding te vergroten

Als iemand iets leuk vindt wat ik ook leuk vind, ontstaat er soms een spontane verbinding. Vrolijk kletsend over dat wat ons beide raakt. Woorden vindend om aan te geven waar de nieuwsgierigheid stroomt, waar tegenaan gelopen wordt en hoe de ander dit dan ziet. Kruisbestuiving van ideeën en ervaringen.

Op de dansvloer ontstaat verbinding door oogcontact, een glimlach of een gedeelde beweging. Dichtbij of ver weg. De ademhaling die synchroniseert, het plezier dat eruit voort kan vloeien. Juist het zonder woorden samen genieten van beweging en elkaar zien, ervaren, voelen (en dat kan ook energetisch in plaats van fysiek) ervaar ik als magisch.

Helemaal bijzonder zijn de momenten die ik deel met mensen zonder dat ik of de ander iets hoeft. In stilte, vaak in de natuur. Ik laad op dat soort momenten op. Het voelt sereen, kloppend. Samen stil kunnen zijn is ultiem verbinden.

Ik heb vier voorwaarden ontdekt, die mij helpen om in dat moment volledig in verbinding te kunnen zijn:

Alles wat mogelijk in mijn hoofd speelt en in de weg staat is uitgesproken. Het voeren van een gesprek vooraf met daarin de highlights van waar mijn hoofd druk mee is, helpt me om mezelf te horen, in mijn lijf te zakken, even te kauwen op waar ik nu zo druk mee ben. Ook het zonder oordeel luisteren naar de ander, helpt me om dichter bij mezelf te blijven: ik hoef er zelf niks mee, maar kan wel onderzoeken wat me raakt of waar mijn hoofd op aan gaat.
Ik voel mijn lijf en ben daar met mijn aandacht bij. Zodra ik met mijn aandacht teveel bij de ander ben, verlies ik het contact met mezelf, ontstaan er oordelen of onzekerheid en verlies daardoor dus de verbinding. Als ik voelend aanwezig ben in mijn lijf, alert ben op signalen van comfort en discomfort en deze dus meteen kan tackelen, geeft me dat een veilig gevoel: ‘I get me!’ Waardoor ik nog meer in mijn lijf zak, aanwezig kan zijn in het moment en daarmee verbinding kan maken met de ander. Probeer deze maar eens uit!
Mijn hoofd wil zijn waar ik op dat moment ben. Dit is iets dat ik niet kan afdwingen. Ik kan er wel bewust van zijn. Ik kan weerstand voelen, oordelen tackelen, bewust worden van gedachte stromen. Het helpt mij om te kiezen om op een van mijn zintuigen te focussen. Soms zak ik dan ineens in mijn lijf, gaat mijn hoofd uit en kan ik me verwonderen over waar en met wie ik op dat moment ben. Ik kan dan ineens heel veel dankbaarheid voelen, soms gevolgd door emoties.
Ik ervaar rust en ruimte in mijn lijf. Het hoeft niks, nergens heen, het ontspant. Alsof het moment eeuwig mag duren, met vaak een zachte uitdrukking op mijn gezicht. Een vergelijkbaar gevoel van verbinding kan ik hebben in een onverwachte situatie. Er valt een emmer koud water ‘per ongeluk’ over me heen. Het zorgt ervoor dat ik meteen in mijn lijf zak. Mijn hoofd gaat accuut uit. Zeker als ik me gestresst voel, mijn hoofd vol oordelen borrelt of ik ergens heel chagrijnig niet wil zijn. Het helpt om dan een schrikreactie te veroorzaken. Niet erg comfortabel, wel heel helpend. Een koude douche, een doorn die in mijn huid prikt, het haalt me helemaal naar het hier en nu.

Hier en nu…

Daar is de magie

De enige plek waarin ik me echt verbonden voel met alles om me heen

Zonder dat er verandering nodig is

Flow

Ademhalen

Uit

Natuurlijk

Verveling: niks moet, alles mag

Fri, 29 Aug 2025 08:36:44 GMT

Verveling: niks moet alles mag

Een dagje vervelen. Zouden meer mensen moeten doen. Een dag gevuld met niks om te kijken wat er op mijn pad komt. Waar ik zin in heb. Wat me roept. Luieren, lummelen, lang liggende klusjes oppakken, filmpje kijken, vrienden bellen die ik al wat langer niet gesproken heb, brainstormen over wat ik nog wil in dit leven.

Een lange saaie dag. Gevolgd door soms nòg een lange sááie dag. Gek genoeg is die tweede dag altijd fijner dan de eerste. Die eerste dag waarvan ik dan vind dat ik van alles moet, in de doe-stand sta van de dagen ervoor. Die tweede dag zak ik vaak in mijn lijf en kan ik echt genieten van de flow.

Het helpt om geen toevlucht te zoeken online. Teveel online kost me altijd veel energie, ik voel me dan lamlendig en het levert niks op. Mobiel aan de kant en voor me uit kijken. Wachtend op de impuls om in beweging te komen. Er zijn dagen bij dat dit vloeiend gaat, in een natuurlijke flow met veel plezier. Er zijn dagen dat niks goed is, ik chagrijnig van mezelf word.

Toch heeft de verveling altijd iets goeds. Vaak krijg ik nieuwe creatieve ideeën, schrijf een hoop van me af en… wat ik vooral belangrijk vind: ik waardeer de dagen die gevuld zijn weer een stuk meer, kan daar meer van genieten.

Soms komt er ineens een spontaan uitje voorbij: heerlijk vind ik dat. Een verrassing, cadeautje in topformaat. Een leuke dag, avond, moment samen met andere mensen. Vol energie. Want verveling vertelt me ook dat ik uitgerust ben. Niet moe genoeg om op de bank te blijven hangen en helemaal niks te doen.

Verveling is ruimte maken voor dat wat ik nodig heb

Ik mag eindelijk zijn wie ik altijd ben geweest

Fri, 29 Aug 2025 08:33:46 GMT

Ik mag eindelijk zijn wie ik altijd al ben geweest

Nooit was het goed genoeg, altijd reflecteren op hoe het beter kon. Er was altijd wel iets mis. Eerlijk gezegd: het werd alleen maar erger. Toen ik van de Pabo kwam, had ik de illusie dat het met de ervaring wel makkelijker zou worden. Leerkracht zijn. Maar het tegendeel was waar.

Kritieke geluiden werden harder, meer kinderen in de groep, methodes die veranderden, een Digibord (lijkt leuk, maar zorgde ervoor dat mijn onderwijs minder creatief werd), de populatie kinderen (en ouders!) werden zwaarder, doelen werden verscherpt, administratie werd meer… en meer… en meer.

Ik merkte dat mijn energie weg was. Ik merkte dat mijn lijf verstarde, in de kramp raakte. Dingen die ik voorheen leuk vond, werden een ramp, ik had het idee dat ik kinderen begon te beschadigen met mijn houding alles ‘goed’ te willen doen, waardoor ze geen ademruimte meer kregen. Ademruimte die ik mezelf al lang niet meer gaf.

12 jaar geleden ben ik uit het onderwijs gestapt. Met de belofte aan mezelf: dit noooooit meer! Nooit.

Ik herstelde van een burn-out, ging verschillende soorten werk doen, opende een tantrapraktijk en tot mijn verbazing ging het lopen. Na driekwart jaar gaven Willemijn en ik onze eerste workshop. Voor de lol vooral. Later volgde er nog meer. Bij elke workshop kwam die kramp net een beetje meer terug. De stress zat in mijn lijf.

Ik voelde dat ik die workshops moest doen, mensen waren enthousiast, maar achteraf… achteraf was ik degene die aan het reflecteren was. Fouten zag, dingen die anders hadden gemoeten, zinnen die ik anders had willen zeggen, niet had willen zeggen en zinnen die ik toch echt gezegd hadden moeten hebben, maar niet had gedaan.

De strijd zat in mij. Ik voerde hem actief.

In maart deed ik een Tantric dance Teacher training, bij Rakesh Mijling en Elfriede Van Der Sanden . Ik moest daar zijn, maar wilde het niet. Vol in de weerstand. Er werd doorheen geprikt, met liefde, met zachte woorden, met gezien worden, vaak zonder woorden. Met een groep mensen als een warm bad, die me mijn eigen tempo lieten lopen, mijn talenten al zagen.

Talenten waar ik nog steeds moeite mee heb om in te geloven.

Na die Tantric dance teacher week is er iets wezenlijks veranderd:

Ik sta meer ontspannen voor een groep, ondanks dat ik veel meer zenuwen voel
Ik neem de tijd om in mijn eigen lijf te landen, aanwezig te zijn met wat er is
Ik kan makkelijker vertragen
Ik laat veel meer mezelf zien: puur en authentiek, wat al heeft geresulteerd in verschillende speelse momenten, uitbarstingen van energie en huilbuien
Ik kan ontvangen wat de groep ervaart, dat vind ik nog best moeilijk: het echt binnen laten komen wat ik daar veroorzaak, uitstraal en draag
Achteraf geniet ik nu vooral na… uit elkaar barstend van energie

De workshops zijn daardoor zachter, krachtiger en authentieker geworden. Het komt nog meer binnen, daar waar jij geraakt mag worden.

Ik mag eindelijk de Teacher zijn die ik altijd al ben geweest. Nu ook van mezelf.

Dankzij support van heel veel lieve mensen.

Mensen die zich door mij laten masseren, Rakesh en Elfriede van de Tantric dance s amen met onze Teacher groep, mensen van de Verdiepersgroep Tantric dance, vrienden en familie.

Ik voel me een rijk mens.

Mag ik genieten?

Tue, 01 Jul 2025 10:19:00 GMT

Mag ik hiervan genieten?

Van mijn lijf?

Een aanraking?

Er zijn zoals ik ben?

Op dit moment?

Mag ik hier helemaal van genieten?

Zonder dat het nodig is om iets terug te hoeven doen?

Mag dat?

Kan dat?

Ben ik wel goed genoeg als ik niks terug doe? Dat hoort toch zo, dat ik iets terug doe?

Soms komt deze reactie tijdens of na een massage. Er wordt verbinding en liefde ervaren, iemand kan daar even van in de war raken. Hoe er gedacht wordt dat het ‘hoort’ en hoe het daadwerkelijk is.

Liefde is geen ruilhandel. Het is niet: jij doet dit voor mij, dus ik doe dat voor jou.

Liefde is geven wat ik te geven hebt, op het moment dat ik dit kan geven. Zonder te verwachten om iets terug te krijgen.

Liefde is ontvangen wat een ander geeft, op de manier waarop het gegeven wordt. Zonder of bewust van oordeel. Je mag tenslotte mild zijn voor jezelf. Ook dat is liefde.

Liefde is communiceren hoe het voor me werkt en ook wat niet werkt. Wat ik nodig heb, wat er speelt in mijn hoofd, zonder de verwachting dat jij het mij geeft of er iets aan doet.

Liefde is aangeven dat ik geen ruimte heb om te luisteren, omdat mijn emmer even vol zit.

Liefde werkt openend, helend, rustgevend.

En soms voelt deze liefde ongemakkelijk, krampt mijn lijf en voel ik mijn adem stokken. Vaak op momenten dat ik iets liefdevols voor mezelf doe. Iets liefdevols voor mezelf wat ik eerder niet heb toegestaan: een grens aangeven en daarvoor blijven staan bijvoorbeeld.

Die kramp is het signaal van liefde die ik mezelf nooit heb toegestaan, omdat ik het nodig vond om een ander te pleasen. Andermans ‘ja’ was belangrijker, dan mijn ‘nee’. Als ik mij ‘nee’ belangrijker maak, dan geeft mijn lijf die kramp.

Mag ik dit? Zodat er daarna weer nieuwe liefde door mijn lijf kan stromen. Voelt niet fijn op dat moment, is het wel. Het verteld me hoe vaak en hoe lang ik mijn eigen ‘nee’ niet heb willen horen. Daarna kan ik altijd weer wat beter ademhalen.

Ja… ik mag genieten van mijn lijf. Ik leer steeds beter haar signalen herkennen en begrijpen.

Je bent de belichaming van intensiteit

Tue, 01 Jul 2025 10:15:07 GMT

*Je bent de belichaming van intensiteit*

‘Intensiteit’ was het thema van de laatste Tantric Dance Verdiepersdag. Ik danste mee als volger in een demo. Heerlijk, dansen! Ik word er super enthousiast van. Dat zie je ook wel, geloof ik. Hoe meer ik dans (ja, met hoofdletter!), hoe meer ik voel. Deze keer vooral vóór en ná het dansen. Tijdens voelde ik vooral plezier.

Vooraf voelde ik vooral frustratie, verdriet en een flinke dosis ‘ik-verstop-me-onder-een-dekentje’. Bij de dag zelf: schreeuwen, grommen, stampvoeten en tranen. Toen de tranen kwamen, zong ik mee met de tekst en werd ik even geraakt. Vluchtig, intens.

Dansen als volger bouwt mijn energie soms té goed op. In plaats van zachter worden, word mijn lijf harder en hoekiger. Een soort dansende stekkerdoos – vol stroom, lastig te bedienen. Overgave? Foetsie.

Het advies was verzachten.

Adem.

Aaaahhhhhh.

Ontvangen is soms spannend. Dan vertraag ik, zet ik m’n hoofd uit, voel ik. En dan, bam! Die dankbare momenten. Tranen van geluk, omdat ik me helemaal kan overgeven aan het nu.

Midden op het water, zonsondergang, mensen raken door de workshops die we geven. Een liedje voelen dat door me heen stroomt. Overgeven aan het moment.

Ineens

Intens

Ik mag huilen.

Omdat ook mijn tranen er mogen er zijn.

Van dankbaarheid.

Foto van de tantric dance verdiepersdag met het thema 'intensiteit', samen met Sandra.

In zachtheid zit echte moed

Tue, 01 Jul 2025 10:10:53 GMT

In zachtheid zit echte moed

Geraakt werd ik door de zachte woorden van Sara Kroos. Het is heel moedig om zacht te zijn, te blijven als ik wil uithalen, vechten tegen onrecht waarvan ik vind dat me is aangedaan. Midden in de shit wil ik mijn tanden laten zien, de ander verscheuren, onderuithalen. Ongeacht of het terecht is of niet. Ongeacht wie er gelijk heeft. Boos. Laaiend. Uithalend.

Om dan adem te halen. Te zakken naar mijn buik. Dat is nog een hele uitdaging. Mijn hoofd schiet regelmatig de andere kant op. De kant van het vechten. De kant van het onrechtvaardig voelen. Niet dat dat gaat helpen overigens. Ik heb er vooral mezelf mee. Het kost energie en de focus gaat naar mensen of situaties waar ik juist geen energie meer aan wil besteden.

Zacht staat voor mij ook voor kwetsbaar zijn. Me volledig durven laten zien. Niet doorgaan, of ‘moed en ballen’ tonen en met spullen of woorden gooien totdat ik rode wangen heb en buiten adem ben. Zacht staat voor rustig ademhalen. Durven voelen dat ik een ander pad nodig heb. Dankbaar dat de ander dit laat zien, ook al is het op een minder fijne manier. En dat dan laten zien. Daar is pas moed voor nodig!

Zacht.

Zacht is moedig wachtend tot een aap uit de mouw komt, om dan liefdevol te zeggen dat dit niet bij mij past. Zacht is, met een glimlach voelend in mijn lijf, een andere kant op te gaan. Zonder met modder te gooien. Zacht is voelen wanneer mijn lijf sluit en accepteren dat hier mijn antwoord zit, zonder dat antwoord te willen veranderen. Zacht.

Lukt me dat altijd? Nee. Natuurlijk niet. Nog niet. Ik word ook geraakt en haal dan uit. Ben dan even alle zachtheid kwijt. Het wordt dan de lelijkste versie van mezelf. En hé: dat is soms ook best wel even lekker. Pure moordlust voelend. De keel door willen bijten en even heel hard stampen. Lijkt dan een goed plan. Is het niet.

Gelukkig hoef ik niet altijd toe te geven aan impulsen. Kan ik zijn met ongemakkelijke gevoelens en emoties. Blijf ik ademhalen. Praten met mensen die dichtbij staan. Knal ik deuren dicht. En daarna nog eens, maar dan zachter. Zachter, nog zachter. De deur sluit…shhhh…zachtjes. Om ook weer open te kunnen gaan.

Het filmpje van Sara Kroos vind je hier:

5 skills die je nodig hebt om te verbinden

Tue, 01 Jul 2025 10:07:10 GMT

5 Skills die je nodig hebt om te kunnen verbinden

Soms gaat verbinden als vanzelf. Soms merk ik dat ik enorm m’n best aan het doen ben en dat ik nog steeds geen verbinding voel met iemand. De ene keer ontstaat verbinding door de woorden die er gesproken worden. Een andere keer lijken woorden totaal overbodig en stoort het zelfs de verbinding. Wat is er nu echt nodig om te verbinden?

Ik doe een gooi… ontdek zelf of dit ook voor jou klopt. Misschien weet je dit al, ervaar je het anders, geeft het nieuwe inzichten, of vind je het wel stom. Weet dat ik niet perse DE waarheid spreek. Maar wellicht wel EEN waarheid.

Open staan
Als ik zelf niet open sta voor verbinding, gaat het niet gebeuren. Op het moment dat ik nieuwsgierig ben naar een ander, dan is de verbinding vaak zo gemaakt.
Kwetsbaarheid
Vaak ervaar ik meer verbinding als ik mezelf kwetsbaar opstel, of als de ander zich kwetsbaar opstelt. En dan bedoel ik niet een slachtofferrol aannemen en alle ellende van de afgelopen week delen. Dat zorgt er juist voor dat ik geen verbinding voel. Kwetsbaar opstellen is delen wat er in het moment is. Wat ik voel, waar ik naar verlang, wat er speelt in mijn hoofd, emoties die voorbij komen laat zien. Delen wat me raakt of geraakt heeft.
Herkenning
Zodra ik iets herken van mezelf in de ander voel ik meer verbinding. Dit kan ook precies het tegenovergestelde zijn: als ik juist iets afwijs in mezelf en het dan bij een ander zie, creëert dat ook verbinding. Vaak wel met een frustrerender gevoel erbij. Soms duurt het even voordat er iets gevonden wordt dat voor beide partijen herkenning oplevert, een nieuwsgierige inslag helpt daarbij.
Aanwezigheid
Iemand die totaal aanwezig kan zijn bij mij, of ik bij die persoon. Echt aanwezig zijn bij iemand kan heel intens zijn. Helemaal in het hier en nu, met alles wat er is. Geen afleiding van telefoons of andere mensen. Ook zonder het verhaal dat verteld wordt te onderbreken met eigen verhalen en anekdotes.
Je eigen waarheid leven
Verbinding maken is in mijn ogen niet jezelf helemaal wegcijferen voor de ander. Wel je eigen waarheid durven leven. Nee kunnen zeggen, durven afwijzen, de lelijke schaduwkanten laten zien. Angst, verdriet en boosheid zichtbaar maken als dit bij mij speelt. Ik voel geen verbinding met een ander als ik merk dat mijn emoties niet welkom zijn bij die ander. De verbinding met mezelf wordt dan des te groter, omdat ze er van mezelf wel mogen zijn. Helemaal. Ook… juist als iets pijnlijk is.

Deze skills kun je allemaal oefenen, trainen, er beter in worden als je dat zou willen. Het ene ligt je misschien beter dan het andere. Er kunnen oordelen, overtuigingen, verhalen en emoties in de weg zitten. Allemaal lagen die ervoor zorgen dat je eerst de verbinding met jezelf vergroot.

Ow… en als je merkt dat je je best aan het doen bent… dat is HET signaal dat je uit verbinding bent!

Wil je ermee oefenen? Experimenteren? Ontdekken hoe dit bij jou werkt? Dat kan op elk moment en op elke plek. Het is een kwestie van doen en bewust zijn van wat er bij jezelf gebeurt.

Vind je het fijn om het samen te doen?

Voel je vrij om een afspraak te maken voor een massage , mee te doen met een workshop of een dansavond .

Foto: uit de oude doos!

Een 2 jarige ruin waarmee ik een geweldige verbinding had. Zonder woorden volgde hij me overal in de wei. Ik stond klaar in een ‘modellenpose’ en hij wilde er ook (onverwachts) op.

Daaaag modellenpose!

Ik ben het waard 'to stand up for'

Tue, 10 Jun 2025 14:00:23 GMT

Ik ben het waard ‘to stand up for’

In het Engels bekt het net wat lekkerder. Ik ben het waard op voor op te komen. Niet door iemand anders, maar door mezelf. Elk moeilijk gesprek dat ik voer heeft dit als grondslag: ik vind het mezelf waard om voor op te komen. Ook al is de boodschap in het moeilijke gesprek dat de ander zou moeten veranderen (is niet mogelijk…probeer jezelf maar eens te veranderen).

Zoals ik wel vaker zeg:

‘Het gaat niet om de ander, maar over me(je)zelf’

Het is geen vingerwijzing

Het is geen afwijzing

Het is niet om je te kleineren

Ook niet om je slecht te laten voelen

Dus neem het niet persoonlijk

Het is puur bedoeld, dat ik mezelf kan (laten) zien. Volledig. Zonder iets terug te houden. In liefde. Ergens verdrietig of gefrustreerd over. Niet omdat jij iets niet goed genoeg doet, maar omdat ik het mezelf waard vind om erom te vragen, te eisen, naar je hoofd te gooien. Niet omdat jij moet leveren, wel omdat ik het nodig heb mezelf te horen. Mezelf te horen zeggen wat ik zo mis, wat ik zo graag zou willen, wat ik nodig heb. Jij hoeft het me niet te geven.

Met jou als spiegel, lukt het me beter om het mezelf te geven. Mezelf de vrijheid te geven om een manier te vinden om het mezelf te geven.

En dat is moeilijk. Moeilijk om voor mezelf op te komen. Te voelen wat ik nodig heb, om vervolgens te zeggen wat ik nodig heb. Ook ik ken de angst om afgewezen te worden. Maar degene die ik het meeste afwijs ben ik zelf. Door mijn eigen verlangens te ondermijnen, mijn eigen frustraties niet te uiten, mezelf kleiner te maken in de hoop dat jij groter kan groeien, en ik mezelf dan pas toestemming geef om mee te groeien.

Mezelf uitspreken is geen signaal dat er iets niet goed zou gaan. Het is een signaal dat ik mezelf vertrouw in jouw nabijheid. Dat de verbinding belangrijker is dan de deur dichtgooien.

Neem het niet persoonlijk

Luister

Herhaal wat ik zeg (dan voel ik me gehoord)

Laat mijn (en jouw) emoties er zijn

Adem

Het oefenen met uitspreken en in verbinding blijven met elkaar komt terug in onze tantraworkshops , maar kan je ook oefenen bij een massage afspraak als je liever 1-op-1 bent.

Vermijdend gehecht. Het doorstaan van doodsangsten

Tue, 10 Jun 2025 13:56:40 GMT

Vermijdend gehecht

- Het doorstaan van doodsangsten

Als vermijdend gehecht persoon heb ik al aardig wat doodsangsten doorstaan. Wat een paniek kan het in mijn lijf geven als iemand met wie ik een fijne connectie ervaar ineens op mijn knopjes drukt (of als ik zelf op die knopjes ga drukken).

Inmiddels weet ik dat er iets gespiegeld wordt, het geen zin heeft om weg te lopen, het de bedoeling is om te doorvoelen, mijn waarheid te spreken en te blijven staan voor deze waarheid. Man, man, wat een strijd met mezelf kan dit soms zijn. Ik voeg zelf allerlei rookgordijnen toe rondom mijn waarheid uit angst. Angst voor… uhmmm … inmiddels weet ik dat ook niet meer zo goed.

Laatst kwam ik het weer tegen tijdens een Tantrafestival waarbij ik aanwezig was. Helemaal in mijn lijf aanwezig, vertraagd in het moment, voelde ik mijn lijf aanspannen, voelde ik dat ik wilde vluchten.

Ik koos er wederom voor te blijven staan. Dat blijven staan voelt niet fijn, maar levert altijd iets op.

De avond ervoor had ik al gecommuniceerd: ja, we hebben een fijn contact, nee, ik ga geen gegevens uitwisselen. Niet omdat ik die persoon nooit meer wil zien, wel omdat mijn lijf aangeeft dat ik dan in standje paniek kom. Hij probeerde nog: ‘maar je kan niet in de toekomst kijken’.

Ik kon heel duidelijk zeggen dat ik behoefte had om gezien en gehoord te worden. Te weten en te voelen dat de ander de boodschap had begrepen. Niet omdat ik geen contact en verbinding wil, juist omdat ik dat wel wilde bleef ik hiervoor staan. En dat vond ik gek: geen gegevens willen uitwisselen om contact te kunnen houden, zodat ik in contact kon blijven.

Inmiddels heb ik geleerd om de signalen van mijn lijf te accepteren en te respecteren. Dit is er zo eentje: mijn lijf wil in het moment zijn, zonder afspraken voor morgen. Dat kan later eventueel wel ontstaan, dat ik afspraken in de toekomst kan maken, maar op dat moment voelde dat niet goed: mijn lijf schoot in spanning.

Ik vind het moeilijk om te accepteren dat mijn lijf aangeeft geen privé contact te willen houden. Ik heb dit lang niet willen weten en horen van mezelf. De volgende stap was dit te communiceren (dat kan ik goed!) en ervoor te blijven staan (normaal gesproken zeg ik het heel zachtjes en cijfer ik me dan weg en wordt het een ja zeggen en een nee doen).

De dag erna namen we afscheid.

Ik zag hem al aan komen lopen. Ik bleef staan. Mijn lijf verkrampte. Ik voelde de angst. Ik wilde weg lopen, weg van het moment van afscheid nemen waarbij ik er opnieuw voor moest gaan staan. Ik merkte dat ik hem liever negeerde. Wetende dat de ander heel graag mijn gegevens wilde, daar niks kwaads mee wil, ik niet in de toekomst kan kijken en ik toch voelde dat ik moet blijven staan voor het geen gegevens uitwisselen.

Ik wil weg uit dat soort momenten, maar koos om te blijven staan. Nog eens te zeggen dat ik mijn gegevens niet zou geven, voelend dat de spanning opbouwde. Zijn tranen in de ogen te zien, mijn angst te voelen. Te blijven ademen. Een trillende mond. Te horen dat hij het begreep, wist wat de angst met me deed (daar hadden we de avond ervoor over gehad) en de verbinding belangrijker was dan de gegevens.

Mijn lijf ademde uit, ontspande. Kon in het moment er zijn, me gezien en gehoord voelend. De verbinding met mezelf en de ander voelend zonder te hoeven vluchten.

Het mezelf toestemming geven om mijn lijf volledig te vertrouwen is niet altijd leuk. Toch weegt de rust in mijn lijf zwaarder dan de paniek van iets ‘moeten’ waar mijn lijf duidelijk ‘nee’ tegen zegt. Iets ‘moeten’ omdat ik vind dat ik eigenlijk ‘ja’ zou moeten zeggen, of het mogelijk iemand kwetst.

Het was een ‘nee’, met een ‘ja’ voor mezelf.

Door ervoor te blijven staan, de bevestiging te vragen (en te krijgen) dat het gehoord was, voelde ik me weer veilig in mezelf. Ik voelde me in mijn lijf zakken, voelde ruimte om opnieuw verbinding te maken, ik kon opnieuw voelen wat dit contact met me gedaan had. Met respect voor mezelf en de ander. De drang om te vluchten verdween.

Het lukte op dat moment nog niet om het met de juiste energie te zeggen, zodat hij kon voelen dat mij ‘nee’ ook echt een ‘nee’ was. Pas later, tijdens een sessie met mijn relatiecoach bleek daar een overtuiging en een overerfd patroon in te zitten van wegcijferen en het niet mogen uiten van een ‘nee’. Het helpt mij om dit soort dingen aan te kijken, te doorvoelen, erdoorheen te ademen. Zodat ik een volgende keer ook energetisch duidelijk kan zijn.

Uiteindelijk gaat het om vertrouwen.

Vertrouwen in de ander dat deze persoon mijn waarheid kan horen en dragen.

Vertrouwen in mezelf dat ik goed voor mezelf zorg, doe en zeg wat klopt voor mij en daarvoor te durven staan.

Ik creëer daarmee mijn eigen veiligheid.

Een tantramassage, workshop, dans of festival is een manier om jouw waarheid te gaan voelen en te gaan uitspreken.

Niet altijd makkelijk, wel noodzakelijk.

Maak het niet persoonlijk. Communicatie de sleutel tot verbinding

Thu, 22 May 2025 07:32:56 GMT

Maak het niet persoonlijk -

Communicatie: de sleutel tot verbinding

Voor mij heeft het communiceren van grenzen niks te maken met afwijzing of het beperken van andermans vrijheid.

In het verleden heb ik weleens meegemaakt dat iemand vond dat ik teveel flirtend over straat liep, ik zou teveel met mn heupen wiegen en iedereen verleidelijk aankijken. Dat ‘flirtende’ lopen werd als grens aangegeven.

Destijds probeerde ik dat aan te passen, ik hield tenslotte van die persoon en wilde die geen pijn doen. Ik trok m’n schouders op, keek naar de grond en probeerde op die manier oogcontact te vermijden. Het gevolg was dat ik uiteindelijk als een dood vogeltje op de bank zat, niet meer in staat om echt vrolijk in het leven te staan.

Dat soort grenzen mag iemand hebben en communiceren, ik zal daar zelf tegenwoordig niks meer mee doen. Dit is iets dat de persoon zelf mag onderzoeken: wat gebeurt er in mijn lijf en welk verhaal maakt mijn hoofd erbij, om vervolgens te beslissen of ik als persoon bij zijn of haar leven pas. In beide gevallen: laat mij ZIJN.

Het kan pijn doen als de persoon waarvan ik houd iets doet dat ik niet wil (of iets niet doet wat ik wel wil). Wat dat dan ook mag zijn. Van contact leggen met iemand tot het volgen van bepaalde workshops en cursussen. Ik heb gemerkt dat het vooral te maken heeft van het verhaal dat ik er in mijn eigen hoofd van maak.

Het kan beangstigend of bedreigend voelen. Vaak krijg ik er een ‘dan ben ik dus niet goed genoeg’ verhaal van, de welbekende zelfafwijzing. Angst voor het verliezen van de partner, uit elkaar te groeien, weer alleen te zijn, onnodig veel tijd besteed te hebben aan die persoon waarvan ik dacht dat ik er oud mee zou worden. Bang dat iemand afpakt wat van mij is, iets verliezen wat me dierbaar is. Ook (ongeschreven) regels waar ik al dan niet bewust van ben, kunnen een rol spelen. ‘Wat zullen anderen ervan vinden?’ Is ook zo’n bekende voor mij.

Ik weet dat wat een ander doet vaak niks met mij te maken heeft. Het persoonlijk maken zorgt voor de zelfafwijzing en het afwijzen van de ander. Want ‘als ik anders was geweest, dan…’. Een variant daarop is ‘als die ander anders zou zijn, dan…’ Het is iets menselijks om in deze spiraal te zitten.

Het kan een heel proces zijn om die verhalen te gaan herkennen en de bijbehorende gevoelens te doorvoelen, angsten aan te kijken, erdoorheen te ademen. De neiging om dingen persoonlijk te maken is vaak groot, en precies dat is voor mij het pijnlijkste van alles.

Een ander persoon is geen bezit. Wel heb ik steeds zelf de keuze om in verbinding met die persoon te blijven, een proces aan te gaan of niet. Processen hebben soms tijd nodig, het kan lang duren voordat alles doorvoelt is. Zeker als er oude pijn onder zit, of als ik steeds de pijn niet wil voelen en wegvlucht voor dat wat is.

Het helpt mij om open te communiceren wat acties van anderen en mezelf met mij doen, wat ik graag anders zou zien, wat ik denk nodig te hebben, zonder dat de ander daaraan hoeft te voldoen. En god, wat vind ik dat soms moeilijk! Het communiceren erover, eerlijk durven zijn naar mezelf en de ander, het überhaupt woorden vinden voor dat wat er is. Ook de ander (en mezelf!) de vrijheid te geven om te doen wat nodig is.

De beste relaties zijn vaak de relaties die door dit soort pijn heen kunnen gaan. In verbinding met elkaar en zichzelf durven en kunnen blijven. Twijfels bespreken, durven zeggen wat stoort, welke verlangens er zijn, wat werkt of juist niet werkt. Samen moeilijke tijden kunnen hebben, er steeds weer voor kiezen om dit samen te blijven doen. De verbinding kunnen blijven behouden door in gesprek te blijven. Een imperfect persoon met een imperfect persoon die weigeren om op te geven. Zoekend naar dat wat kloppend is in dat moment.

Heb je nog niet een (of meerdere) van die imperfecte personen gevonden?

Geen nood.

Je kan met iedereen in je omgeving oefenen.

Met liefde voor jou en mezelf

(foto: gemaakt in de vlindersafari in Gemert)

Begrenzing brengt vrijheid en rust

Thu, 22 May 2025 07:29:47 GMT

Begrenzing brengt vrijheid en rust

Een huilende baby wordt vaak rustig als het ingebakerd wordt. Een doek gewikkeld strak om het lichaampje heen. Het lichaam wordt beperkt in de bewegingsvrijheid, net als in de baarmoeder. Het kind wordt rustig, valt in slaap.

Vaak hoor ik mensen in mijn praktijk zeggen dat ze meer vrijheid in hun lijf willen ervaren. Ontspannen, uit hun hoofd, in hun lijf. Even helemaal niks.

Vrijheid heb ik een tijd geassocieerd met het vergroten van mijn ruimte, expanding. Meer…ervaringen opdoen, nieuwe dingen leren, breder en groter denken. Telkens als ik het te groots, te veel maak wordt mijn lijf onrustig, raak ik snel geëmotioneerd, of gefrustreerd, kan ik het niet meer overzien. Ga ik vervolgens terug naar minder, rustiger, luchtiger. Voel ik me weer bevrijd.

In verbinding met anderen mensen geeft het me rust om grenzen te communiceren, eerst alleen met woorden, later ook op een fysieke manier.

Door aan te geven wat ik niet wilde, werd mijn vertrouwen groter en mijn lijf rustiger. Hierdoor kon ik me ook weer vrijer ademen en bewegen. Vrijer experimenteren, mijn grenzen steeds subtieler voelend.

Ook als anderen hun grenzen communiceren word ik daar rustiger van. De tijd dat ik me afgewezen voelde is al lang voorbij. Ik weet uit eigen ervaring hoe belangrijk het voor mezelf kan zijn om een grens aan te geven, iets dat niks te maken had met die ander, maar alles met mezelf.

De laatste tijd vraag ik me af… is het misschien het voelen van de begrenzing van lijf en huid wat maakt dat mensen tot rust komen? Vrijheid ervaren? Het voelen van ‘hier ben ik’ en ‘daar ben jij’? In plaats van uit elkaar vallen in energie door dingen die aan ons trekken, dingen waarvan we vinden dat we die moeten doen?

Even ingepakt worden in warme olie en handen die je laten voelen waar jouw lijf is.

Hier en nu.

In alle rust en vrijheid.

Wat heb je op dit moment nodig?

Thu, 22 May 2025 07:26:57 GMT

Wat heb je op dit moment nodig?

In plaats van oplossen voor de ander of mijn eigen verhaal erin te gooien, is dit mijn meest favoriete vraag. Zeker als iemand in zijn hoofd overuren maakt. Ik merk, telkens weer, dat iemand dan even een pauze neemt, adem haalt, meer in het lijf zakt en vaak precies kan zeggen wat er nodig is. Soms meteen, soms na een tijdje.

Vaak is dat totaal iets anders dan mijn eigen hoofd bedacht had. Vandaar ook dat ik dit zo’n mooie vraag vind. Op de momenten dat deze vraag niet in me opkomt, dan gebeurd er bij mij ook iets bijzonders. Ik ga dan namelijk heel hard werken om die ander rustiger te kunnen maken, te helpen.

Hard werken helpt niet, kan ik je vertellen. Het put me uit, haalt m’n energie weg en roept ook nog vaak irritatie op. Terwijl ik, HALLO, enorm m’n best aan het doen ben voor die ander en de ander het dan niet lijkt op te merken. Het raakt mij dan in mijn kindstuk. Deze vraag zorgt ervoor dat ik vanuit mijn volwassen zelf kan blijven reageren.

Voelend, begrijpend, helpend, maar de shit bij de ander latend.

Heerlijk

Als er dan een antwoord komt op die vraag. En ik zou dan die behoefte kunnen vervullen, dan wil dat nog niet zeggen dat ik dat dan ook moet doen. Ik kan ervoor kiezen om even een adempauze in te lassen. Te voelen of ik ruimte heb om te geven wat de ander nodig heeft. Meestal heeft iemand niet perse iets van mij persoonlijk nodig overigens.

Ook als iemand mij die vraag stelt, vind ik dat fijn. Het zet even de molen in mijn hoofd uit. Laat me stilstaan bij mezelf. Wat heb ik nodig, wat wil ik nu? Soms heb ik even geen idee, soms weet ik het meteen. Hoe vaker de vraag gesteld wordt, hoe beter ik het antwoord weet. Soms is het antwoord zo simpel als: ‘ik wil even een glaasje water drinken’. Als ik het niet weet helpt het me om het klein te maken, zoals het glaasje water.

Nog een fijne bijkomstigheid: soms lukt het me om deze vraag tegen mezelf te stellen. Op het moment dat mijn hoofd stormt. In dat geval kan ik het verhaal in mijn hoofd laten rusten en meteen communiceren waar mijn behoefte ligt. Niet dat de ander dit moet invullen, wel dat ik mezelf hoor zeggen wat ik fijn zou vinden.

Want daar zit de sleutel voor rust in mijn lijf. Niet dat de ander me ziet en hoort, maar dat ik mezelf zie en hoor.

De energie van bindingsangst en verlatingsangst

Thu, 22 May 2025 07:24:03 GMT

De energie van

bindingsangst en verlatingsangst

Inmiddels is de theorie en de praktijk van bindingsangst en verlatingsangst mij niet geheel onbekend. Waar ik eerder dacht tekenen van bindingsangst te hebben blijkt er verlatingsangst onder te zitten en soms ineens weer omgedraaid. Het is niet voor niks dat mensen zeggen dat het twee zijden van dezelfde medaille is.

De energie van verlatingsangst zit in het weggaan bij mezelf en in de energie van de ander stappen. Een voorwaartse beweging. Die van de bindingsangstige zit in de beweging weg van deze energie. Een achterwaartse beweging. Beide energieen staan niet meer in hun eigen middelpunt.

Het is een constante dans waarbij de ene voorwaarts en de ander achterwaarts beweegt of andersom. Net als bij een goede dans is het niet helemaal zeker wie hier nu de leidende rol heeft, het is energie dat op elkaar reageert.

Het stopt pas als één van de twee besluit te blijven staan. Niet meer weg te bewegen van zijn of haar middelpunt. Hoe erg de angst ook kan worden.

Het blijven staan voor mezelf kan er bij mij zo uitzien, weet dat er vele varianten zijn en dat elke variant ook weer verschillende lagen kent:

- Het stellen van grenzen

- Langzaam durven gaan zonder te hoeven weten waar iets naartoe gaat

- Met aandacht in het hier en nu blijven

- Voelen waar ik behoefte aan heb

- Weten wat ik wil

- Uitspreken wat er in me leeft, ongeacht de reactie van de ander

- Reageren vanuit empathie in plaats van vanuit emotie

- Mezelf volledig overgeven aan wat er op dat moment is, niet sneller gaan maar ook niet langzamer

Als ik iets niet aanpakt, weet ik dat er een elastiekje aan zit. Het komt hoe dan ook weer een keer op mijn pad terug #Pats . Het gaat hierbij om bewustwording. Wat doe ik eigenlijk (wel of juist niet) en hoe zou ik willen doen?

Het is een hele reis om mezelf hierin te trainen, te onderzoeken wat voor mij werkt. Zonder mezelf af te wijzen: alweer verkeerd gedaan/gegaan! Er is namelijk niks verkeerd. Ik mag dromen en een toekomst bouwen in mijn hoofd. Ik mag vanuit mijn impulsen overreageren of terughouden. Dingen verzwijgen. Er is niks fouts aan. Tegelijkertijd werkt dit niet voor mij, bij mij veroorzaakt het angstgevoelens, onrust, emoties, vermoeidheid en slapeloze nachten.

Voor mij is het essentieel om in mijn lijf te blijven. In het hier en nu. Te blijven voelen wat voor mij klopt. Steeds terug te gaan naar mijn kern. Wat wil ik, waar heb ik nu behoefte aan. Ik voel dan rust in mijn buik, ik sta stevig en kan veel duidelijker communiceren. Dat duidelijk communiceren zit dan vooral in de energie en niet in de woorden. Ik sta dan letterlijk steviger, wat dan ook weer voelbaar is aan de andere kant. Soms komt dat dan wat zakelijk over, omdat ik dan communiceer zonder de emotionele laag.

Het lukt me steeds beter en sneller om bij mezelf te blijven in contact met een ander. Af en toe vlieg ik nog uit de bocht en ook dat is niet erg. Het is een goede oefening in terug in mijn lijf komen en voelen waar mijn eigen behoeftes liggen. Het creëert ruimte voor een rustigere energie tussen mij en een ander. Waarbij ik kan groeien en bloeien in plaats van de energie van een stuiterbal in emoties en gedoe.

Het doen van tantra heeft me hierbij geholpen en brengt me nog steeds stappen en stapjes verder. Mocht je mee willen oefenen en spelen met deze energieen, zodat je zelf ook beter leert om je grenzen aan te geven en te voelen waar je behoefte aan hebt, dan ben je van harte welkom.

Is het met een hoogtepunt?

Sun, 09 Feb 2025 12:03:34 GMT

Is het met een hoogtepunt?

Deze vraag is altijd weer een dieptepunt in mijn carrière als tantramasseuse.

Wat jammer dat er nog zo veel ruis is over wat een tantramassage is of kan zijn.

Niet gek overigens dat deze vraag gesteld wordt. Er worden immers ‘tantramassages’ aangeboden met een hoogtepunt. Dat is echter geen tantramassage, maar een erotische massage .

Ook Google kent het verschil niet. Als je zoekt op erotische massage Nijmegen komt mijn site steevast bovenaan. Dat kan ik wel uitzetten, maar dan moet ik eerst advertentiekosten betalen.

Misschien is een erotische massage vergeleken met een tantramassage een klein verschil in de mind van sommige mensen, maar een enorm groot verschil in mijn wereld.

Een tantramassage gaat over vertragen, overgave , voelen, energie die stroomt, ontspannen, emoties die voorbij komen rollen als golven van de zee, in slaap vallen, moe zijn of energetisch helemaal opgeladen.

Een tantramassage gaat over in het moment zijn, je kwetsbaar durven opstellen, jezelf openen, gezien-gehoord-gevoeld worden, vasthouden en vooral ook loslaten. Helemaal zijn zoals je bent .

Een tantramassage maakt je bewust van wat er gevoeld mag worden, waar je naar verlangt of juist bij weg wilt. Een tantramassage kan schaamte omhoog brengen, frustratie, angst en verdriet.

Een tantramassage laat je genieten van je lijf . Jouw lijf (niet mijn lijf dus!). Een lijf dat je al vele malen gedragen heeft, door weer en wind, goede en slechte tijden, die je voedt met gezonde of ongezonde producten en beweging.

Het is zoveel meer dan ‘is het met een hoogtepunt’. Dat hoogtepunt doet er helemaal niet toe. Juist omdat een tantramassage in het moment is, met jouw lijf, zachte aanrakingen en zijn met wat er is.

En ja… als je dan toch écht dat hoogtepunt móét hebben, omdat je denkt dat dat het ultieme is, dan zal ik vriendelijk aangeven dat ik dat niet doe.

Er is echter wel een uitzondering:

Het komt een enkele keer iemand binnenwandelen met de opmerking dat het bij hem ‘nogal snel gaat’. Ik heb 1x meegemaakt dat iemands energiesysteem zo in de war was dat dit al gebeurde toen hij op zijn buik lag en ik mijn handen op zijn schouderbladen legde. De eerste aanraking in de massage.

Mocht dat bij jou zo zijn, voel je vrij om dan wel te komen voor een massage. Deze massages kunnen je energiesysteem weer in balans brengen. Zodat de angst, de schaamte en frustraties van deze vroege ejaculaties verminderd en misschien zelfs helemaal verdwijnt.

Want ook dat mag er zijn.

Fysieke pijn helpt

Mon, 13 Jan 2025 16:03:25 GMT

Fysieke pijn helpt

BAM, daar lag ik dan. Plat op mijn rug in het zand. Geen zachte landing. Geschrokken. Mijn ogen opengesperd. Oude beelden vlogen voorbij. Ik zal toch niet weer…??? Voorzichtig beweeg ik, ga op m’n knieën zitten. Voel de pijn in mijn onderrug. Inmiddels voel ik mijn ogen vochtig worden. Gelukkig, het is niet zo erg als toen.

Ik kijk op, geschrokken gezichten en vragende ogen. ‘Kan je staan?’, ‘gaat het?’, ‘dat was heftig!’ . Ik val niet zomaar van een paard. En als het dan een keer zo is, dan ziet het er vaak ook heftig uit. Ik kan staan. Ik kan lopen. Ik knipper met mijn ogen, voel de emotie en adem erdoorheen. De tranen stromen nog niet, ik geef wel aan dat ik geschrokken ben. Ik wil niet meer op dat paard, maar stap wel op een ander paard. Ik voel geen angst. Wel vertrouwen. Het is goed.

De dagen daarna doe ik een bijzondere ontdekking. Ik was de laatste tijd nogal bezig in mijn hoofd. Vooral met commentaar geven op mezelf dat ik iets niet goed genoeg doe. Niet genoeg het huishouden, de verkeerde vrije tijdsbesteding kies, te weinig buiten kom, te weinig beweeg. Ik merkte dat dit een weerslag had op mijn humeur en het beeld dat ik van mezelf had.

Nu, na die val, met spierpijn, een pijnlijke plek op mijn rug en een zwaar voelend heiligbeen heb ik ineens een excuus voor mijn hoofd om precies hetzelfde te doen als daarvoor. Maar nu zorg ik natuurlijk goed voor mezelf, geef ik mezelf complimentjes dat ik zo goed bezig ben en voel ik me dus ook beter over mezelf. Ondanks de pijn.

De oordelen die ik eerst had verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Vervelend zo’n val.

Heel fijn om te merken wat mentale kracht doet. Wat de invloed is van mijn dialoog met mezelf in mijn hoofd.

Wat fijn dat ik gevallen ben.

Mag meemaken wat een andere dialoog in m’n hoofd met me doet. Bewust maakt van vervelende dingen met fijne bijkomstigheden.

Krijg ik toch zomaar een cadeautje waar ik niet op zat te wachten!

Foto: kaartje dat ik een week later blind trok tijdens een cursus familieopstellingen. Toeval?

Een vleugelslag van een vlinder kan een tsunami veroorzaken. Het gaat om verbinding

Mon, 13 Jan 2025 15:37:21 GMT

Een vleugelslag van een vlinder kan een tsunami veroorzaken - Het gaat om verbinding

Het zijn uiteindelijk niet de dure dingen die het leven mooi maken. Ja natuurlijk doen dure dingen ook iets. Een nieuwe auto, mooie kleding, een nieuw sieraad, een groter huis. het heeft allemaal iets. Het is allemaal fijn en leuk. En als je het niet hebt, wordt de waarde ervan nog groter.

Als ik kijk naar mijn herinneringen, dan blijven vaak de verbindingen over. Juist die kleinste dingen waardoor mijn lijf zich net wat meer ontspant. Mijn mondhoek net een beetje meer opkrult. Mijn lijf net wat dieper ademhaalt. Dat oogcontact waardoor ik voel dat ik echt gezien word.

Bij mijn huis is het de herinnering aan de mensen die hielpen met schilderen, zomaar spontaan, heel veel mensen. Het voelde hartverwarmend. Ik voelde me onderdeel van een groep, iets wat voor ij op dat moment niet vanzelfsprekend was.

Mijn eerste auto leende ik uit aan mijn broer. Waarmee hij op vakantie ging samen met zijn fantastische vrouw. We hadden het er laatst nog over. Het was zo’n belangrijk gebaar voor hem.

Mijn favoriete cd gaf ik aan een collega die altijd met me mee naar huis reed na een dag werken. We zongen vaak keihard mee met de liedjes. Zij vond de cd geweldig en had deze zelf niet. De blik in haar ogen toen ik haar die cd gaf vergeet ik nooit meer.

Mijn eerste vakantie, helemaal alleen op reis, in Ierland, een paardrijtrail waarbij ik aansloot bij een internationaal reisgezelschap als enige Nederlander. Ik was 22, stond altijd buiten de groep en koos er bewust voor om eens midden in zo’n groep te springen. Het plezier dat we samen gehad hebben, de liedjes die we zongen. De reis zelf was prachtig, ik herinner me meer het gevoel dat de verbinding en het er midden in staan me gaf.

Een jongetje in de klas (toen ik nog juf was), verstopt onder de tafel, omdat een andere juf boos was geworden op hem en hij even niet meer wist wat hij moest doen. Om daarmee te gaan zitten, het samen op te lossen en dan de opluchting op dat koppie te zien.

Een ex-vriend die altijd over m’n rug kriebelde als we naar een film keken. Ik kan dat nog steeds weleens missen.

Een vriendin de speciaal langskomt omdat ik het moeilijk heb, dat appje van die vriend toen ik laatst er helemaal doorheen zat, iemand die mijn verhaal hoort, een hart onder de riem steekt op een hele fijne manier, terwijl ik haar nauwelijks kende.

Een vriend die ziet dat ik verdrietig ben, gefrustreerd raak en ervoor gaat zitten: ‘vertel het maar meisje’. Te weten dat wat ik zeg een plaatsvervangend verhaal is, pijnlijk kan zijn om te horen, weten dat ik het groter maak dan het is. Hét kenmerk van een trauma dat geraakt is. Hij blijft bij me, hoort me, ziet me, vat het vooral niet persoonlijk op, helpt me terug in mijn lijf en laat me opnieuw beleven dat verbinding er juist is als alles moeilijk lijkt te zijn, fout lijkt te gaan en iemand accepteert hoe het voor mij is, zonder het persoonlijk op te vatten. Me zelfs even vasthoudt en bedankt voor het eerlijke delen.

Het pure, zonder opsmuk, authentiek zijn. Zonder maskers op te zetten, helemaal zoals het is, zonder het mooier te hoeven maken. De gouden parels van het leven zitten voor mij in die kleine gouden momenten waarbij er verbinding gevoeld wordt.

Je krijgt het niet door sneller en meer te werken. Je krijgt het niet door meer of duurdere spullen te kopen. Het zit in dat ene gesprek. Dat oogcontact, die knuffel en de diepe zucht. De zucht die vertelt dat iemand weer meer ruimte in zijn of haar systeem heeft gekregen.

Met deze verbindingen, pure verbindingen, worden levens veranderd. Ontspannen zenuwstelsels , ontstaat er meer vertrouwen. Het lijkt zo klein, maar het is zó groots.

Een vleugelslag van een vlinder kan een tsunami veroorzaken. Dit soort verbindingen zijn van die tsunami’s.

Hou me gewoon maar even vast

Thu, 02 Jan 2025 10:19:48 GMT

Hou me gewoon maar even vast

Elke massage is weer bijzonder. Een geheel eigen reis, speciaal voor dat moment. Het kan intiem, verbindend, ontspannen , vrij voelen. Sommige mensen vinden tantra vooral met seksualiteit te maken hebben, zo zonde, want het is zoveel meer dan dat. Seksualiteit hoort bij het leven het is er onderdeel van, opwinding kan er bij een massage zijn, maar dat hoeft helemaal niet.

Het is lekker warm in de Massagekamer, heerlijk tijdens de koude dagen, ook fijn als het buiten al lekker warm is. Warmte maakt dat ik als vanzelf makkelijker mijn lijf in zak. Mijn spieren ontspannen automatisch net wat meer dan in de kou.

Ik begin en eindig de afspraak altijd met een (geklede) knuffel . Soms hou ik mensen vast in een omarming tijdens de massage. Intiem? Ja, dat kan het zijn. Seksueel? Zelf dat kan dan soms zo gevoeld worden. Vaak komt er tijdens zo’n moment verdriet omhoog, trillingen, een diepe zucht en merk ik soms dat iemand nog meer in mijn armen wil kruipen. Vaak heeft dat juist helemaal niks met seksualiteit te maken. Eerder alles met het in je lijf komen .

Laatst hoorde ik terug: ‘dit heb ik zo gemist bij mijn moeder en nu was t er ineens, bij iemand die ik nog geen vijf minuten kende!’ Verbazing dat dit er mag zijn. Als iemand een maand later weer terug komt hoor ik vaak dat precies die vasthoudmomenten levensveranderend zijn.

Mensen die door een tantramassage en/of zo’n vasthoudmoment zo in hun lijf zijn gezakt en tot rust zijn gekomen, durven zich ineens veel meer open te stellen voor de wereld, voelen zich vrolijker, durven daardoor authentieker en puurder te zijn. Ze merken dat daardoor de verbinding met geliefden verbeterd. Soms al na één sessie, soms na een aantal sessies.

Zeker bij partners valt dit op. Sommige partners hebben er weerstand tegen dat hun man naar een tantramassage gaat. Begrijpelijk, zeker als je alleen de negatieve of hele seksuele verhalen over tantra hoort. Na een aantal keren wordt er soms schoorvoetend toegegeven dat het ook hun veel brengt:

Een partner die opener en vrolijker in het leven staat. Een partner die kwetsbaarder communiceert, fijner gaat aanraken en zich meer ontspant en overgeeft als hij zelf aangeraakt wordt.

Dit heeft overigens niks met mij als persoon te maken, deze kwaliteiten zitten al in je. Ik ben wel iemand die dit omhoog kan halen. Ontspanning kan brengen, daar waar het spannend is. Leren dat je je kwetsbaar op mag stellen en dat de wereld dan niet vergaat, maar juist fijner wordt.

Ik hou je gewoon even vast. Op het moment dat dit zo ontstaat. Op het moment dat jouw lijf daarom vraagt. Niet omdat het moet, niet omdat het bedacht is dat dit helpt. Wel omdat het kan, omdat het mag en soms zo passend is in wat er op dat moment is.

Ja, ik wil...

Thu, 02 Jan 2025 09:54:53 GMT

Ja, ik wil… een blog uit 2019

Trouwen! Ja…dát wil ik… dat wilde ik al toen ik een meisje van 16 was. Ik zag het al voor me… met een leuke, mooie, vriendelijke, liefdevolle man. Een koets met 2 (of nog leuker 4!) paarden, zelf rijden was voor mij ook een optie. En…een prachtige jurk aan. Het liefst zo eentje met zo’n hoepel, waar je in verzuipt, met laagjes tule, een sluier, haren en make-up mooi (ondanks de traantjes hier en daar), een gelukkige glimlach en een stralende dag.

Vervolgens zou ik een geweldige huwelijksnacht krijgen, waarna er 2.2 kinderen geboren zouden worden, een jongen én een meisje. In een leuk huisje wonen. Ik zou 3 dagen werken, natuurlijk werk waar ik zwaar gelukkig en stralend mijn passie kon laten zien (die passie…ben ik overigens nog steeds aan het ontdekken…ik kom er steeds meer tegen )

Nu heb ik de afgelopen anderhalf jaar mijn moederdroom uitgezocht door een bewust alleenstaand moedertraject in te stappen. Helaas ben ik niet zwanger en voor nu voelt het niet goed om nog meer pogingen te doen. De afspraak met mezelf was 2019…of niet.

Wel had ik nog een andere droom. Waarbij het ook handig is om samen te zijn. Net als met die kinderwens. Die prachtige bruiloft. Of liever: die prachtige jurk. En daar…heb ik gehoor aan gegeven.

Samen met nog 3 andere vriendinnen gingen we naar Nikki’s bruidsboetiek in Den Bosch (www.nikkis-bruidsboutique.nl). En wat een geweldige dag hebben we daar mogen beleven! Er hingen heel veel bruidsjurken…en we mochten die állemaal aan. Van de soepjurken tot vintage, van kleurtjes tot maagdelijk wit. En dat allemaal met een hapje, een drankje en de gezellige interventies van Heidi, de eigenaresse van de boutique.

Omdat er geen druk op zat van een echte bruiloft, konden we daar heerlijk staan uitproberen. Ik leerde dat strapless jurken me ongelooflijk goed staan (terwijl ik strapless dus altijd verschrikkelijk vond), elke jurk die ik aandeed stond me prachtig (goed voor mn ego), ik voelde me alleen niet in elke jurk even happy.

Een beetje stout, een beetje seks, een beetje van mn oma, een beetje kleur, een beetje strak, een beetje wijd, een beetje zeemeermin, een beetje strand, een beetje sisi, een sluier…een boeketje…een tiara…een kettinkje…zo’n bandje voor om je been… Het was er allemaal.

We hebben daar staan genieten. Jurkje aan, jurkje uit. In het ondergoed, dwars door de winkel heen. We waren er tenslotte toch. Even bruid voelen.

En ja…dat was leuk. Ik zou het zo nog een keertje doen.

En ja…het raakt ook…de droom van toen ik 16 was is niet uitgekomen.

Maar hé… wie weet wat een shit dat dát geworden was… en tjonge… wat heb ík hiervan genoten!

Ik opteer bij deze voor fotomodel. Mocht je nog iemand nodig hebben voor een shoot…

Inmiddels kan ik zeggen: ik kan dit…én ik vind het nog leuk ook!

Ja, ik wil!

Hieronder nog enkele bruidsfoto's...zijn ze niet mooi???

Het zenuwstelsel komt tot rust met een tantramassage

Thu, 02 Jan 2025 09:44:40 GMT

Het zenuwstelsel komt tot rust

Veel mensen hebben het niet eens in de gaten. De spanning die in het zenuwstelsel zit. De stress van elke dag. Dingen doen en regelen. Pas als het oploopt, spanning wordt en het teveel blijkt te zijn, dan pas worden sommige mensen wakker. Gaan ze iets veranderen in hun leven.

Een tantramassage kan daar een begin van zijn. Of liever al eerder, voordat je in de (over)spanning schiet. De massage zorgt ervoor dat je in je lijf zakt. Je kan letterlijk voelen dat je lijf zich opent. Opent voor de rust, opent voor het even niks hoeven, genietend van aandacht en aanraking. Een tantramassage geeft je jezelf terug.

Soms merk ik dat mensen gaan zuchten, ademhaling die dieper en/of intenser wordt. Emoties die soms loskomt, vaak ontroering door de liefde, verbinding en nabijheid die gevoeld wordt. Een veel gehoorde klacht is dat de tijd zo snel gaat tijdens een massage. Vaak wordt gezegd dat het heerlijk is om alleen met dit moment bezig te zijn. Helemaal te mogen zijn zoals het is.

Mensen die vaker komen merken dat ze steeds dieper in ontspanning komen. Afhankelijk van wat ze meemaken in de periode tussen de massages door, zakken ze vaak ook sneller de massage in. Waar de eerste vijf minuten het hoofd nog stormt, komt dat langzaam tot rust, net als de rest van het lijf. Om te laten ontstaan wat er in het moment ontstaat. Zonder meer te hoeven dan er is, of jezelf tegen te houden in wat er is. Je loopt dan gelijk met jezelf.

Mogen genieten van je lijf en de liefdevolle aanraking van een ander persoon zorgt voor de aanmaak van stofjes in je lijf waardoor je je lekkerder in je vel voelt zitten. Een gevoel wat soms nog dagen daarna kan blijven aanhouden. Het is juist die aanraking die ervoor zorgt dat je zenuwstelsel rustiger wordt, ontspant.

Doordat je beter in je lijf zit, voel je beter wat wel en niet bij je past. Je kunt beter je grenzen aangeven, makkelijker kiezen. Waardoor je meer zekerheid voelt: je lijf het je feilloos heeft laten weten wat voor jou klopt. Reacties worden zachter en milder, omdat je lijf de ruimte heeft gekregen om te zakken, te voelen, te ontspannen.

Een proces vol overgave

Wed, 04 Dec 2024 17:15:54 GMT

Een proces vol overgave

Heerlijk genieten, ik voel me veilig, in het moment. Alles gaat traag, stroperig, zacht, wat harder, kietelend, knijpend, strelend. Sensueel. Ik zucht en ontspan, ik voel me nog iets verder wegzakken. Nooit geweten dat dit kon, dat dit er is. Dat ik hiervan mag genieten, van mijn lijf mag genieten, van de handen van een ander.

Ik hoeft niks, de strelingen zijn liefdevol doelloos, het gaat nergens heen en nergens naartoe. Mijn lijf geeft feilloos aan wat het nodig heeft qua snelheid en kracht. Tergend langzaam, wat nagels op mijn huid, een zuchtje wind in mijn nek omdat er net iemand in blaast. Een zachte kreun. Mijn lijf draait zich als vanzelf om. Een arm gaat omlaag, de andere arm onder mijn hoofd, mijn benen liggen precies goed, zodat ik ontspannen kan liggen.

Mijn energie roert zich, stroomt door mijn lijf. Tijdloos, doelloos, altijd aanwezig. Raakt verdriet, ik huil dikke druppels tranen zonder te weten waarom. Ze zijn ineens weer weg. Nog een zucht, een rilling door mijn lijf. Als smeltend ijs zak ik nog een stukje dieper weg. Er komen beelden voorbij in mijn hoofd. Half afgemaakte dromen. Het lijkt alsof ik in slaap val, maar dan net niet helemaal. De handen volgen nog steeds mijn lijf. Soms ontspannend, soms opwindend, soms moet ik ineens even lachen of huilen.

Het mag er allemaal zijn. Het is goed.

Een tantramassage kan magisch zijn. Een minivakantie met allerlei gevoelens en sensaties. Het kan confronterend zijn. Mag dit er zijn? Mag ik hier van genieten, dit allemaal ontvangen? Het frustreert me dat ik niks terug mag doen! Dat kunnen voelen, daarmee zijn, het ok vinden dat het frustreert, het ok vinden dat ik mag genieten is een proces. Een proces waarbij er overgave is aan dat moment.

Het durven bewegen met het lijf, zodat het kan aangeven wat het nodig heeft. Helemaal in het moment zijn, zonder de zorgen voor later of de herinneringen van daarvoor. Het is een helend proces. Het eigen lijf kunnen voelen, zonder erom veroordeeld te worden. Precies zoals het is in dat moment.

NB: dit is in de ik-vorm geschreven. Bij deze tantramassages masseer ik jou en is er een mogelijkheid dit proces zelf te ervaren. De massage kan bij jou een andere uitwerking hebben, afhankelijk van dat moment.

Klussen! De Hartsutra

Wed, 04 Dec 2024 17:13:07 GMT

Klussen! De Hartsutra

We waren aan het klussen bij de tantraschool waar ik was aangesloten.

Daar was ik (november 2024) een soort ‘opzichter’ om het overzicht te houden en mensen aan te sturen.

Iemand uit onze community gaf mij een prachtig meetlint. Niet eentje waar je nog mee kunt meten, wel eentje met de Hartsutra, iets dat mij enorm helpt als ik ergens in vastloop. Vandaar dat ik deze graag met jullie deel!

Het verschil tussen een grens en een muur

Wed, 04 Dec 2024 17:09:48 GMT

Het verschil tussen een grens en een muur

De uitleg van het verschil tussen een grens en een muur kwam ik laatst tegen bij een tantra festival waar ik onlangs aan deelnam. Ik vond het zo’n prachtige en duidelijke omschrijving dat ik het graag met jullie wil delen.

Grenzen. Wat zijn grenzen eigenlijk? Landen hebben grenzen. Mensen hebben de grens. Wij hebben bijvoorbeeld de grens van ons lichaam in de vorm van onze huid. Elke cel in ons lichaam heeft een eigen grens. Een grens in fluïde. De ene keer is die er wel, de andere keer is het er niet. Soms staan de grenzen open, soms gaan ze dicht. Het is niet iets wat vast staat, maar waar doorheen gegaan kan worden. Je kunt naar binnen en je kunt naar buiten.

Dat is een grens.

Een muur is wat anders. Het is stevig gebouwd, gaat nergens heen, is stabiel en veranderd niet. Je knalt ertegenaan, soms ontstaat er een klein kijk gaatje, maar die kan zo weer dichtgestopt worden. Je kan alleen met grof geweld door een muur heen gaan. Iets dat nooit meer op dezelfde manier hersteld kan worden.

Waar de grens ademt, beneemt de muur de adem.

Waar de muur stabiliteit geeft, zorgt het er ook voor dat er niks naar binnen of naar buiten kan.

Waar de grens onzeker is, altijd veranderlijk, ontstaat het onderzoek en experiment, waar is de grens nu? En nu? En nu.

Voor mij voelt een muur als star en donker, waar een grens het licht uitstraalt. Een licht dat mensen in de zon zet: je mag zijn zoals je bent, op elk moment. De grens zegt namelijk alles over wat die persoon nodig heeft en niks over mij als ontvanger van een grens (ook andersom: het zegt alles over mij als ik een grens aangeef en niks over de persoon tegenover me).

Tegen muren botste ik aan, wilde ik vroeger steen voor steen afbreken. Ik ben ermee gestopt. Tegenwoordig werk ik met grenzen en voel ik dat die steeds net een beetje anders zijn. Afhankelijk van het moment, van wie er tegenover me zit, mijn mood, de flow.

Ik heb ontdekt dat ik het heerlijk vind om met mijn eigen grenzen te spelen. Steeds weer nieuwsgierig in wat ik daar dan weer in tegenkom. Het maakt dat ik mezelf steeds beter kan accepteren, mezelf beter leer kennen en makkelijker en liefdevoller kan reageren.

The story of my life

Wed, 04 Dec 2024 17:07:17 GMT

The story of my life!

Vaak hoor ik iemand verzuchtend zeggen: ‘nu kom ik wéér hetzelfde tegen! Mag het misschien een onsje anders? Wat heb ik te doen om dit patroon te veranderen? En ik maar denken dat ik hier hélemáál geen last van heb. Sterker nog...soms denk ik dan: stel je niet zo aan!

En toen kwam die bewuste ochtend.

Ik was in Mallorca bij het Ibiza Tantrafestival (ja je leest het goed. Die was op Mallorca… op een prachtige plek, tussen een benzine station en een ziekenhuis #InsideJoke, Ow…en een bijpassende bouwplaats inclusief daarbijbehorende geluiden op de hoek van de straat)

Maar goed. Terug naar die ochtend.

De avond ervoor was het laat geworden. Ik had me kostelijk vermaakt. Ik werd die ochtend wakker en zag dat ik nog net op tijd voor de meditatie kon zijn. Een dansmeditatie. Dus ik was licht gekleed, ondanks de 16 graden.

Kom ik daar. Blijkt de tent onder water te zijn gelopen (ook op Mallorca regent het!), dus besloot ik mee te doen met de andere meditatie. Eentje waarbij je stil moest zitten. Ik kwam net te laat binnen geslopen.

De matjes en kussentjes waren al verdeeld. Gelukkig was er een leuke man, die ik al een aantal keren eerder had ontmoet, die zijn matje wel met mij wilde delen. Fijn! Ik hou van galante mannen!

Bij deze meditatie moest je een kwartier ademen, een kwartier bepaalde handgebaren maken en daarna mocht je een kwartier liggen. Ik was moe van de avond ervoor. Ik had het koud, omdat ik te licht gekleed was.

Mijn hoofd had de oplossing al bedacht. Dat laatste kwartier! Dan mag ik lekker gaan liggen! En aangezien ik toch al dit matje deel met een leuke man, mag ik vast even tegen hem aanliggen om op te warmen!

Ik blij.

Het sleepte me door de ademhalingen en handgebaren heen.

Om bij het liggen mijn ogen open te doen (toch even checken voor consent!) en erachter kwam dat de beste man in kwestie in de tussentijd verdwenen bleek te zijn.

Mijn hoofd kwam meteen in actie: dit gebeurt mij nu altijd!!! Altijd!!!

Mannen komen op me af als bijen op honing. Maar blijven staan, in verbinding blijven, ho maar!

Accuut gefrustreerd ging ik lekker liggen op dat matje en trok ik m’n sarong nog wat strakker tegen me aan.

Gelukkig sta en ben ik er voor mezelf. En gelukkig blijven er veel mannen (en vrouwen) wel staan in verbinding en contact. Ik weet dat de gedachte niet waar is.

Maar even. Heel even. Kwam de ‘story of my life’ toch even langs.

Help! Ik ben niet goed genoeg!

Wed, 04 Dec 2024 17:04:25 GMT

Help! Ik ben niet goed genoeg!

Als ik mensen ontmoet dan is dat in het begin altijd leuk, open en gezellig. Energie stroomt, het is fijn en sprankelend. Na verloop van tijd veranderd dat. Kan ik stiller worden, gaan twijfelen of mensen wel bij me passen, wil ik vaak ergens bij weg en bedenk dan dat het vast ligt aan het ‘niet bij elkaar passen’. Willekeurig om wat voor een relatie het dan gaat.

Inmiddels heb ik aardig door wat ik zelf doe en dat deze overtuiging met enige regelmaat terug komt, zeker als ik al wat langer in een netwerk bivakkeer, vind ik het soms moeilijk om daarin te blijven staan en te blijven investeren, wat na een tijdje altijd weer lukt als ik weer door de overtuiging heen ben.

Hoe doen mensen dat toch die al jaren in dezelfde relaties zitten? Zowel met een partner als met goede vrienden?

Er komt vaak een moment dat ik mezelf of de ander niet goed genoeg vind, het niet meer goed voelt of wat dan ook. Een gedachte of opmerking waar ik altijd intens van schrik, mezelf afsluit en het liefste onder een steen verdwijn. Inmiddels weet ik dat het een traumarespons is en niks zegt over de personen (of mezelf!) met wie ik in verbinding sta. Wat niet weg neemt dat het ook heel gezond is (voor korte of lange tijd) om iemand los te laten.

Wat mij helpt is erover communiceren met de mensen om wie het gaat. Iets dat ik heel moeilijk vind, uit angst dat het er niet mag zijn (niet goed genoeg is), de ander dan de verbinding verbreekt, terwijl er ook onder zit dat ik intens naar die verbinding verlang, wat dan een innerlijke strijd veroorzaakt, want wat wil ik dan: weggaan of blijven? Iets dat ik in dat soort situaties ook even niet meer weet.

Het er open over kunnen praten is wel de sleutel tot rust in mezelf. Zeker als de andere kant het relaxt oppakt en het niet persoonlijk maakt. Het helpt als er vragen gesteld worden (wat gebeurt er dan in je hoofd en wat in je lijf?, welke angsten zitten erachter?), zonder dat er directe consequenties aan zitten. Of dat er gezegd wordt dat het helemaal ok is, liefst gevolgd door een hartelijke knuffel (al dan niet digitaal).

Ook helpt het om de betreffende mensen echt even los te laten (wat niet wil zeggen dat er geen contact meer is), de vorm die ik er in mijn hoofd van gemaakt heb los te laten, de ideeën over hoe het zou moeten zijn of hoe het zou moeten horen los te laten. Daar zit voor mij vaak de spanning op: ik of hij/zij horen op dat moment anders te zijn, met een ander idee en een ander gevoel. Wat er op dat moment is ‘hoort’ niet, met als gevolg dat er weerstand en strijd met mezelf ontstaat.

Ik heb dan vaak tijd met mezelf nodig, in andere situaties met andere mensen. Even een totale reset. Iets dat in een beginnende relatie vaak uitgelegd wordt als: ‘ze wil niet investeren in dat wat we samen hebben’, wat voor mij juist het tegenovergestelde is: door goed voor mezelf te zorgen, ervoor te zorgen dat ik weer kan landen en mezelf kan openen, investeer ik juist in die relatie.

Gelukkig heb ik inmiddels mensen om me heen die dit herkennen, die ermee om kunnen gaan, die me laten, intens knuffelen (fysiek of digitaal), zelf in balans blijven (of zich richten op hun eigen dingen ipv bij mij een oplossing te zoeken die ik sowieso niet kan geven).

Mocht je met hetzelfde dealen: weet dat je niet de enige bent. Communiceer erover. De juiste mensen zullen altijd in je netwerk blijven.

Een Tantramassage: Je krijgt jezelf terug

Wed, 04 Dec 2024 17:02:06 GMT

Een Tantramassage: je krijgt jezelf terug

Veel mensen associëren een Tantramassage met intimiteit, seksualiteit en lust. Soms wordt gedacht dat mensen die een tantramassage ondergaan iets missen in hun relatie, of een soort overspel plegen. Wat kan zorgen voor Taboe en spanning. Mag dit wel als je een relatie hebt?

Singels die komen krijgen vaak een opmerking over de vermeende seksualiteit tijdens zo’n massage. Iets meer geaccepteerd, maar nog steeds spannend. Soms wordt er ook wat lacherig gereageerd. Mensen weten zich geen houding te geven. Wat het lastig maakt om er open over te delen.

Ondanks dat een massage heel intiem kan voelen, en er opwinding kan ontstaan, is de intentie anders. Ik ga een poging doen om het iets duidelijker te maken. Het kan zomaar zijn, dat er dan juist meer verwarring ontstaat.

In de tantra spreken we van de mannen als Shiva’s, de vrouwen noemen we Shakti’s. Bij een tantramassage sta ik voor de energie van de Shakti. Het vrouwelijke, wetend, voelend, ingetuned op het universum en wat jij nodig hebt.

Bij een massage voelen sommige mensen zich thuiskomen, bij anderen wordt verdriet geraakt, of voelen zich totaal ontspannen. Er kan ook woede, opwinding, onzekerheid en angst geraakt worden. Zelfs een verliefd gevoel kan ontstaan. Gedachten kunnen omhoog komen die patronen en overtuigingen bloot leggen.

De gevoelens, emoties en gedachten die ik raak, komen niet omhoog omdat IK ze raak, maar omdat ze daar al zitten. Ze vragen om gezien te worden, te integreren in je leven, te verwerken, aan te kijken, bewust van te worden. Van tevoren weet ik ook niet wat er geraakt gaat worden. Ik ben niet opzoek naar triggers.

Ik ben. Niet meer, niet minder. Ik kan deze gevoelens , emoties of gedachten alleen raken als ze al ergens in jou zitten.

Door deze te raken geef ik je een stukje van jezelf terug. Misschien een stukje dat je al kende, een stukje dat je kwijt geraakt was, iets dat je eigenlijk niet wilde voelen of iets waar je al heel lang naar opzoek was. Een tantramassage kan helend werken doordat we helemaal aanwezig zijn in het moment. Er wordt niks van je verwacht, je hoeft helemaal niks.

Omdat ik er zelf bij aanwezig ben als Shakti, het vrouwelijke, maakt het soms wat verwarrend voor mensen die niet bekend zijn met tantra. De massage wordt in het moment gegeven, ik hou geen dossiers bij van eerdere gesprekken en kan vaak ook niet reproduceren wat er al verteld is (wel kan dit tijdens t gesprek weer omhoog komen).

Vragen als ‘hoe is deze massage voor jou’, maakt dat ik in mijn hoofd een antwoord wil geven op deze vraag. Terwijl dat niet mogelijk is, omdat ik als het vrouwelijke in het nu met de energie werk. Energie is vaak niet in woorden te vatten en het is (niet persoonlijk). Het gaat niet persoonlijk om mij, maar om dat wat de energie raakt.

Vastzitten in je eigen verhaal. Een kleine verandering kan wonderen doen

Wed, 04 Dec 2024 16:59:40 GMT

Vastzitten in je eigen verhaal.

Een kleine verandering kan wonderen doen.

Soms heb ik van die momenten dat ik niet meer kan stoppen met praten. Als een waterval stromen de woorden mijn mond uit. Niet te stoppen. Helemaal geen probleem als ik iemand tegenover me heb die daarbij aanwezig kan blijven, wel een probleem als ik verbinding met iemand wil en diegene ergens tussentijds afhaakt. Terwijl ik dat dan niet doorheb.

De afgelopen jaren ben ik bezig geweest met mezelf zichtbaar maken. Door mijn mond open te trekken als er wat speelt, kwetsbaar te delen, een ruimte binnen te stappen en deze met energie te ownen, of door blogs te schrijven en deze te posten op het moment dat het voor mij zo voelt.

Laatst werd ik op de spraakwaterval aangesproken. Er werd halverwege mijn verhaal afgehaakt en ik had het niet door. Ergens voelde ik wel dat de verbinding anders werd of helemaal verdween, maar… helemaal verzonken in mijn eigen verhaal bleek het toch lastig te zijn om hier bewust op te acteren.

Mensen haken niet af omdat ze het niet willen horen, dat willen ze namelijk wel. Of omdat ik niet belangrijk genoeg voor ze zou zijn, dat ben ik namelijk wel. Twee mensen die graag met elkaar in verbinding willen zijn, merken beide dat een gesprekswaterval niet erg helpend is. En wat dan… wat doe je dan. Hoe vang ik het signaal op dat iemand afhaakt? Wat kan de ander doen om het duidelijker te maken dat die afhaakt?

Een leuk experimenteerproces begon. Ik kreeg ineens een hand voor m’n mond die ik weg schoof, lichte irritatie voelend en natuurlijk gewoon doorpratend, want ik had niet in de gaten dat iemand was afgehaakt. Er werd weggekeken, maar ja… dat doe ik zelf ook als ik aan het praten ben. Er werd af en toe naar adem gehapt om te onderbreken, maar ook deze zag ik niet voorbij komen.

Lichtelijk frustratie begon ik inmiddels wel te voelen. De ander overigens ook. Hoe. Dan. Wel.

Inmiddels heb ik iets ontdekt wat mij helpt om te checken of iemand er nog bij is als ik wat mij helpt om te checken of iemand er nog bij is als ik wat aan het vertellen ben. Eigenlijk is het heel simpel. Iets wat ik automatisch al doe. Behalve dus als ik in mijn eigen verhaal verzonken ben.

Oogcontact

Van binnen begon ik al te jubelen: hoe makkelijk kan het zijn! Oogcontact!!! Ik kan namelijk zien aan iemands ogen of diegene er nog bij is.

Wat zie ik? Staan de ogen nog helder, kijken ze echt terug? Durf ik een pauze in mijn verhaal in te lassen? Geeft de ander de ruimte om die pauze er te laten zijn, of wordt deze meteen opgevuld? Durven we samen stil te zijn om het gezegde te laten bezinken?

Ik kan steeds beter zien wat er nodig is, hoe de wisselwerking is, wanneer er denk en voeltijd nodig is. Ook voor mezelf. In plaats van een verhaal af te draaien die ik al een paar keer, op dezelfde manier, tegen iemand anders heb vertelt en zelf dus ook niet meer echt aanwezig ben, want de langspeelplaat staat op.

Echt contact, echte verbinding begint met aandacht. Aandacht bij mezelf (wat ben ik aan het vertellen), aandacht bij de ander (is hij nog waar ik ben) en aandacht voor de ruimte ertussen (een moment van stilte, ademhaling, een lach of een traan).

Een kleine verandering kan wonderen doen.

Waarom ik altijd linksom knuffel

leoniewouters432@hotmail.com — Wed, 09 Oct 2024 13:39:18 GMT

Waarom ik altijd linksom knuffel

Op het moment dat iemand binnenkomt voor een massage, geef ik iemand altijd een knuffel. Bij voorkeur linksom. Regelmatig is iemand dan even in de war. Het is namelijk gebruikelijk om rechtsom te knuffelen. Let maar eens op. De meeste mensen doen de rechterhand omhoog, waardoor je met je hoofd bij de linkerschouder terecht komt.

Zo’n linksom knuffel helpt om je systeem even een chaos-tikje te geven, zodat het net wat alerter wordt. Het helpt ook om rust te vinden midden in die chaos. In de war raken in de Tantrawereld heeft als bij effect dat je opener staat voor wat er mogelijk nog meer kan zijn. Hoe meer chaos, hoe meer mogelijkheden en hoe meer rust als je er eenmaal doorheen bent.

Dat is echter niet de enige reden waarom ik linksom knuffel. Het blijkt namelijk dat deze linksom knuffel meer gunstige bij effecten heeft op je lichaam. Zo komen bijvoorbeeld de harten van de knuffelaars tegen elkaar aan waardoor het hartritme op elkaar afstemt. Het zorgt onbewust voor meer verbinding en meer verbinding zorgt voor rust in je systeem.

Ergens heb ik ook gehoord (maar ik weet niet zeker of het waar is), dat je lijf dan net een fractie meer Oxytocine aanmaakt. Het knuffel hormoon waar je blij van wordt. Op het moment dat je zo’n 10 verschillende personen (of 1 persoon 10 keer) knuffelt op een dag, je weet wel: echt zo’n gemeende knuffel waar je lekker in kan zakken en iemand even een diepe zucht slaakt, dan is dit genoeg om je happy hormonen op de goede stand te krijgen en te houden.

Mocht je nu totaal niet weten waar ik het over heb: 'zo’n knuffel waar je in kunt zakken', dan stel ik voor om daar even extra aandacht aan te besteden voorafgaand en na de massage. Zodat je het verschil kunt voelen en lekker nog iets verder in je lijf kunt zakken.

Moet ik mijn partner vertellen dat ik een Tantramassage ga doen?

Wed, 09 Oct 2024 13:35:59 GMT

Moet ik mijn partner vertellen dat ik een tantramassage ga doen?

(In plaats van 'partner' kan je ook vrienden, familie en collega's lezen)

Verbaasd kijk ik de persoon aan. Moet ik hier antwoord op geven? Vertel je je partner wel dat je naar de kapper gaat? Mijn hoofd ontploft even. Waarom zou je het niet vertellen? Welk idee heeft deze persoon bij een tantramassage? Wat maakt dat er toch zo’n groot taboe op tantra zit?

De vraag of iemand het zijn/haar partner moet vertellen is niet aan mij om te beantwoorden. Het is aan jou wat je wel of niet deelt met je partner. Het is aan jou wat je wel of niet doet.

Vaak attendeer ik erop dat openheid in een relatie voor verbinding kan zorgen. Vaak wordt het gaan naar een tantramassage geassocieerd met het gaan naar een erotische massage (een erotische massage wordt soms als tantramassage aangeboden, ook al is de energie en intentie echt anders, dus dit misverstand is niet gek!). Iets wat in relaties op weerstand kan stuiten.

Vaak vinden vrouwen het niet vertellen erger dan het ondergaan van een massage. Iets niet vertellen maakt dat het lijkt alsof het om iets ergs gaat, verhalen gaan een eigen leven leiden en zorgt voor een deuk in het vertrouwen naar zichzelf en naar elkaar.

Ik probeer iedereen altijd te stimuleren om open te zijn. Soms durven mensen dat niet. Uit angst om de ander pijn te doen of kwijt te raken. Juist een geheim hebben doet vaak het meeste pijn en zorgt voor de verwijdering. Het open zijn over intenties en verlangens zorgt voor verbinding. Hoe moeilijk het ook is om deze gesprekken aan te gaan.

Weet dat niemand je iets kan verbieden, weet dat je je eigen leven te leiden (of lijden) hebt. Ik kan niet zeggen wat je moet doen. Wat voor mij wel werkt, kan voor jou juist tegenwerken. De omstandigheden kunnen zo zijn dat het inderdaad beter is om niks te zeggen.

Soms weten mannen (of vrouwen) ook niet precies waarom ze nu een tantramassage willen, maar wel dat ze moeten komen. En hoe ga je dat dan aan je partner vertellen?

Pas als ze dan een paar keer zijn geweest, voelen wat het doet, krijgen ze ineens woorden voor datgene wat ze niet wisten wat ze zochten. Vaak komt het neer op:

- Ik ervaar meer rust in mijn lijf

- Ik kan voelen welke keuzes goed voor me zijn

- Ik merk dat ik milder wordt naar mijn omgeving

- Ik merk dat ik me blijjer en opgeruimder voel

- Ik krijg meer lucht

- Ik voel me vrijer

- Ik durf ineens nieuwe dingen te doen

- Ik heb meer plezier in mijn leven

- Ik mag weer genieten van m’n lijf

- Het is een momentje voor mezelf

- Ik hoef even helemaal niks

- Ik durf meer mezelf te zijn

- Ik kom thuis in mijn eigen lichaam

Tantra is voor mij ook: steeds ongelaagder leven, steeds authentieker zijn met alles wat er is. Dit laten zien, ook al is het spannend. Liever authentiek en dat mensen dan zeggen dat het niet bij ze past, dan overal een andere rol aannemen om maar in een groep te passen. Uiteindelijk gaat dit namelijk altijd aan mezelf vreten.

Het authentieker willen worden, ongelaagder willen zijn is een hele goede rede om een tantramassage (of workshop) te boeken. Het proces start al als je de massage geboekt hebt, want… vertel ik dit aan mijn partner… of niet?

Overgave, hoe doe je dat?

Wed, 09 Oct 2024 13:31:11 GMT

Overgave, hoe doe je dat?

Overgave, daar kan je niet naartoe werken, het is niet te pakken, je kunt het niet afdwingen. Hoe harder je je best doet om ergens aan over te geven, hoe minder het lijkt te lukken. Alsof je tegen de stroom in zwemt in een wild stromende rivier.

Vaak komen mensen bij mij voor een massage omdat ze graag uit hun hoofd willen. Ze willen voelen, in hun lijf zitten, overgave ervaren. Maar hoe dan? Hoe doe je dat? Ze hebben het druk, moeten werken, hobby’s, partners, kinderen, familie en vrienden hebben aandacht nodig. Hun eigen ontspanning is vaak een ondergeschoven kindje.

Overgave voelt alsof je, net als sneeuw in de zon, wegsmelt in je lijf. Als een diepe zucht, ineens de bodem rakend. Sommige mensen komen laagjes tegen. Laagjes waarin ze steeds dieper zakken in ontspanning. Telkens weer een nieuw laagje dieper.

Vaak zijn mensen verrast als ze merken hoe snel ze in overgave kunnen komen tijdens een massage. Zeker als je het niet verwacht kan het ineens tevoorschijn komen in een onbewaakt ogenblik. Merkend dat een arm of been ineens een kant op beweegt omdat het daar lekkerder ligt. Iets dat bij een reguliere massage niet kan (dat is namelijk erg lastig op een massagetafel).

Overgave zit in het volgen van je lichaam. Niet sneller, niet langzamer , maar precies op tijd. Als een dans waarbij je lijf zich tergend langzaam en dan weer wat sneller beweegt op het ritme van een muziekstuk die anderen niet kunnen horen.

Overgave zit verborgen en is o zo duidelijk aanwezig in elk mens, in elk dier in elke seconde van het leven. Vol in de flow van de stromende rivier. Niet sneller zwemmend, niet tegen de stroom in, maar t liefst op een heerlijk luchtbed (al dan niet met een cocktail in de hand, zo eentje met een rietje en een parapluutje, een groene graag) al dobberend door het water.

Of dat het water nu snel of langzaam gaat, dat maakt dan eigenlijk niet uit. Wegsmeltend in een heerlijk zonnetje.

Proost!

Jouw volle potentie leve doe je zo

Wed, 09 Oct 2024 13:27:23 GMT

Je volle potentie leven doe je zo!

Als we bij ons thuis een spelletje spelen, dan spelen we om te winnen. Met het (figuurlijke) mes op tafel. Heb je gewonnen? Dan is dit ook dik verdiend! Het grappige is dat meestal iemand anders wint (in ons geval mijn broers of mijn vader, afhankelijk van welk spel er gespeeld werd). Met als gevolg dat ik, de keren dat ik won, super enthousiast was. Maar vaker wat gelaten het spelletje mee speelde.

Op de basisschool waar ik mijn jeugd heb doorgebracht heb ik veel competitie drang ervaren. Die was beter in rekening, die waren beter in spelling en iedereen was beter in gym dan ik. Het deed iets met mijn zelfverzekerdheid. Die zat namelijk aan de grond. Ik was nergens echt goed in.

Dit is veranderd in mijn puberteit. Ik begon met paardrijden en merkte toen dat ik een natuurlijk klik heb met de paarden, zoals ik ook heb met honden en katten. Ik ging naar de mavo waar ik ineens een van de beste van de klas was. Ook toen ik ging ‘studeren’ voor tandartsassistente werd ik na ongeveer een maand in de twee jarige opleiding geplaatst (in plaats van de driejarige), omdat mijn punten zo goed waren.

Allemaal goede boosts voor m’n ego.

Op de pabo ging deze stijgende lijn voort. Ik vond het leuk, zag mijn eigen ontwikkeling, ging dwars door angsten heen (voor groepen spreken). Ik merkte ineens dat ik leiding kon geven en dat mensen ook echt naar m’n inbreng luisterde. Ook bij het paardrijden bleek ik ineens één van de beste te zijn.

Heerlijk!

Totdat ik een aantal jaren voor de klas stond. Merkte dat ik geen interesse had voor leerlijnen en leerdoelen en mezelf niet kon motiveren om dit voor elk vak in m’n hoofd te stampen, om vervolgens precies te weten waar elk kind zat en waar die dan op uitviel zodat ik adequaat kon handelen en bijspijkeren. Het gevolg was dat ik onzeker werd. Uiteindelijk ging ik burn out.

Tijdens mijn burn-out besloot ik te stoppen met vechten. Te stoppen met competitief gedrag. Go With the Flow. Dat werd het motto. Tantra bleek daar prima bij te passen. We hebben inmiddels een heuse community met een aantal heerlijke tantramasseuses waarbij ieder zo een eigen manier van aanraken heeft. Sommigen doen er wat extra’s bij: Willemijn heeft trajecten met hypnose, anderen werken bijvoorbeeld met psychidelica. Ik heb zelf de 4 handen massage met Willemijn, mijn dansevenement en onze workshops.

We ontdekken ieder van ons onze eigen talenten en krachten, supporter elkaar, blijven nieuwsgierig naar elkaars proces. En zijn, ondanks dat we hetzelfde beroep uitoefenen, zeker geen concurrentie van elkaar. We versterken elkaar, genieten van elkaars vleugels die ieder van ons op geheel eigen wijze aan het uitslaan is.

Wil je je volle potentie gaan leven?

Competitie brengt je niet verder.

Maar authentiek durven zijn wel.

Ik voel me buitengesloten. 5 tips die kunnen helpen

Mon, 19 Aug 2024 09:08:24 GMT

Ik voel me buitengesloten - 5 tips die kunnen helpen

In mijn jeugd op de basisschool was dit een standaard gevoel. Ik stond altijd buiten de groep, mocht niet meedoen. Ik vond buiten spelen en gym ook verschrikkelijk, het was de tijd uitzitten totdat ik weer met mijn neus in de boeken kon.

Inmiddels ben ik een aantal jaren ouder en wijzer geworden. Ik heb ontdekt dat ik mezelf vaak buitenspel heb gezet als kind en dat ik als puber en volwassene een andere keuze maakte: ik sta middenin de groep. Ik heb geleerd om mezelf zichtbaar te maken.

Natuurlijk kan het zijn dat je ook echt in een groep bent waar je buitengesloten wordt. Maar… waarom wil je daar dan zo graag bij horen? Waarom niet zoeken naar een groep die beter past? Heb je het bij alle groepen? Dan zit het in jezelf, je doet het zelf door het gedrag dat je herhaalt.

5 tips die kunnen helpen

Luister naar de gesprekken om je heen en spring in als er een onderwerp voorbij komt waar je iets over kunt delen

Al je steeds onzichtbaar bent geweest kan het even duren voordat mensen je zien en horen. In eerste instantie kan het voelen alsof ze je negeren, niet reageren op wat je zegt. Niet getreurd: het is een opstapje naar succes.

Gebruik impulsieve humor

Mensen aan het lachen maken is de manier om contact te maken. Het helpt om gedachten meteen eruit te gooien, impulsief te zijn. Dan reageer je namelijk in het moment, vaak klopt dat veel beter dan wanneer je grapjes gaat bedenken, of als je iets bedenkt dit af te schieten in je hoofd of beter probeert te formuleren.

Vraag mensen die een andere mening zijn toegedaan om uitleg.

Mensen praten graag over zichzelf. Meestal ontstaat er na een tijdje vanzelf ruimte voor jouw standpunt. Het zorgt voor een gevoel van verbinding. Het helpt om het standpunt/de mening van de ander uit te vragen, soms ga je merken dat je de ander ineens begrijpt. Ook al staat het haaks op jouw mening/standpunt. Je hoeft jouw mening/standpunt niet te bevechten.

Spring vol in een groep

Je bewust of onbewust inhouden zorgt ervoor dat je niet opvalt in een groep. De aandacht hebben kan namelijk ook heel spannend lijken. Dit is iets wat in jou gebeurd: het terughouden van jezelf.

Zelf ben ik begonnen met vol in groepen staan tijdens een paardrijtrail in Ierland (ik was 21). De paarden werden van de trailer gehaald en ik deed net alsof ik de paarden aanprees voor een show. Het zorgde meteen voor een stukje humor (mijn Engels was nog niet zo goed dus ik struikelde en zocht steeds naar woorden, maar gooide er dan gewoon iets Nederlands tussendoor), de toon was daarmee gezet.

Hou vol en kijk hoe anderen dit doen

Wees niet teleurgesteld als het niet meteen lukt om contact te maken. Verbinding en contact met anderen maken is ook een skill die je kunt oefenen. Elke poging is er eentje en brengt je weer een stap verder. Op een gegeven moment ga je merken dat je ineens de aandacht hebt.

Het kan fijn zijn om hiermee te gaan oefenen in een veilige setting. Dat kan bij onze workshops en dans evenementen.

Klik hier om onze agenda te bekijken.

Meer Informatie vind je ook op hipsy

Afstand houden als overlevingsmechanisme

Thu, 15 Aug 2024 14:47:38 GMT

Afstand houden als overlevingsmechanisme

Afstand houden. Want anders verlies ik de verbinding met mezelf. Hard met mezelf in gevecht zat ik op de bank na een geweldige en intense massageweek in Frankrijk @Sadhaka. Ik was die week een aantal keren flink geraakt, door elkaar gehusseld en kwam verschillende (niet helpende) patronen tegen. Volledig van t padje zat ik een dag na thuiskomst op de bank.

Ik liep tegen de muren op, wilde vooral daar zijn en voortzetten wat ik daar had beleefd. Nu was ik weer thuis en wat moest ik nu? Hier. In mijn eentje. Terugverlangend naar plezier, genieten en ultieme verbindingen.

Het bijzondere is dat ik dan eerst begin met wat lijntjes doorknippen: dit nu in ieder geval niet. Het geeft me rust en ruimte om nee te zeggen. Zeker als het dingen zijn die headspace kosten en ik juist die ruimte nodig heb om mezelf weer in balans te brengen.

Tijdens die week was ik een fantastische meneer gekomen (wel meer overigens, dames trouwens ook, maar deze triggerde op meerdere fronten). Mijn fantasie sloeg op hol, de spanning steeg en ik wilde vooral afstand creëren, want in mijn hoofd stond dat voor veiligheid.

Totdat ik dat uitsprak naar een vriendin: ik heb afstand nodig…terwijl ik ook voel dat ik verlang naar contact (zucht)…Het is er allebei tegelijkertijd. En toen viel het kwartje.

Ik heb geen afstand nodig, maar verbinding… ook met mezelf. Vroeger deed ik dat (de verbinding met mezelf) door afstand te houden. Mijn escapemechanisme: afstand houden en wegduwen. Ik heb mezelf ooit wijsgemaakt dat ik afstand en ruimte nodig heb. En dat is dus niet meer nodig. Ik heb verbinding nodig, vooral met mezelf. En daar mag verbinding met de ander bij zijn.

Ik heb het fragment er even tussenuit geknipt, zodat je het zelf ook kunt horen. Handig van die voiceberichten waarbij ik mezelf kon terugluisteren en mezelf letterlijk in mijn lijf hoorde zakken.

In verbinding met mezelf bleek ik vertraging nodig te hebben. Maar… in de war… hoe doe je dat dan? Want… als ik vertraag, dan heb ik mezelf vertelt dat ‘het’ niet goed genoeg is. Geen idee wat dat ‘het’ dan is. Dus paniek. Een goede vriend bood soelaas. Stelde een aantal rake vragen, liet me weer verder in m’n lichaam zakken en bracht me terug naar NU.

In de dagen die volgde gaf ik een aantal massages, vertraagde in beweging, ging weer dieper ademhalen, haalde de spoken uit m’n hoofd, bleef in verbinding met mezelf en de ander, ging leuke dingen doen en ontmoette verschillende vrienden. Steeds met de vraag in m’n achterhoofd: ‘wat heb ik nú nodig?’

Niet: waar moet dit naartoe, waar wil ik dat het naartoe gaat of ik wil daar zijn/hij moet nu hier zijn.

Wel:

- Ik heb dorst, dus pak ik water

- Ik moet naar de wc, dus ga ik

- Ik wil even contact met …, dus bel/app ik of ga ik er even langs

- Ik voel me moe, dus ga even op de bank liggen

- Er liggen wel veel blaadjes in de tuin (irritant!), dus veeg ik die even op

Na een dag of drie was ik volledig ontspannen in m’n lijf, was er nog steeds een fijn contact en m’n voetjes stonden stevig op de grond.

Ik ben weer thuis!

Hieronder het fragment:

Liever genadeloos liefdevol dan een lief bedoelde leugen

Sun, 11 Aug 2024 10:18:03 GMT

Liever genadeloos liefdevol, dan een lief bedoelde leugen

Het einde van deze titel hoorde ik laatst in de podcast ‘Lust’ (aanrader! Altijd leuk om naar te luisteren). Een lief bedoelde leugen. Het maakt meer kapot dan je lief is. Herkenbaar ook. Soms durf ik iets niet tegen iemand te zeggen uit angst dat ik de ander mogelijk verdriet zou doen, of zou kwetsen.

Ervaring leert dat het hardop zeggen, genadeloos liefdevol, van wat er in m’n hoofd speelt, altijd voor licht, lucht en verbinding zorgt. Ook als de andere partij het niet wil horen. Zo’n lieve leugen knaagt aan me. Vreet me van binnen op.

Dus genadeloos liefdevol doe ik in eerste instantie voor mezelf.

Tegelijkertijd krijg ik van de ontvangers positieve reacties. De laatste jaren steeds meer. ‘Wat fijn dat je dit zegt’, is een veel gehoorde reactie, waar ik zelf met toegeknepen ogen stond te wachten op een mogelijke explosie.

Vol verbazing wordt genadeloos liefdevol ook genadeloos liefdevoller ontvangen dan de lieve leugen. Waarbij mensen toch altijd nog een beetje argwanend blijven pulken aan wat ik gezegd heb. Ergens voelen ze dat het niet (helemaal) klopt.

Ook als ik niet precies weet hoe ik iets kan zeggen, is het vaak genoeg om te beginnen met praten (of schrijven). De rest volgt dan vanzelf. Het helpt om het zo kort en bondig mogelijk de schutting over te gooien.

Kort en bondig. Nuanceren is daarna makkelijker dan de kern uit een woordenbrij te halen. Hetzelfde geld andersom. Als iemand me geraakt heeft met iets dat gezegd is, dan kan mijn hoofd er een geheel eigen verhaal van maken. Iets dat nooit klopt met de realiteit, maar wel allerlei emoties oproept en me zelfs de put in kan praten.

In dat geval ben ik degene die om nuancering vraagt. Vaak begin ik met ‘het verhaal in mijn hoofd is… en ik vraag me af of dit wel klopt. Wil je er iets over zeggen?’ Het zorgt regelmatig voor een prachtige verbinding, waar ik eerder nog volop ruzie had.

In mijn hoofd, natuurlijk.

Je bent te lief voor mij: 8 punten om op te letten

Sun, 11 Aug 2024 09:19:37 GMT

‘Je bent te lief voor mij’

- 8 punten om op te letten

Met de woorden ‘je bent te lief voor mij’ stoot menig vrouw (of man) een mogelijke partner af. Bang dat de ander niet sterk genoeg is, want je zou er toch eens overheen lopen. ‘Te lief’, wat is dat nou eigenlijk? Willen we niet allemaal, op een zeker moment, ook eens lief gevonden worden? En…wiens verantwoordelijkheid is dat ‘te lief’ eigenlijk?

Ik merk dat ik het niet aantrekkelijk vind als iemand met alle winden mee waait. Ook als ik iemand kan verleiden tot het nemen van bijvoorbeeld een ijsje, terwijl die eerst heeft gezegd niks te willen. Ook mannen die steeds om toestemming vragen. Ik knap daarop af. Wat overigens geen uitnodiging is om zomaar ongenuanceerd allerlei onafgestemde initiatieven te nemen.

Weet dat toestemming vragen is een andere energie als checken of iets ok is, want dat vind ik dus wel aantrekkelijk. Voor mij heeft het te maken met een mannelijke energie. Iets dat veel vrouwen aantrekkelijk vinden, maar steeds minder mannen lijken te ownen. Pleasegedrag viert hoogtij. Zelfs zonder dit in de gaten te hebben. Wat is dan die mannelijke energie precies?

Vrouwelijke en mannelijke energie

Vrouwen (vrouwelijke energie) zijn geboren om mannen (mannelijke energie) te testen. Testen in het kunnen blijven staan in hun mannelijke kracht. Vrouwen zijn geboren om mannen ‘af te wijzen’, omdat ze zo kunnen checken of iemand bij ze past. Vandaar dat er na 10 nee’s zomaar ineens een ‘ja’ kan ontstaan, je hebt de test doorstaan.

Mannen die met alle winden meewaaien gebruiken teveel hun vrouwelijke energie. De vrouwelijke energie die stroomt als een rivier, soms wild, soms rustig, maar altijd in beweging. De mannelijke energie is de bedding, de kaders waarin de rivier van de vrouwelijke energie beweegt.

Afwijzen gaat niet over jou

Mannen (en vrouwen trouwens ook) die zich veel afgewezen voelen, maken de afwijzing zelf vaak te persoonlijk. Het raakt iets dat niks met de situatie zelf te maken heeft, maar eerder met een ‘niet goed genoeg’ voelen, dat al in hen zit. Weg zelfvertrouwen. Denk maar niet dat die het nog eens gaat proberen.

Ergens zit er al een intern stemmetje wat vertelt dat het toch niet gaat lukken. Je bekrachtigt zelf dit stemmetje door het als afwijzing te zien en vervolgens dus ook zo te voelen (!), want zo werkt de mind.

Het afwijzen gaat echter niet over jou. Het gaat erom dat degene die ‘nee’ zegt op dat moment een andere behoefte heeft, niet beschikbaar is of test of je haar wel kan accepteren hoe ze is. Ook met alle nee’s. Soms is het gewoon geen wederzijdse match. Hoe fijn dat je na een oprechte ‘nee’ meteen weer verder kan naar iemand anders?

Verandering in energie

Vrouwen zijn de laatste decennia steeds meer hun mannelijke energie gaan ontdekken, waardoor ze ondernemender en veeleisender zijn geworden. Ze zijn meer gaan staan voor wat zij belangrijk vinden. Hierdoor ontwikkelen mannen automatisch meer hun vrouwelijke energie. Je kunt dit merken doordat er meer mannen zijn die zich beter in kunnen leven, praten en zorgen.

Ik heb een checklist gemaakt, zodat je weet waar je dan meer mee kan gaan spelen, mocht je een aanvulling hebben, dan hoor ik het graag. Iedereen zowel mannelijke als vrouwelijke energie in zich heeft.

Vrouwelijke energie herkennen

De vrouwelijke energie is het tegenovergestelde van de mannelijke energie: het stromende, volgende, het uit elkaar ploffende bij teveel bedding (lees: te weinig ruimte krijgend), het naïeve onwetende.

Het leuke is dat je niet hoeft te wachten op een potentiële partner om die mannelijke en vrouwelijke energieën te voelen en mee te spelen. Je kunt dit met iedereen doen. Steeds voelend en kijkend wat het met je doet.

Mannelijke energie herkennen

Mannelijke energie herken je aan de volgende aspecten:

Ik weet wat ik wil
Ik blijf staan voor wat ik wil
Ik stem af op ander door te checken (niet door toestemming te vragen)
Ik geef mezelf en anderen de ruimte om te bewegen (ook als de beweging bij mij weg is)
Ik neem initiatief
Ik ben bezig met het vormgeven van mijn eigen leven (en dus niet continu beschikbaar)
Ik durf langzaam te gaan
Ik zeg ‘nee’ als iets voor mij niet klopt (en ‘JA’ als het wel klopt!)

Heb je op bovenstaande aspecten allemaal 'JA' ingevuld? Gefeliciteerd! Een massage kan je heerlijk verder laten ontspannen. Zit er een 'Nee" tussen? Of misschien wel meerdere nee's? Dan kan het fijn zijn om deze te gaan onderzoeken en versterken. Dit kan je doen vanuit nieuwsgierigheid en spel.

Meedoen aan Tantric Dance of één van onze workshops een goed begin zijn. Liever 1 op 1 kan ook, dit kan door een massage afspraak te maken. Natuurlijk kan je er ook gewoon zelf mee gaan spelen, telkens als je iets moet beslissen of tussen het groente en fruit gangetje bij de supermarkt .

Afwijzing zit in jezelf, wees bewust van je gedachten

Sat, 15 Jun 2024 14:18:09 GMT

Afwijzing zit in jezelf: wees bewust van gedachten

Afwijzing is een van de meest uitdagende emoties die we als mens kunnen ervaren. Het gevoel dat je niet geaccepteerd wordt of dat je tekortschiet kan diep snijden en langdurige impact hebben op ons zelfbeeld en onze gemoedstoestand. Maar wat als de bron van dit gevoel vaak niet extern, maar intern is? Laten we dieper ingaan op het idee dat afwijzing in jezelf zit en het belang van bewustzijn van je gedachten.

De Innerlijke Bron van Afwijzing

We hebben allemaal momenten in ons leven meegemaakt waarin we ons afgewezen voelden. Misschien was het een mislukte sollicitatie, een afgebroken relatie, of zelfs een negatieve opmerking van een vriend. Terwijl deze gebeurtenissen extern lijken, is de manier waarop we ze interpreteren en ervaren sterk beïnvloed door onze innerlijke gedachten en overtuigingen. Vaak is de pijn van afwijzing niet zozeer afkomstig van het feitelijke evenement, maar van de betekenis die we eraan geven.

Stel je voor dat je een date hebt gehad en hij of zij wil niet meer met je afspreken. Je kunt dit interpreteren als "Ik ben niet goed genoeg" of "Ze/Hij ziet mijn waarde niet".

Een ander voorbeeld: je raakt iemand aan en de ander geeft aan dit niet te willen. Je hoofd maakt ervan: ‘ik ben over grenzen heen gegaan, dat mag niet’ of: ‘nou word er weer niet tegemoetgekomen aan mijn behoeften’.

Deze gedachten versterken het gevoel van afwijzing en tasten je zelfvertrouwen aan. Maar als je dezelfde situatie zou benaderen met gedachten als "Dit was een leermoment" of "Er komt een betere kans", verandert je emotionele reactie aanzienlijk.

Het Belang van Gedachtenbewustzijn

Gedachtenbewustzijn, of mindfulness, speelt een cruciale rol in hoe we omgaan met afwijzing. Door je bewust te worden van je gedachten, kun je beginnen te begrijpen hoe ze je emoties en gedrag beïnvloeden. Dit bewustzijn stelt je in staat om afstand te nemen van negatieve gedachten en ze te vervangen door meer constructieve en ondersteunende gedachten.

Hier zijn enkele stappen om bewust te worden van je gedachten en beter om te gaan met gevoelens van afwijzing:

1. Identificeer de gedachte:

Neem een moment om te reflecteren op wat je denkt zodra je je afgewezen voelt. Schrijf deze gedachten op als dat helpt.

2. Onderzoek de gedachte:

Vraag jezelf af of deze gedachte gebaseerd is op feiten of op aannames en negatieve zelfovertuigingen. Is het werkelijk waar dat je niet goed genoeg bent, of is dit een oude overtuiging die naar boven komt? In eerste instantie kan je denken ‘natuurlijk zijn dit de feiten!’ Merk je dat je bozer of verdrietiger wordt? Bingo! Je bent jezelf nog wat verder aan het marineren in wat jij hebt bedacht als feit.

3. Vervang de gedachte:

Zoek naar een meer realistische en positieve gedachte die de oorspronkelijke negatieve gedachte kan vervangen. Dit betekent niet dat je de situatie moet negeren, maar dat je een gezondere manier vindt om erop te reageren.

4. Herhaal en oefen:

Gedachtenpatronen veranderen niet van de ene op de andere dag. Het vergt oefening en herhaling om nieuwe, positieve gedachten te laten inslijten.

Zelfacceptatie en Groei

Een cruciaal aspect van omgaan met afwijzing is zelfacceptatie. Wanneer je jezelf volledig accepteert, inclusief je tekortkomingen en fouten, wordt het gemakkelijker om afwijzing te zien als een onderdeel van het leven in plaats van een aanval op je identiteit. Zelfacceptatie betekent ook dat je je eigen waarde niet laat afhangen van externe goedkeuring.

Het is ook belangrijk om te begrijpen dat afwijzing een kans biedt voor groei en zelfreflectie. Elke ervaring van afwijzing kan je iets leren over jezelf, je behoeften en je doelen. Door deze lessen te omarmen, kun je sterker en veerkrachtiger worden.

Conclusie

Afwijzing zit in jezelf, geworteld in de manier waarop je denkt en de betekenissen die je aan gebeurtenissen geeft. Door bewust te worden van je gedachten en actief te werken aan positieve zelfovertuigingen, kun je de impact van afwijzing verminderen en een gezonder, veerkrachtiger zelfbeeld opbouwen. Het is een proces van voortdurende zelfreflectie en groei, waarbij je leert om jezelf te accepteren en lief te hebben, ongeacht externe omstandigheden.

Hieronder nog een video van een Amerikaanse coach die ik onlangs ben gaan volgend, passend bij dit topic:

De ander accepteren en mezelf ook

Tue, 11 Jun 2024 09:25:04 GMT

De ander accepteren en mezelf ook!

Zijn met wat er is, de ander volledig accepteren. Inclusief rare sprongen en uitspattingen. Ik ben hier altijd heel goed in (geweest). Ik heb niet snel een oordeel, nieuwsgierig van aard, wat maakt dat ik net wat meer ruimte geef.

Ik heb gemerkt dat ik mezelf daarin teveel kan wegcijferen. De ander volledig accepteren wordt dan een overlevingsmechanisme. Dit keer in de vorm van pleasegedrag.

Tegenwoordig geef ik aan wanneer ik niet de ruimte voel voor een bepaald gesprek. Kan ik tegengas geven op het moment dat iemand zwaar overtuigd van eigen gelijk is.

Ik vind dingen nu vaker stom, zie sneller rode vlaggen in contact met anderen en kan daar naar handelen. Ik blijf dan staan voor mezelf. Niet omdat ik de ander niet zou accepteren, maar omdat ik mezelf accepteer.

Vroeger moest ik van mezelf door spanning en angst heen werken. Nu voel ik de spanning, kan ik erin blijven voelen en opmerken dat mijn energie blijkbaar wat anders wilt.

Ik laat makkelijker los, houd het net wat anders vast. Sinds ik mezelf accepteer heb ik meer energie, kan ik liefdevoller naar anderen reageren en voel ik beter wat voor mij passend is. Er is letterlijk meer ruimte in m’n lijf. Soms voel ik dingen zelfs aankomen en het lukt me steeds beter om hierop te anticiperen.

Ooit waarschuwde iemand me voor het ‘doen van tantra’, want er zouden gekke dingen gebeuren. De opmerking was ook dat ik eerst een goede verbinding met mezelf moest hebben, voordat ik een goede verbinding met een ander kon hebben. Klopt helemaal overigens.

Het is precies wat tantra mij brengt: een speelveld met soms gekke dingen en een steeds betere verbinding met mezelf. En ja, daardoor kan ik ook beter verbinden met anderen. Omdat ik voel wat ik zelf nodig heb en dit ook durf te uiten.

Gek genoeg kan ik een ander nu makkelijker accepteren, omdat ik mezelf meer accepteer. Ik zie (en voel!) iemands onzekerheid, het onhandig handelen, de verhalen die in het hoofd rondspoken en voor spanning en verwarring zorgen. Ik heb het zelf namelijk ook.

Inmiddels kan ik dankbaar zijn voor momenten waar ik eerder boos over was. Bewust geworden van ‘onrecht’ dat me was aangedaan, wat maakte dat ik het ‘recht’ had verworven om boos te zijn. Achteraf kan ik erom (glim)lachen.

Tijdens onze workshops zetten we kaders en structuren neer om te kunnen experimenteren en spelen met dat wat er is.

Leuk als je erbij bent!

Gelijk lopen met jezelf

Tue, 11 Jun 2024 09:17:57 GMT

Gelijk lopen met jezelf

Tantra is een manier van leven waarbij je je eigen waarheid leeft. Niks onderdrukken, laten zien wat er van binnen speelt. Deze levensstijl maakt dat ik niet (of nauwelijks) meedoe aan de rat race die ik vaak om me heen hoor. Ik doe wat goed voelt en volg m’n voeten als ik een keuze te maken heb.

Voor mij zorgt tantra voor het stoppen met vechten tegen mezelf en de rest van de wereld. Het maakt me bewust van oordelen, overtuigingen en patronen, waardoor daar meer lucht in komt en het me uiteindelijk een vrijer gevoel geeft.

Natuurlijk ben ik mens, met daarbij mijn eigen valkuilen. Ook ik zie splinters in andermans ogen, terwijl ik de balk in die van mij niet kan zien. Vertrouw daarom niet blind op wat ik zeg of doe, maar check bij jezelf: wat is voor mij waar, wat zou ik eens willen uitproberen, doen of mee willen experimenteren?

Het leren aangeven van mijn grenzen is 1 van die dingen die ik geleerd heb binnen de tantra. Uberhaupt het voelen van mijn eigen grenzen en deze ook als zodanig herkennen is al een ding.

Tegenwoordig lukt het me steeds vaker om meteen te reageren als ik een grens tegenkom. Ik kan er adequaat naar handelen en het eventueel bespreekbaar maken wanneer het nodig is. Is het erg dat er grenzen geraakt worden? Nee. Het leert me waar m’n eigen grenzen zijn en hoe ik die liefdevol en duidelijk kan aangeven.

Nu ben ik een vrouw (geworden) die zelfs als ik half in slaap val mijn grenzen kan bewaken. Als een kat lui liggend op de vensterbank. De enige manier waarop dat lukt is door te doen. Mij hielp het in het begin om in mijn hoofd de keuze te maken tot hoever ik ergens in wil gaan en me daaraan te houden. Soms is het moeilijk om me aan m’n eigen bedachte grenzen te houden, ook dat is goed om te voelen, want dan kan ik ze later bijstellen. Op dit moment bedenk ik de grenzen niet meer, ik BEN mijn eigen grens.

In het moment zelf zijn er verschillende opties, ik noem een paar voorbeelden die ik bij m’n massages tegenkom:

- Ik zeg het hardop

- Ik duw/sla iemands hand weg

- Ik pak iemands hand vast en begeleid deze naar een plek waar die hand wel mag zijn

Ik heb gemerkt dat wanneer ik harder reageer dan nodig is, ik de grens te laat heb aangegeven. Dan explodeer ik in meer of mindere mate. Op het moment dat ik op tijd ben, namelijk: in het moment dat ik het eerste signaal al voel, dan voel ik dat ik zachter mijn grens aan kan geven. Gek genoeg blijkt dit ook duidelijker te zijn: de ander heeft het ook al gevoeld. Vaak gaat iemand door omdat diegene naar bevestiging zoekt, onderzoekt of jij klopt en gelijk loopt met jezelf .

Tijdens onze tantraworkshops, verbindingsdans en ook bij een tantramassage kan je dit leren, waardoor zelfvertrouwen groeit en het uiteindelijk een automatisme wordt om je eigen grenzen te zijn. Het scheelt mij een hoop energie door mijn eigen lijf met haar eigen grenzen op deze manier te kunnen volgen.

Klik hier om te kijken wanneer onze volgende workshop gepland is.

Geen zelfvertrouwen? Actie!

Tue, 11 Jun 2024 09:14:57 GMT

Geen zelfvertrouwen? Actie!

Het gaat niet om zelfvertrouwen, het gaat om de actie die je kunt doen. Het zelfvertrouwen volgt dan later wel. Zonder de actie bouw je ook geen zelfvertrouwen op. Vaak kom ik mensen tegen die graag eerst zeker willen weten dat… en daar gaat het mis. Als je wacht met actie nemen totdat iets er al is, dan ben je altijd te laat.

Of dit nu met grenzen is of iets dat je graag wilt. Bijvoorbeeld als je iemand aan zou willen spreken. Een leuke dame of man. Dit kan best spannend zijn, een vreemde aanspreken. Zolang je het niet doet, wordt het niet beter én heb je ook nog eens je kans gemist. Op het moment dat je het wel doet, maakt de uitkomst niet zoveel uit. Het doen is al een boost op zich. Ook als de andere partij aangeeft geen interesse te hebben.

Het vaker leuke (vreemde) mensen aanspreken maakt dat ik me daar heel ontspannen in kan voelen. Gesprekken lopen automatisch met een fijne flow en een voelbare verbinding. Laatst, met ons teamuitje, hebben we de spanning nog even wat meer opgevoerd. Willemijn en ik hadden een leuke structuur bedacht om eens lekker buiten onze comfortzone te gaan.

En oncomfortabel was het. Net als het filmpje hieronder: hand in hand meelopen met iemand die je niet kent. De aanloop naar het meelopen überhaupt is interessant. Mijn hoofd ging aan: wat nu als?? Iemand boos wordt, agressief wordt, heel erg klingy blijkt te zijn, me niet meer los wil laten? Wat als die ander dan mijn nummer wilt en ik deze dan niet wil geven?

Ik ademde in….ademde uit. Zag vergelijkbare processen binnen ons team. Willemijn had inmiddels iemand gespot en ging ervoor. We vroegen ons na een tijdje af of we haar nog zouden zien, ze was inmiddels bijna uit ons zicht verdwenen. Stralend kwam ze terug: ‘dit is gaaaaaaf!!’ Ik merkte dat ik een kriebel in mn lijf voelde. Ik wil ook!

Dus nam ik het volgende loopje met een vriendelijke meneer die naar een festival bleek te gaan. Hij was even verbaast dat ik zijn hand pakte. Hij bleek ook nog eens alleen Engels te spreken, gelukkig red ik me prima in die taal. Uiteindelijk liepen we een stukje met elkaar op. Leuk gesprekje.

Adrenaline door m’n lijf, blos op m’n wangen en een grote glimlach. Ja…dit ís gaaf!

De rest van ons team volgde, allemaal spannend en giechelig, maar verbaast over wat het uiteindelijk doet en hoe leuk dit kan zijn.

Dat zelfvertrouwen is er niet vooraf. Het komt achteraf. Na de actie.

Hier een (Amerikaans) filmpje van een dame die hetzelfde doet #Inspiratie:

Aanpassen of gaan staan

Tue, 11 Jun 2024 09:10:14 GMT

Aanpassen of gaan staan

Op het moment dat ik me aanpas, pas ik me daarna vaak nog meer aan, nog meer…nog meer…nog meer. Het geeft me altijd het gevoel dat het niet goed genoeg is. Het is een overlevingsstrategie geweest, het dient me niet meer. Ik verlies de verbinding met mezelf en daarmee de verbinding met de ander. Waarom zou ik me dan nog aanpassen?

Omdat de ander (of ikzelf) vindt dat:

- Het zo hoort?

- Het zo moet zijn?

- Er mogelijk iemand wat van zou kunnen vinden?

Of: val niet uit de toon, dat is gevaarlijk, je hoort er dan niet meer bij.

Vanaf het moment dat ik besloot er niet meer bij te wíllen horen, me niet meer te wíllen aanpassen, veranderde mijn leven volkomen. Ik had ineens mensen om me heen die me aardig vonden om wie ik was, in plaats van de aangepaste versie, ergens in een stil hoekje, die ook bestond. Mijn woorden werden ineens gewaardeerd, onaangepast, direct, maar rakend, puur, helder, recht uit het hart.

Hoe onaangepaster ik me gedraag, hoe meer ik in mijn middelpunt ga staan, hoe meer ik ervaar dat ik er als mens mag zijn. Met mijn meningen, gedachtes, processen en gekke dingen.

Vroeger was ik onzichtbaar. Ik heb geleerd om zichtbaar te zijn.

Vroeger paste ik me aan, nu heb ik een nieuwe keuze gemaakt: aanpassen? Dat gaan we niet meer doen. Ik ga staan voor mezelf. Voor wat ik wil, voor wat ik nodig heb, voor wat ik wil zeggen.

En als dat niet goed genoeg is, blijf dan alsjeblieft weg.

Zodra ik sta voor mezelf, met al mijn kwetsbaarheid, wat tevens mijn kracht is, voel ik mezelf goed genoeg. En dat…is me alles waard. Ik leef mijn eigen waarheid, op mijn manier, omdat ìk dat goed genoeg vind.

Boos staar ik naar het bovenstaande. Ik adem in, adem uit.

Dan komt het moment dat mijn lijf ineens terug gaat naar hoe het vroeger was. Stil, rustig, ergens in een hoekje. Observerend. Zien wat er gebeurd. Zijn. Niks hoeven, niks moeten. Onzichtbaar.

Niet omdat ik me aanpaste, wel omdat het ook een stuk van mezelf is. Een stuk dat ik lang heb afgewezen als ‘niet goed genoeg’. Het voelt onwennig, ongemakkelijk, spannend. Als vanzelf ontstaan er tranen.

Het gevecht is afgelopen.

Eenzaam en Alleen

Tue, 11 Jun 2024 09:07:23 GMT

Eenzaam en alleen

Liggend op de bank, alleen in een hoekje. Een goed boek, een saaie film, sporten, even stofzuigen of misschien toch maar een rondje wandelen? Ik kan blijkbaar m’n draai niet vinden vandaag.

Alleen zijn kan ik heel goed. Ik vermaak me vaak prima. Maar soms… soms zijn er van die momenten dat de muren op me af komen. Niks lijkt dan meer goed.

Het verlangen naar een paar sterke armen om me heen, een gezellig praatje, samen lachen of huilen. De pretlichtjes uit m’n ogen voelen spatten.

Het zijn de momenten dat ik me eenzaam voel.

Ik hoor dit steeds vaker om me heen.

Mensen die zich eenzaam voelen. Graag even aangeraakt willen worden. Maar door wie? Vaak zijn het mannen die hierover met me in gesprek gaan. Nette, lieve mannen, met goede intenties, menselijke wensen en verlangens. Mannen die zich prima redden in het leven en zich vooral niet willen opdringen aan een vrouw of geen behoefte hebben aan een relatie.

Maar…wat dan…hoe dan?

Tijdens een massage zie ik zo’n man dan in zijn lijf zakken. Soms al bij de knuffel die ik bij binnenkomst geef. Een zucht van verlichting. Vaak hoor ik achteraf iets als ‘dit had ik echt even nodig’.

Liefdevolle aandacht voor elkaar is iets menselijks, iets noodzakelijks. Mocht je af en toe, of vaak, vechten tegen eenzaamheid, weet dat een massage dan fijn kan zijn.

Je kunt ook lekker gaan dansen , een workshop bezoeken, of mensen op geheel eigen wijze ontmoeten.

Zoek iets dat bij je past, bel iemand op, spreek iemand aan op straat, maar blijf niet in dat hoekje zitten. Er zijn altijd leuke mensen om je heen, je kent ze misschien nog niet.

'Hey Schatje, wanneer heb je tijd voor zo'n lekkere massage?'

Tue, 11 Jun 2024 09:05:09 GMT

‘Hey schatje,

wanneer heb je tijd voor zo'n lekkere massage?’

Mijn nekharen gaan prompt overeind staan.

Alles in m’n lijf trekt samen. Inmiddels heb ik geleerd dat ik dan gewoon mag beginnen met praten, dan rolt wat ik wil zeggen er vanzelf uit.

Ik reageer dus op een rustige manier, maar wel meteen met: ‘Zo… ik merk dat ik het niet prettig vind om door een vreemde met “schatje” aangesproken te worden. ‘ (weet dat er een grommende tijger met ontblote tanden in m’n oor fluistert: NIET! Je mag NIET komen…En als je wel komt lust ik je RAUW <of eigenlijk: maak ik je af… maar dat vind ik dan weer ongepast en mag ik hier niet neerzetten>) (en ik doe t lekker toch! )

Aan de andere kant hoor ik: ‘sorry, sorry, sorry’ en iets in de trant van: ‘dat kon ik toch niet weten’.

Daarop vraag ik of hij mijn website heeft gelezen (niet dus). Het eerste advies is: doe dat eerst maar even. Dan weet je namelijk meteen of mijn kaders overeen komen met jouw wensen.

De meneer druipt af.

Ik realiseer me heel goed dat ik hiermee een mogelijk (leuke!) klant kwijt raak. Toch merk ik dat ik het belangrijker vind om op een respectvolle en rustige manier benaderd te worden.

Vroeger werd ik niet snel boos. Nu a la minute als zoiets voorbij komt. Het giert dwars door m’n lijf heen. Ik laat m’n tanden zien en haal uit. Volgens mij ook nog op een nette en respectvolle manier.

Van collega’s hoor ik dat deze openingszin vaker wordt gebruikt. Anderen hebben er minder last van.

Ik ageer op ‘schatje’ Merkend dat er mensen zijn die dit wel tegen me kunnen zeggen, waarbij m’n lijf deze reactie niet geeft (en soms zelfs een totaal andere reactie).

Ik heb in ieder geval een oordeel op het woord ‘schatje’ als het op deze manier wordt gebruikt (goedkoop), wat maakt dat ik er niet mee kan verbinden en er dus op ageer.

Vrij zijn met je lijf

Tue, 11 Jun 2024 09:01:53 GMT

Vrij zijn in en met je lijf

Durven bewegen en geluiden maken

Doen wat ik wil doen

In het moment

Voelen hoe m’n been zachtjes een kant op bewogen wordt

Het blokkeert

Met liefdevolle aandacht bij dat been blijven

Bij die blokkade

Totdat mijn lijf uitademt

Zucht

En dat been ineens weer verder kan

Soms zitten er blokkades in mijn lijf waarvan ik het bestaan niet eens wist.

Mijn lijf weet het feilloos

Geeft aan wat wel en niet kan

Wat past in het moment

Soms schiet ik in mijn hoofd

Kan dit wel?

Mag dit wel?

Elk oordeel vraagt om opnieuw te verbinden

Te voelen

Ik mag nee zeggen

Ik mag ja zeggen

Ik mag de tijd nemen om te ervaren of het voor mijn lijf een ja of een nee is

Beide even waardevol

Vanuit traagheid bewegen

Dan plotseling snel

Om vervolgens de rust in mijn lijf terug te vinden

Net dat laagje dieper te gaan

Nog meer ontspanning

Nog meer overgave

Ga juist over de grens heen

Tue, 11 Jun 2024 08:58:41 GMT

Ga juist over de grens heen

De laatste tijd praat ik regelmatig over grenzen. Mensen die bang zijn om over grenzen van anderen heen te gaan, of over grenzen van zichzelf. Heel herkenbaar. Ooit zat ik in een workshop van Byron Katie. Een dame die zich heeft gespecialiseerd in het omzetten van gedachten.

Mijn gedachte was destijds: ik wil nóóit meer dat er íémand over mijn grenzen heen gaat.

Ik voelde me boos, wanhopig, angstig en onbegrepen. Mijn grenzen stelde ik voor de zekerheid drie straten verderop, ik kon tenslotte niet voorzichtig genoeg zijn. Erg vermoeiend en gek genoeg werkte het voor geen meter. Ik kon m’n eigen grenzen namelijk niet volhouden. Ze waren inconsequent, enorm verwarrend en ik had het gevoel dat ik steeds heel erg alert moest zijn voor het geval dat er iemand toch stiekem overheen ging.

In die workshop leerde ik mijn gedachte omdraaien.

‘Ik wil nooit meer dat iemand over mijn grenzen heen gaat’

Werd:

- Ik wil dat mensen altijd over m’n grenzen heen gaan

- Ik wil altijd over de grenzen van een ander gaan

Vervolgens ben ik gaan experimenteren. Wat gebeurt er als ik toelaat dat mensen over mijn grenzen heen gaan?

- Ik werd rustiger

- Ik ontdekte dat veel grenzen geen echte grenzen bleken te zijn

- Veel grenzen waren bedacht in mijn hoofd

- Sommige grenzen bleken voor anderen te gelden (maar niet voor mij)

- Het werd luchtiger

- Het werd speelser

- Het kost me geen energie op het moment dat ik m’n grens direct aangeef

- Ik hoef niet meer over mijn eigen grenzen na te denken

Ik herken mijn grenzen nu doordat ik ze voel in m’n lijf of wanneer ik spontaan enorm in m’n hoofd schiet en een gedachte blijft cirkelen. Ook het mezelf toestaan om over de grenzen van anderen te gaan leverde veel op:

- Ik had vaak de bewuste grens zelf bedacht (die gold dan wel voor mij maar niet voor de ander)

- Ik kan een grens voelen of zien aan iemand, ook als diegene het zelf niet kenbaar maakt

- Mensen vonden het fijn dat ik zo duidelijk, authentiek en puur ben

- Ik kreeg complimenten als: ‘heerlijk die spontaniteit’, ‘wat ben je open’, ‘wat hebben we een fijne verbinding’

Natuurlijk: als iemand ‘nee’ zegt (of als ik die voel/zie aan het lichaam van de ander) is dat het moment dat ik stop met het onderzoeken van andermans grens. Zelf blijf ik weg van extremere grenzen. Ik kan bijvoorbeeld op een vreemde afstappen om een compliment of knuffel te geven, maar zou nooit een onbekende zomaar gaan zoenen.

Ik leer mijn grenzen het beste kennen en erop acteren als ik er zelf overheen ga. Niet voordat de grens er is, maar daarna. De angst voor wat ik mogelijk zou kunnen ervaren voor als iemand mijn grens over gaat is groter dan wanneer dit daadwerkelijk gebeurt. En dan nog: als ik stop zeg wordt het gerespecteerd.

Ontneem jij een ander de kans om eigen grenzen beter te leren kennen?

Veilig grenzen verkennen kan een heerlijk bevrijdend spel zijn. Met respect voor elkaars nee’s. Die leren herkennen en leren uitspreken. Grenzen die elk moment weer net een beetje anders kunnen zijn.

Spanning

Tue, 11 Jun 2024 08:51:40 GMT

Spanning

Wat zou er gebeuren?

De zenuwen gieren door m’n lijf

Durf ik m’n grenzen aan te geven?

Weet ik überhaupt waar m’n grenzen liggen?

Wordt er wel naar geluisterd?

Ben ik duidelijk genoeg?

Misschien moet ik wel boos worden

En dat wil ik dan niet

Dus dan maar laten gebeuren?

Nee, dat is ook geen optie

Ik wil leren

Leren hoe ik op elk moment

Duidelijk genoeg kan zijn

Leren om boos te worden

Omdat mijn grens wordt aangeraakt

Ik mag daar boos over worden

Eerst maar eens gaan

Ademhalen

Glimlachen

Vriendelijk

Maar pas op

De kat in mij is wakker

'Ik heb je gevonden op tv'

Tue, 11 Jun 2024 08:48:54 GMT

‘Ik heb je gevonden op tv’

Op tv? Ik denk nog: vast een programma gezien met iets over tantra, om vervolgens te gaan googlen en op mijn site terecht te komen. Maar nee. Het blijkt daadwerkelijk dat mijn website gelinkt is aan tv.

Er blijkt een illegaal kastje rond te zwerven met verschillende tv kanalen waar je normaal gesproken voor moet betalen. Er is 1 erotisch kanaal op te vinden. Daar schijnen ook websites van aanbieders te verschijnen waar men erotische diensten of artikelen kan aanschaffen.

Mijn naam (en website) blijkt daartussen te staan.

Ik schrik

Opeens begrijp ik waar die telefoontjes van de laatste tijd vandaan komen.

Een uur na deze mededeling word ik gebeld.

Of ik op een zondag op een nog nader te bepalen locatie ‘zo’n lekkere massage’ kan komen verzorgen. De manier waarop het gezegd wordt, doet bij mij alarmbellen afgaan.

Nee…

Mijn praktijk is niet open op zondag

Ik masseer alleen in mijn praktijk.

En…wat bedoelt u precies met ‘zo’n lekkere massage’?

De meneer houdt aan.

Ik zou toch echt op die datum moeten verschijnen volgens hem.

Ik blijf standvastig vriendelijk herhalen wat ik eerder heb gezegd.

Vervolgens word ik uitgemaakt voor k*nkerh**r en wordt er opgehangen.

Totaal verbijsterend, geschrokken en in de stress kijk ik verbaasd naar m’n telefoon.

Een paar dagen later heb ik dezelfde persoon aan de telefoon. Nogmaals probeert hij op dezelfde datum een afspraak te maken. Opnieuw blijf ik netjes en standvastig. Dit keer gooit hij de telefoon er meteen op. Geen stress in m’n lijf. Nummer meteen geblokkeerd.

Nu kun je denken: wat lopen er foute figuren rond, meid kijk je uit!

Zelf merk ik dat ik een andere zienswijze heb. Blijkbaar is de nood zo hoog dat iemand het nodig vind om zo te reageren. Blijkbaar heeft diegene nog niet ervaren dat een andere manier fijner werkt.

Het verlangen naar erotiek mag er zijn. Ook bij mijn massages kan er opwinding ontstaan. Ik zal daar echter niks mee doen.

Ik vraag me af of mannen die vaak denken dat ze met erotiek aan hun trekken komen, weten hoe het is om aangeraakt te worden met verbinding. Zacht, liefdevol en met aandacht. Zou de wereld een zachtere, meer ontspannen plek kunnen zijn wanneer iedereen die liefdevolle aandacht, verbinding en aanraking wel kent en mag ervaren?

Het gebeurt in mij

Tue, 11 Jun 2024 08:44:56 GMT

Het gebeurt in mij

Boos staar ik naar m’n telefoon

Mijn lijf sluit zich

Mijn handen worden vuisten

Ze vertelt dat ze contact met hem heeft

Dat hij naar haar komt

Een steek in mijn buik

Ik haal adem

Hoor de stem in mijn hoofd

Wat nu als…

Het liefste stopt mijn hoofd hem in een doosje

Zodat niemand er meer bij kan

Alleen van mij

Ik haal adem

Voel de verkramping in mijn lijf

Voel het doosje sluiten

Ik laat los

Ik laat los hoe het hoort te zijn

Ik laat los wat anderen er mogelijk van vinden

Ik laat hem los

Maar vooral laat ik mezelf los

Los van verkramping

Los van dat doosje in mijn hoofd

Waar ik ook zelf niet meer aan hoef te voldoen

Vrijheid

Genieten

Samen en alleen

Het mag

Ik mag er zijn

Het is goed

Ik ben goed

Ik ontspan

De boosheid zit in me

De mildheid zit in me

De gedachten zitten in me

Het gebeurt in mij

Het zegt niks over de ander

Het zegt zelfs niks over mij

In volle vrijheid ontmoeten

Maakt mij een leuker persoon

Maakt de ander een leuker persoon

Het patroon van vasthouden is doorbroken

Luchtiger geworden

Zichtbaar gemaakt

In mij

Wat wil jij?

Mon, 04 Mar 2024 10:21:02 GMT

Wat wil jij?

Steeds als deze vraag aan me gesteld wordt, geeft mijn hoofd kortsluiting. Het wordt leeg, blanco, een groot niks, met een enorm opdoemend vraagteken in het midden. Een giecheltje, ongemakkelijk. Een beetje schuchter.

Normaal gesproken weet ik precies wat ik wil. Ik wil Sterrenmix thee, liever geen chocolade (want ik eet t allemaal op en dan heb ik een paar dagen later een hoofd van een 16 jarige, met allemaal puistjes dus), een lekker wandeling maken in het bos, even knuffelen (geen drie zoenen en een hand), ik wil naar muziek luisteren en in bad.

In een intieme setting is alles wat ik ooit bedacht had te willen, ineens verdwenen. Als sneeuw voor de zon. Wat wil ik eigenlijk? Hoe zit dat? Wil ik dit? Weet je: doe maar wat…dan vind ik dat vast wel fijn. Soms klopt dat , soms niet. Ik heb me voorgenomen dat anders te gaan doen.

De laatste tijd ben ik de podcast ‘Lust’ aan het luisteren. Heerlijk herkenbaar (behalve dan de jonge jongens, datingsites en wekelijkse stomende seks waar ze het steeds over heeft, want daar doe ik (nog?) niet aan mee). Zo heeft ze het over PIV (penis in vagina), ‘alsof er een vlek verwijderd moet worden’, tijdens een sessie waarbij een man extra z’n best deed. (En nee…dat is niet fijn. Liever zacht en langzaam.) Ik heb ook erg moeten lachen om het woord ‘kliekjesseks’. Geniaal! Fijn om eindelijk woorden te hebben om iets bespreekbaar te maken.

Ook zij kampte met de vraag: ‘Wat wil je’. Ook zij klapte dan dicht. Inmiddels is de podcast een jaar verder. Ze is mondiger geworden. Kan veel beter aangeven wat wel en wat niet. Gaat nu voor het 5 sterren restaurant in plaats van de take aways. Dat is wat het doet als je als vrouw je seksualiteit omarmt en gaat proeven welke restaurants er zijn en kijken waar je het lekkerste kunt eten.

Ik vind het dapper dat ze dit heeft gedaan (doet!), het ook nog eens bespreekbaar maakt, naar buiten brengt en daarmee een grote inspiratiebron is voor vele vrouwen (en vast ook mannen). Het geeft nieuwe taal en gesprekstof, maakt het confronterend en luchtig tegelijkertijd. In ieder geval heerlijk om naar te luisteren.

Wil je de podcast ‘Lust’ ook beluisteren? Het is te vinden op Spotify of Apple Podcast (klik op het plaatje, dan kan je meteen beginnen met luisteren!):

Tantra leert je beter 'ja' en ' nee' zeggen

Mon, 04 Mar 2024 10:13:15 GMT

Tantra leert je beter ‘ja’ zeggen én beter ‘nee’ zeggen

Vroeger zette ik mijn grenzen altijd 3 straten verder neer. Niemand mocht dichtbij komen, dat voelde gevaarlijk. Ik vertrouwde mezelf niet. Het verlangen naar dichtbij was zo groot, dat ik mijn eigen gestelde en bedachte grenzen niet kon volhouden. Ik vond het vermoeiend om mijn grenzen steeds zo te moeten bewaken.

Heel langzaam heb ik geleerd om mezelf opnieuw te vertrouwen. Dat ik grenzen kan stellen, dat ik ze neer durf te zetten, dat er naar geluisterd wordt. Vooral dat ik zelf luister naar wat ik wil, wat ik nodig heb. Dat is nog steeds niet altijd even makkelijk. Zeker als ik in mijn hoofd heb bedacht iets te willen of iets denk nodig te hebben, dan lijkt het alsof de grenzen die ik voel ineens minder belangrijk zijn, of worden deze onder de noemer ‘angst’ weggeschreven.

Sinds ik me begeef in de tantrawereld is er voor mij een hoop rust gekomen rond het thema ‘grenzen’. Inmiddels voel ik ze in mijn lijf. Ik voel wanneer mijn lijf zich opent of sluit. Wanneer het spannend wordt, ik nieuwsgierig ben, geraakt. Ik durf veel meer uit te spreken en kom daarin steeds een laagje dieper. Ik neem de verantwoordelijkheid voor mezelf, steeds minder neem ik verantwoordelijkheden van anderen over.

The wheel of consent

Een instrument in de tantrawereld waarbij je (tot in detail) alles bespreekbaar kan maken: wensen, grenzen en verlangens. Het zorgt voor een veilige setting, het is al heel fijn om mezelf hardop te horen uitspreken wat er in m’n binnenwereld leeft. Ik heb gemerkt dat ik graag grenzen bedenk in mijn hoofd en dan van mezelf vind dat ik me hier ook nog aan moet houden. Ook als ik merk dat het in mijn lijf anders is.

Het is fijn om dit achteraf te kunnen bespreken. Dit zit in mijn hoofd, dit doet mijn lijf. Ik voel… ik hoor… het verhaal is… ik merk… dit raakt me…Het ontslaat me echter niet van het ‘in het moment reageren’.

Reageren als een kat

Spinnend, kopjes geven, mijn lijf laat zien waar het aangeraakt wil worden. Lui liggend op de bank, precies in dat hoekje waar de zon schijnt. Als er iemand in de buurt komt, met net de verkeerde aanraking op het verkeerde moment, dan haal ik uit. Met klauwen, slaand, met woorden, grauwend, blazend naar die persoon. Meteen. Nu. Grens. Daar is het. Precies dat geeft energie. Zonder rekening te hoeven houden met die ander.

Als een kat uithalen op het moment dat iets niet ok voelt. Ongeacht of ik dit hebt aangegeven van te voren of niet. ‘Nee’ durven zeggen, zelfs als ik eerst heb verteld dat het een verlangen is. Niks moet. Doen wat klopt voor mij. In dat moment. Niet omdat het vooraf besproken is.

Zodra ik voel: dit klopt niet, onderneem ik actie: zeg het hardop, haal die hand weg, geef een duw, zet een stap terug (of juist vooruit). En lukt dit nog niet meevoelend en zacht, dan doe ik het lomp en hard. Omdat ik mag aangeven wat voor mij klopt. Net als die kat. Die heerlijk lui op de vensterbank ligt. Het fijn vindt om gekroeld te worden, maar uithaalt als ze er klaar mee is.

Het geeft energie om die kat te zijn. Mezelf toestemming te geven volledig te genieten en volledig uit te halen als dat zo voelt. Het kost me energie als ik moet gaan bedenken hoe ik iets liefdevol moet gaan brengen, rekening houdend met de ander. Door de kat te zijn kan ik het nu juist veel duidelijker en liefdevoller aangeven, omdat de spanning van het al dan niet geaccepteerd worden door die ander steeds verder wegebt.

Het wordt juist gewaardeerd.

Nooit Genoeg

Thu, 01 Feb 2024 14:01:59 GMT

Nooit genoeg

Steeds opnieuw, steeds weer. Een droom komt voorbij, blijft plakken in mijn hoofd. Ineens is het niet meer belangrijk wat mijn grenzen zijn. Ik wil vooral die droom najagen. Daar daar succesvol in te zijn, te stralen, kunnen genieten, vrolijk, vol energie en met plezier.

Langzaam loop ik leeg, de energie sijpelt steeds sneller weg. Ik pas me aan. Geef zachtjes grenzen aan. De ander hoort ze wel, maar vindt toch dat het anders moet. Die grenzen, dat is angst. En daar moet je doorheen, is mij ooit vertelt. Aankijken, hop hop, verder, door. Je weet tenslotte wat je wilt. En dit ‘hoort’ nu eenmaal zo.

Achteraf zie ik hoe ik mijn best heb gedaan. Mezelf weer helemaal heb weggecijferd. Mijn energie ben kwijtgeraakt. De angst die ik voelde blijken de grenzen te zijn waar ik mezelf voorbij push. En waarvoor? Voor een door anderen bedacht plaatje dat steeds niet bij mij past. Ik wil niet meer. Ik ben het zat. Laat me met rust.

Hoe meer ik m’n best deed, hoe meer ik het gevoel kreeg dat het allemaal niet goed genoeg was. Na een half jaar gaf hij aan dat hij zich wel genoeg had aangepast en dat het nu mijn beurt was. Terwijl ik al op mijn tenen liep, kreeg ik te horen wat er dan allemaal fout was. Wat ik anders moest doen, hoe ik me behoorde te gedragen.

En ik? Ik verdedig me, legde uit welke stappen ik had gezet, waar ik over m’n eigen grenzen was gegaan, hoe het voor mij werkte, wat ik nodig had, hoe ik het zag, probeerde me zelfs nog net een beetje meer aan te passen. Een stapje harder te lopen. Ik was weer bijna onzichtbaar geworden, net als vroeger.

En toen…werd ik boos. Niet eventjes, niet een beetje. Maar heel erg en heel lang. Het ging maar door. De energie stroomde door mijn lijf. Doodmoe werd ik ervan. Ik bleef dingen benoemen. Haalde elke roze olifant uit de kast. Stond schreeuwend te roepen in de duisternis. Want de ander, die was al vertrokken en vergat even om dat eerlijk te melden.

Hij miste nabijheid. Ik heb gemerkt dat ik daar juist heel goed in ben. Zelfs als ik boos ben. De nabijheid die hij miste, kon ik hem helemaal niet geven. Het was iets dat hij miste in zichzelf en zocht bij mij. Wat ik ook deed, het was nooit goed genoeg. Ik verloor mezelf daarin: ik vond mezelf niet goed genoeg.

Totdat het genoeg was. Ik veranderde in een feeks die haar eigen ruimte terugeiste. Vanuit mijn tenen staan voor mezelf, ineens weer mijn eigen grenzen voelend en levend. Steeds uitspreken wat het met me doet. Blijven staan ongeacht de gevolgen. Mezelf laten zien, want onzichtbaar…dat ga ik nooit meer worden.

KOM OP NOU!

Thu, 01 Feb 2024 13:58:39 GMT

KOM OP NOU!

Meedoen aan een Vrouwencirkel. Wat een weerstand. Ik moest er zijn. Geen zin in. Zuchtend, steunend, bijna te laat. Nog wel een glimlachje op m’n gezicht. Een knuffel, glaasje water en beginnen.

En daar zat ze. Onzichtbaar. Ik zag het. Het leek alsof ik mezelf zag zitten. Klein, schouders op, blik naar beneden, een bleek gezicht, in elkaar gedoken. De pijn van niet gezien worden druppelde eraf.

Niemand anders die het zag.

Daar vlamde mijn passie op, mijn pijn, mijn verdriet. Ik ken die plek, dat moment. Het machteloos voelen, het opgeven, het niet goed genoeg zijn.

Ik merkte dat ik boos werd, verdrietig. Zat op het puntje van mijn stoel, mijn tong af te bijten. Ik wilde schreeuwen.

VROUW…HOU OP… JE HEBT HET ZELF TE DOEN

Het is niet andersom. Het is niet ZIJ moeten MIJ zien.

Nee….

JIJ HEBT JEZELF TE LATEN ZIEN.

Dus.

KOM OP!

Schouders recht

Hoofd omhoog

Haal een keer diep adem

En ga staan

Zet kracht in je stem

Laat jezelf horen

Laat jezelf zien

Stop met miepen

Stop met piepen

Stop met anderen de schuld geven

HOU OP

Pak zelf die regie.

Ga niet zitten wachten! Op niemand.

NU is JOUW momen t

Wat was dat lekker om ook daadwerkelijk hardop te mogen zeggen. Iemand in de kracht te zetten, een voorbeeld en steun daarin te kunnen zijn.

Het Kan.

Liefde in plaats van angst

Thu, 01 Feb 2024 13:54:36 GMT

Liefde in plaats van angst

Elf jaar geleden. Ik weet het nog zo goed! 3 uur lang bezig om schoenen aan te trekken, eten ging met een appeltje en 3 hapjes per dag, kilometers lopen om te vluchten, geen idee waarvoor, spanning in mijn lijf. Contact met mannen was het ergste, dan sloeg mijn lijf op tilt en moest ik weg, wetende dat er geen gevaar was.

Ik durfde niet meer te geven. Geen aandacht, geen tijd, geen aanraking, zeker geen liefde. Want elk van deze kon zorgen voor een paniekaanval. Ik wist niet meer waar mijn eigen grenzen lagen. Om die niet te voelen en aan te hoeven geven, vermeed ik gewoon alles wat ik te geven had.

Nu elf jaar verder geef ik m’n grenzen wel aan. Soms heel lief, soms heel hard, meestal heel duidelijk. Het zorgt ervoor dat ik ook weer andere dingen durf te geven. Tijd, aandacht, aanraking en liefde. Nooit geweten dat dat zo’n essentieel en belangrijk onderdeel van en voor mezelf zou zijn.

In deze elf jaar ben ik veel mannen tegen gekomen. Elke man heeft me geholpen op geheel eigen wijze, waardoor ik steeds meer rust in mijn lijf kan ervaren (waarvoor dank, mooie mannen!). Ik ervaar steeds minder strijd met mezelf en krijg steeds fijnere contacten. Ik heb geleerd dat ik m’n grenzen kenbaar mag maken, er wordt naar geluisterd.

Nog belangrijker: ik leer ook dat ik m’n verlangens uit mag spreken. Ongeacht of deze vervult worden. Het uitspreken zorgt al voor rust in m’n lijf. Alsof ik dan mezelf laat weten dat ik er mag zijn, omdat ik mijn verlangens en grenzen zichtbaar maak.

De angst die ik had voor mannen is helemaal verdwenen. De angst voor aanraking is weg. Sterker nog: inmiddels is het mijn werk. Aanraking. Als ik toen had geweten wat voor een rust aanraking kan geven, had ik het nooit buiten de deur gehouden.

Misschien is er bij jou iets dat je tegenhoudt in het contact met mensen. Of wil je meer lucht in dat waarmee je aan het strijden bent.

Weet dat je welkom bent.

Naakt zijn en tantra

Tue, 02 Jan 2024 11:20:53 GMT

Naakt zijn en tantra

Er zijn tantramassages, workshops, weekenden en weken waarbij mensen tijdens het evenement naakt zijn of gedeeltelijk ontkleed, sommige aanbieders doen dat wel, anderen doen dat niet. Vaak wordt naakt zijn geassocieerd met seksualiteit. Binnen de tantrawereld zit er een andere gedachte achter.

Puur en eerlijk: ongelaagd

Zonder kleding is zonder laagjes. Puur en eerlijk. Met kleding aan is het veel makkelijker om subtiel grensoverschrijdend gedrag te accepteren. Het is minder voelbaar in ons lijf. Zodra de kleding uit is, wordt het automatisch intiemer binnen oefeningen en structuren.

Grenzen waar je met kleding aan nog niet op ageerde, kunnen zonder kleding ineens veel duidelijker voelen. Je voelt je letterlijk kwetsbaarder zonder kleding aan. Het wordt daardoor moeilijker om grenzen te negeren, om bijvoorbeeld de lieve vrede te bewaren. Je krijgt er fysiek en mentaal last van, zodra je je eigen grenzen niet respecteert.

Het naakt zijn zorgt ervoor dat je veel meer je eigen waarheid leeft. Lukt dit in een intieme, naakte setting? Dan wordt het veel makkelijker om dit ook te doen in een geklede setting binnen het dagelijkse leven. Het naakt zijn heeft hierin een helpende functie.

Naast dat naakt zijn een helpende functie heeft in het beter voelen van grenzen , kan het ook een bevrijdend gevoel geven. Er hoeft niks meer verborgen te worden. Jezelf laten zien, met alles wat er is, kan ook lucht geven en helpen met het accepteren van je lichaam.

Gelijkwaardigheid

Tijdens mijn massages draag ik een topje en een short. Soms wordt er gevraagd of ik naakt wil zijn tijdens de massage. Als rede hiervoor wordt altijd gelijkwaardigheid genoemd, ‘Omdat dat zo belangrijk is binnen de tantra’.

En dat klopt. Ik vind gelijkwaardigheid ook belangrijk. Voor mij zit dat niet in allebei naakt zijn, allebei dezelfde kleding dragen of allebei dezelfde functie hebben. Gelijkwaardigheid zit in mijn hart: iedereen is mens. En er zijn verschillen.

Verschillen in functie, kleding, geloofsovertuiging, man of vrouw en wat al niet meer. Mijn massages zijn gelijkwaardig als mens .

En daar houdt het op.

Als ik de gever ben en jij de ontvanger, waar zit daar dan de gelijkwaardigheid? Waar houdt het op als we het over gelijkwaardig hebben?

Moet ik als vrouw net zo vaak de deur open houden voor een man, om maar gelijkwaardig te zijn?

Juist die polariteit is leuk, maakt het speels, zorgt ervoor dat ik in m’n vrouwelijke energie kan zakken. En dat heeft in mijn ogen niks met gelijkwaardigheid te maken, wel alles met energie.

Er zijn masseurs die naakt masseren, omdat ze gelijkwaardigheid belangrijk vinden, Elke masseur doet wat voor diegene klopt.

Wat voor mij eerder een rede zou zijn om naakt te masseren is de vrijheid die ik daar zelf bij kan voelen.

Tijdens onze workshops

Willemijn en ik geven ook workshops. Soms gebruiken we steeds dezelfde titel voor een workshop, toch hebben we nog nooit een workshop twee keer gegeven. Het is telkens anders. Andere structuren, andere mensen. Soms komt er een vraag van iemand die interesse heeft: ‘zijn de mensen ook naakt in de workshop?’ of ‘gaan we elkaar dan aanraken?’

Het is niet de intentie van de workshops die we tot nu toe hebben gegeven, wel is het niet uit te sluiten, soms nodigen we je ertoe uit. Als het kloppend is in de situatie voor een persoon om kleding uit te doen of elkaar aan te raken, dan mag dat en kan het heel prettig zijn. Het is niet iets waar we perse op aansturen, wel iets dat mag ontstaan en waar we je soms toe uitnodigen. De basis blijft: Doe wat voor jou klopt .

Mensen associëren tantra soms met naakt en elkaar aanraken. Tantra is voor mij een levensstijl, veel meer dan dat stukje naakt en aanraken. Ik loop namelijk niet de hele dag naakt en heb ook zeker niet de hele dag zin om iemand aan te raken of aangeraakt te worden. Ook niet als ik dan toevallig een workshop heb. En dat mag, ook dat is ok. Want precies dat is voor mij tantra:

De vrijheid om te doen wat voor mij klopt in het moment.

Dat kan alleen ikzelf bepalen. Net als jij voor jouzelf kan bepalen wat klopt voor jou in het moment. Daarom is het nooit verplicht om bij een workshop, weekend, week of massage geheel of gedeeltelijk naakt te zijn.

Ook niet als anderen dit wel doen of als mensen dit bij tantra vinden horen.

Zo houd ik bijvoorbeeld (tijdens workshops of weekenden) een onderbroek aan als ik m’n periode heb, of als ik merk dat ik me daar gewoon prettiger bij voel. En nee, dat hoef ik dan niet uit te leggen.

Wel weet ik vaak wat voor een soort workshop ik kies en dat naakt zijn dan ‘part of te deal’ kan zijn. Liever niet naakt? Dan kies ik een ander soort tantraworkshop. Naakt zijn kan nooit verplicht worden. Ook niet bij andere plekken waar tantra gefaciliteerd wordt.

Foto: waterville Ierland , door mezelf gemaakt

Wat kan je verwachten: mijn grenzen

Sun, 24 Dec 2023 11:38:24 GMT

Dit zijn de kaders in het kort waarbinnen ik masseer:

Bij het voorgesprek zijn we beide gekleed
Ik geef geen yoni/lingam massages, of bewust de lingam/yoni aanraken
Ik geef de massage, jij ontvangt de massage, er is geen wederkerigheid in de aanraking
De massage is een uitwisseling van liefdevolle energie door middel van aanrakingen door mij, dit is NIET de seksuele kant van tantra
Je kunt tijdens de massage zelf bepalen wat jij aanhoudt of uittrekt. Wil je zelf liever naakt zijn tijdens de massage? Dat mag ook.

De eerste keer: Wat kan je verwachten bij mijn tantramassage?

Sun, 24 Dec 2023 11:28:10 GMT

Tantra massage in Nijmegen

Deze massage is voor zowel mannen als vrouwen geschikt, boven de 21 jaar

Hier en nu

Zijn in het hier en nu

Niet in de toekomst, niet in het verleden

Doen wat klopt

In je hoofd komen veel gedachten voorbij

Soms lijkt het alsof je erin verdrinkt

Lekker als dat even stopt

Een zucht van verlichting

Helemaal ontspannen
Een liefdevolle aanraking

Wat kan je verwachten bij een tantramassage?

Je voelt de spanning. Voor het eerst ga je een tantra massage ondergaan. Wat zal er gebeuren? Je hebt al verschillende soorten massages uitgeprobeerd, daar heb je wel een beeld bij. Maar een tantra massage? Wat kan je daar nu van verwachten? Komen ze dan aan mijn persoonlijke gebieden? Moet je dat wel willen? Mag je daar ‘nee’ tegen zeggen ? Wat nu als je helemaal je kleren niet uit wilt doen ?

Het gaat om de energie

Er helemaal zijn in het moment, zonder dat er iets hoeft, kan een hele helende en waardevolle ervaring zijn. Er zijn zonder verwachtingen, met een warm hart en openstaand voor dat wat er is. Het kan zomaar zijn dat je dan verrast wordt. Dan blijkt dat er precies ontstaat wat er nodig is. Het vraagt wel om loslaten en vertrouwen. Vertrouwen dat, wat er ook gebeurd, het goed is in het moment. Wanneer je bijvoorbeeld een verlangen of ‘nee’ voelt, communiceer je dit. Dat mag er helemaal zijn. Naar de nee’s wordt altijd gehandeld. Bij verlangens is het belangrijk dat dit ook voor mij klopt.

De kaders waarbinnen ik masseer

Voordat de massage begint, gaan we eerst in gesprek met elkaar, dit doen we gekleed. We checken hierbij in op elkaars energie. Er is ruimte voor vragen die er zijn of dingen die nog gezegd willen worden. Tijdens de massage gebruiken we zo min mogelijk woorden. Dit zorgt ervoor dat je helemaal kunt voelen wat er in je lijf gebeurt. Na de massage laat ik je even rustig liggen zodat je even kunt bijkomen van de massage. Ik zorg voor wat water en thee. Er dan is ook ruimte om iets te delen als je daar behoefte aan hebben. Het stil houden mag ook.

Houd rekening met de volgende kaders tijdens de massage:

Bij het voorgesprek zijn we beide gekleed
Ik geef geen yoni/lingam massages, of bewust de lingam/yoni aanraken (yoni is het woord binnen tantra voor vagina, lingam is het woord binnen tantra voor penis)
Ik geef de massage, jij ontvangt de massage, er is geen wederkerigheid in massage
De massage is een uitwisseling van liefdevolle energie door middel van aanrakingen door mij, dit is NIET de seksuele kant van tantra
Je kunt tijdens de massage zelf bepalen wat jij aanhoudt of uittrekt. Wil je zelf liever naakt zijn tijdens de massage? Dat mag ook.

Hoe ziet zo'n afspraak er dan uit?

Eerst even in gesprek

Fris gedoucht kom je binnenlopen. Voorafgaand aan de massage gaan we eerst in gesprek, dit doen we gekleed. We voelen tijdens een gesprek elkaars energie. Daar begint de afstemming al. Er is ruimte om vragen te stellen, grenzen kenbaar te maken of nog iets te bespreken wat bij je leeft.

De meeste mensen die bij mij komen, gebruiken deze sessie ook als procesbegeleiding om een vraag of situatie in te brengen waar ze mee worstelen. We kunnen er dan samen een nieuw licht op schijnen. Je gaat dan altijd weer naar huis met nieuwe inzichten. Alleen dat al maakt deze massage totaal anders dan een reguliere ontspanningsmassage.

Je kunt bijvoorbeeld denken aan: keuzes die je moeilijk vindt om te maken, een betere verbinding tussen jou en de relaties die je hebt, rouwverwerking, voor jezelf gaan staan, beter 'nee' leren zeggen of ontdekken waar je 'ja's' zijn, aanraking weer toelaten in je leven, je lijf accepteren, van je hoofd in je lijf zakken, meer ontspanning toelaten in je leven, jezelf beter leren kennen, een nieuwe uitdaging aangaan of gewoon uit nieuwsgierigheid.

Consensus

De basis van elke tantra massage is afstemming. Afstemming op mezelf en op jou. Het gaat erom dat het voor beide partijen klopt. Om met olie gemasseerd te worden is het fijn om gedeeltelijk of geheel ontkleed te zijn, anders wordt het zo’n kliederboel. Gekleed masseren of masseren zonder olie is ook een optie. Je kunt zelf aangeven of je nog iets anders nodig hebt: Even wat drinken, een extra dekentje, of het is juist te warm. Hardere of juist zachtere druk. Een bepaalde plek, waarvan je voelt dat het net iets meer aandacht nodig heeft. Ook als je meerdere keren een massage ondergaat, wordt er elke keer opnieuw afgestemd en gekeken wat er in dat moment klopt. Het is belangrijk dat je het aangeeft wanneer er iets voor jou niet klopt.

De massage is tijd- en doelloos

Voor de massage maak ik afspraken van anderhalf tot twee uur, dit is inclusief voor en nagesprek. De tijd vliegt vaak voorbij, juist omdat je niet met tijd bezig bent. Door de beweging van de massage bestaat er op dat moment geen tijd. Het overgeven aan het moment, het contact zonder doel, in vol vertrouwen, maakt het een fijne ontspannen ervaring. De eerste keer kan dat best even spannend zijn.

Tijdens de massage

We blijven zoveel mogelijk in stilte tijdens de massage, dit is overigens geen moeten. Je bent vrij om tijdens de massage te bewegen zoals dit voor jou klopt, een reden waarom ik op een mat masseer. Je mag dus zelf omdraaien, op je zijde gaan liggen of een arm/been verleggen, zonder dat je om toestemming hoeft te vragen. Ik volg jouw lijf hierin.

Tijdens de massage kan er vanalles voorbij komen. Gedachtes in je hoofd, emoties, in slaap vallen, opwinding/seksuele energie*, verschillende laagjes van ontspanning, helemaal niks van dit alles, of juist allemaal op steeds een ander moment. Van tevoren is niet te voorspellen hoe jij deze massage gaat ervaren. Ook niet als je voor een 2de, 3de, 4de...100ste keer komt. Elke keer is het weer anders.

Op het moment dat je vaker naar een massage komt ga je ook ervaren dat er nieuwe dingen gevoeld kunnen worden, andere plekken op je lijf ineens meer of minder gevoelig zijn of dat je sneller dieper in je lijf kunt zakken.

*Mocht er opwinding/seksuele energie ontstaan: deze energie is welkom. Ik zal er echter niet naar gaan handelen, hierom vragen wordt ook niet gewaardeerd. Je zult merken dat ook dit komt en weer vanzelf gaat.

Achteraf

Na de massage dek ik je toe. Je kunt dan nog lekker even bij komen. Neem de tijd die je nodig hebt. Ik zet in de tussentijd een lekker kopje thee en een glaasje water voor je klaar. Na afloop check ik altijd even of het goed met je gaat. Vragen of opmerkingen kun je eventueel nog maken. Een moment van stilte is een vorm van non-verbale communicatie en ook helemaal ok.

Als je eenmaal thuis bent kan het zijn dat je nog nageniet van de energie, de ontspanning, de gedachten die je had of nog steeds hebt. Verlangens kunnen naar boven komen of grenzen die je teveel of juist te weinig bewaakt hebt. Het is fijn als je dit communiceert. Daarmee wordt een eventuele volgende massage alleen maar prettiger, of die nu bij mij of met iemand anders is, dat maakt in deze niet uit. Het uitspreken van grenzen die onbewust over zijn gegaan is heel belangrijk, daarmee leer je jezelf hoe je zoiets kunt verwoorden.

Het verschil tussen een tantra massage en elke andere massage

Sommige mensen vragen zich af wat nu de verschillen zijn tussen soorten massages. Om daaraan tegemoet te komen heb ik hierover twee verschillende blogs gemaakt die deze vraag beantwoordt:

Elke tantra massage is weer anders. Dat komt door de afstemming in het moment. Elk moment ben jij en ben ik weer net een beetje anders. De energie van dat moment wordt gevolgd. Dat betekent dat een tantra massage geen vastomlijnd plan heeft. Het is telkens weer een verrassing wat er nu weer komt, doelloos, vol overgave aan het moment. Ook ik weet van tevoren niet wat er gaat gebeuren.

Bij een witte tantramassage wordt het hele lichaam gezien en geëerd. Het kan ontspannen, energie gevend en slaapverwekkend zijn. Hierbij kan ook seksuele energie geraakt worden. Seksuele energie zit in ons allemaal, ook dat mag stromen. De massage voorziet echter niet in seksuele handelingen. Ook niet als daar in het moment naar verlangd wordt.

Wil je extra genieten? Een 4 handen massage verzorgt optimale aandacht van twee tantrische vrouwen, deze verzorg ik samen met Willemijn of Jacqueline. Willemijn en Jacqueline hanteren hun eigen kaders tijdens de massage.

Wil tantra ervaren in een andere setting? Dan is een tantraworkshop of Tantric Dance ook mogelijk.

De do’s en de don’ts

Wat wel

Kom fris gedoucht
Geef van te voren je grenzen, wensen en verlangens aan. Bespreek wat jij wilt dat er wel of juist niet gebeurd tijdens jouw massage
Mocht tijdens een massage een ‘ja’ in een ‘nee’ veranderen, geef dit in het moment aan
Communiceer of iets harder of zachter mag voor jou
Laat emoties toe als die voorbij komen
Grenzen worden ALTIJD gerespecteerd en geaccepteerd, zowel de jouwe als de mijne

Wat niet

Gebruik geen (sterk geurende) parfum of deodorant
Verwachten dat ik met al je wensen en verlangens meega
Je mond houden als iets onprettig voelt, of wanneer je het liever anders wilt
Niks zeggen als iets toch over je grens blijkt te gaan
Seksuele handelingen worden niet gedaan

Boven alles: voel wat het met je doet. Een tantra massage hoeft niet perse genieten en ontspannen te zijn. Het mag ook spannend en intens zijn. Weet dat bij een tantra massage de seksuele energie geraakt kan worden. Dit is echter niet het uitgangspunt van mijn massages. Ik zal ook niks extra’s met deze energie doen of deze bewust opzoeken. Het mag er wel helemaal zijn.

Liever geen massage? Meedoen met een tantraworkshop of Tantric Dance kan ook!

Wil je graag een afspraak maken om ook een tantra massage te beleven? Je kunt de witte massage en 4 handen massage rechtstreeks in de agenda boeken.

Een afspraak maken kan simpel en eenvoudig door op onderstaande knop te drukken. Je komt dan in het online reserveringssysteem.

Leuk en fijn als je na de massage een review achter wil laten over wat de massage met jou gedaan heeft. Het helpt andere mensen om te kiezen. De review kan ook anoniem geschreven worden.

Overgave

Thu, 30 Nov 2023 13:04:48 GMT

W at ik meeneem is het loslaten

Ik hou nergens meer aan vast

Wat bij mij blijft is wat bij mij hoort

Dat wat bij mij past

En kruizen onze paden

Dan reis ik vanuit liefde met je mee

Maar voel jij dat je verder wil

Dan is dat ook oke

Ik hou mijn handen open

Wat vertrekken wil mag gaan

Want ik geloof, in liefde

Trek ik de juiste dingen aan

Ik ben niet bang om te verliezen

Want niks is echt van mij

En juist vanuit die overgave

Leef ik volledig vrij

- een gedicht van Anne-Marieke Schrijft

Wat is het verschil tussen een reguliere massage en een tantramassage

Tue, 28 Nov 2023 07:49:39 GMT

Wat is het verschil tussen een reguliere massage en een tantramassage?

Laatst stelde i emand uit mijn netwerk deze vraag toen ik het verschil tussen een erotische massage en een tantramassage uitlegde. Er zijn nogal wat verschillende soorten ‘reguliere’ massages: lomi-lomi, hotstone, iets met kaarsen (jaja!), holistische, shiatsu, Thaise en wat allemaal nog meer. Ik zou graag de vergelijking willen trekken met een reguliere ontspanningsmassage. Een massage die ik zelf in het verleden regelmatig heb ondergaan en waar ik ooit een workshop in heb gevolgd om te kijken of dit, als professional, bij me zou kunnen passen.

Een reguliere ontspanningsmassage

De reguliere ontspanningsmassage vindt plaats op een massagetafel, doorgaans houdt men de onderbroek aan. De kamer is verwarmd, de olie vaak ook. Er wordt een handdoek geplaatst over dat deel van je lichaam wat op dat moment niet gemasseerd wordt. De massage zelf is opgebouwd in een vaste structuur met een aantal massagetechnieken die steeds drie keer herhaald wordt. Dit zorgt voor de ontspanning. Er zullen vast masseuses zijn die hier vrijer mee omgaan. Ik ken alleen ontspanningsmassages waarbij de achterkant van het lichaam gemasseerd wordt.

Wat bij mezelf gebeurde als masseur was dat ik steeds in m’n hoofd schoot: welke techniek nu? En hoevaak heb ik deze al gedaan? Natuurlijk heeft dit ook met ervaring te maken. Als gemasseerde kon ik voelen wanneer degene die masseerde echt helemaal met de aandacht bij de massage was, of ergens met andere dingen bezig was.

Tijdens de workshop die ik destijds volgde werd uitdrukkelijk aangegeven dat je sommige bewegingen bij een man verder door kon zetten dan bij een vrouw, omdat je anders de borsten zou kunnen raken. De billen worden ook overgeslagen tijdens de massage. Ergens werd gezegd dat bij een ontspanningsmassage het niet gepast is om opwinding te ervaren. Daar ben ik het niet mee eens. Opwinding is iets dat je lijf doet, je kan je lijf niet verbieden om opgewonden te raken. Het is ook niet iets om je voor te schamen.

Een tantramassage

Bij een tantra masseuse heeft elke masseuse zo haar eigen manier van masseren, haar eigen grenzen en waar ze op insteekt binnen de tantra. Bij ons op de tantraschool spreken we van ‘witte tantra’, ‘zwarte tantra’ en ‘rode tantra’. De ingang bij deze drie varianten is anders, de uitkomst kan hetzelfde zijn. Juist binnen de tantramassages is de range eindeloos met een groot grijs gebied.

De overeenkomsten tussen tantra massages is het volgende:

- Geen structuur:

Het begin, einde en alles wat er tussenin gebeurd is steeds anders. Geen massage is hetzelfde. De verschillen kunnen subtiel of juist heel groot zijn. Er zit geen protocol aan vast. De masseuse volgt haar handen en kijkt naar jouw lijf waar de aandacht naartoe getrokken wordt.

- Doelloos:

Niks moet. Het gaat erom dat je er bent. Er samen Zijn. In de ruimte met elkaar. Er zit geen doel aan. Niet om je seksueel op te winden, niet om je perse uit je hoofd te halen. Soms komen er oordelen voorbij in je hoofd, of je merkt dat je ergens nog niet vrij in bent, waar je wel vrij in wilt zijn. ‘Tantramassages’ met een zogenaamd ‘happy ending’ zijn in mijn ogen dus geen tantramassages maar erotische massages die de naam tantra misbruiken.

- Beweging vanuit de ruggengraat:

De masseuse gebruikt de beweging haar ruggengraat in de aanraking die ze met haar handen/onderarmen maakt. Dat maakt dat de aanraking veel organischer en natuurlijker voelt en veel minder statisch. Het maakt dat je, als gemasseerde, via de handen iemand kan voelen. Leuk als de masseuse waar jij komt een spiegel heeft hangen, vaak is het heel mooi om naar te kijken en het kan een extra dimensie in de massage beleving geven: alsof je naar een mooie dans kijkt.

- Drakenademhaling :

Tijdens de massage kan je merken dat de masseuse soms sterk uitademt. Dit helpt om te aarden en in je lijf te komen. De ene masseuse zal dit wat luider doen dan de andere. Het kan helpen om op dat moment ook zelf goed en sterk uit te ademen. Zo help je jezelf mee aarden.

- Een massage mat in plaats van een tafel:

Het maakt dat je als gemasseerde ook vrijer kunt bewegen en niet het risico loopt om van de tafel te vallen. Daarnaast kan de masseuse ook dichterbij je komen zitten. Vaak voel je de benen van de masseuse tegen je lichaam drukken, je voelt wanneer ze zich verplaats of zichzelf opdruk. Er zijn overigens ook masseuses die een tafel gebruiken. Vaak heeft dit dan een praktische of fysieke reden. Zelf mis ik dan de vrijheid van bewegen voor de persoon die gemasseerd wordt en zelf ervaar ik het als minder nabij.

- Wat de masseuse aan heeft (of juist niet):

Elke masseuse bepaalt zelf of ze naakt dan wel gekleed masseert. Zolang het klopt voor haar. Zelf masseer ik met een topje en een short aan. Als klant kun je doen wat voor jou klopt: (gedeeltelijk)gekleed of naakt gemasseerd worden.

- Het hele lichaam wordt gezien:

zowel de voor- als achterzijde van het lichaam kan gemasseerd worden. Ook de billen, borsten en geslachtsdelen kunnen mee gemasseerd worden. Het is namelijk allemaal onderdeel van jouw lichaam. Het kan heel bevrijdend voelen als iemand je aanraakt op die plekken zonder dat er meteen een seksuele lading of een ‘moeten’ op zit.

Zelf heb ik ervoor gekozen om geen lingam massages te geven (massage van de penis), wel kan het voorkomen dat net een stukje van m’n arm langs de lingam gaat op het moment dat ik van een been naar je buik masseer bijvoorbeeld.

Vrijheid

Wat ik als grootste verschil ervaar binnen een tantramassage, anders dan bij een reguliere ontspanningsmassage is vrijheid. Zowel voor de masseuse als degene die gemasseerd wordt.

Door het masseren op een mat kun je als gemasseerde veel makkelijker bewegen. Van je rug draaien naar je buik of andersom, op je zijde gaan liggen, armen of benen in een andere positie leggen, het is allemaal mogelijk. Zelf heb ik ook kussentjes liggen, zodat je die onder je hoofd, schouders, buik of benen kunt leggen om nog comfortabeler te liggen.

Tijdens de massage kan je mee ademen, of andere geluiden vrij laten horen als die op dat moment er zijn. Ook kun je meebewegen net zoals een hond of een kat. Soms doet je lijf dit als vanzelf, soms zit hier schaamte op en kan het helpen om een beweging bewust in te zetten. Wat er ook aan emotie of opwinding voorbij komt: het is ok. We hoeven er niks mee en het mag er helemaal zijn.

Mocht je toch liever kiezen voor een ontspanningsmassage, of eens het verschil willen uitproberen, ga dan eens kijken bij DZBeauty in Weurt.

Foto: Cliffs of Moher, Ierland, gemaakt door mezelf

Wat is het verschil tussen een erotische massage en een tantramassage?

Tue, 28 Nov 2023 07:37:14 GMT

Wat is het verschil tussen een erotische en een tantrische massage?

Deze vraag komt regelmatig voorbij. Soms zijn het mensen die opzoek zijn naar een erotische massage en denken dat ze dit kunnen vinden bij een tantramassage. Een tantramassage is echter totaal iets anders.

Wat is een erotische massage?

Nu begeef ik me wel op glad ijs. Ik heb nooit een professionele erotische massage gegeven of gekregen. Dus: correct me if I’m wrong!

Het beeld wat ik heb van een erotische massage is dat de massage erotiek als doel heeft. Degene die masseert gaat opzoek naar de plekjes waarbij je opwinding ervaart, stimuleert je en heeft een hoogtepunt als gevolg. Het doel is die seksuele opwinding en dat hoogtepunt.

Wat is een tantramassage?

Ook hier begeef ik me op glad ijs. Tantra houdt niet vast aan vormen of hokjes. Een massage is een vorm, een mal waarin de tantra gegoten is. Dit is een rede waarom bij mij de nadruk bij tantra ligt.

Mocht het (nog) niet goed voelen om aangeraakt te worden, dan gaan we kijken wat wel goed voelt. Of als de behoefte niet bij aanraken ligt, maar bijvoorbeeld wel bij dansen, dan is dat wat we gaan doen.

De tantramassage heeft geen doel. Het voelt vaak ook tijdloos en wordt als heel nabij en liefdevol ervaren. Ik ga daarbij niet opzoek naar seksuele prikkels, hoogtepunten of opwinding. Het betekent overigens niet dat het er niet mag zijn. Seksuele opwinding kan en mag er zijn tijdens de massage. Het is alleen niet iets waar ik bewust naar opzoek ga.

Wat ik wel doe is kijken en voelen hoe je lijf reageert, helemaal aanwezig zijn met aandacht en de liefde die ik in mezelf voel. Ik volg mijn handen, mijn handen die weer de bewegingen van de rest van m’n lijf volgen.

Mijn handen kunnen snel of juist langzaam gaan.

Mijn handen kunnen hard of zacht zijn.

Mijn handen kunnen kneden, stilstaan, krabben, drukken of kriebelen.

Dat maakt dat elke massage weer een eigen reis heeft. Niks staat vast, behalve de kaders die van tevoren gegeven zijn. Een reis die we samen maken. In het moment, in het hier en nu, is het steeds weer een verrassing waar het naartoe gaat, hoe het gaat voelen, wat er voorbij komt.

Als je het mij vraagt… heb ik een voorkeur voor een tantramassage. Dat kan voor iedereen anders zijn. En dat mag ook. Gelukkig zijn er dames die goed zijn in en het fijn vinden om erotische massages te geven.

Ik geef tantramassages

Dus nee… ik werk niet naar een hoogtepunt

En nee..ik ga niet opzoek naar seksuele prikkels

Nee… ik kan je niet garanderen dat je opgewonden raakt

Ja.. er mag opwinding voorbij komen, net als emoties, ontspanning of in slaap vallen

Ja… je mag volledig zijn wie je bent, met alles wat er is

Ja… je bent welkom als je nieuwsgierig bent naar wat het voor jou kan doen

Er zit ook een verschil tussen een regulier ontspanningsmassage en een tantramassage . Dat verschil lees je hier .

Ademhaling, de weg van het leven

Mon, 23 Oct 2023 12:46:04 GMT

Ademhaling, de weg van het leven

Zolang ik leef haal ik adem. Oppervlakkig, diep zuchtend, blazend, kuchend, ontspanning, kort, gespannen, laag, diep in m’n buik, hoog in mijn borst. Elke situatie lijkt om een ander soort ademhaling te vragen.

Toen ik ooit in een ijsbad stapte, had ik de neiging om mijn adem in te houden. M’n voeten deden pijn van het koude water. Gek genoeg hielp het om diepe lange ademteugen te pakken.

Ik heb gemerkt dat mijn ademhaling me helpt om te leven. Wanneer ik m’n adem vast houd, of bovenin mijn borstkas adem haal, is dat een signaal dat ik het spannend vind om volledig te leven, volledig te voelen. Vol in de overgave komt de ademhaling diep in mijn buik. Wat ik voel wordt verspreid over m’n lichaam op een ontspannen manier.

Mijn ademhaling helpt me in moeilijke momenten. Om emoties te doorvoelen en los te laten, pijn weg te ademen, in slaap te vallen als dat even minder goed lukt. Het is fijn om te merken dat ik de tool van het ademhalen altijd bij me heb, om nog meer het leven toe te laten.

Ook tijdens massages werk ik steeds meer met m’n ademhaling. Het helpt mezelf om meer in een flow te komen en degene die gemasseerd wordt helpt het gronden, nog meer in zijn lijf te komen. Ik laat mijn ademhaling steeds meer horen. Waar het eerst nog onhoorbaar was, komt mijn ademhaling steeds meer tot leven. Nu vaak nog zachtjes. Deze manier van ademen wordt de draken ademhaling genoemd, waarbij ik de adem een bedding geef.

De foto is door mij gemaakt in Ierland

Bewegen vanuit mijn ruggengraat

Mon, 23 Oct 2023 12:40:49 GMT

Bewegen vanuit mijn ruggengraat

Vanuit onderin mijn ruggengraat, bij het heiligbeen, nee, liever nog daaronder. Daar ontstaat de subtiele beweging van de kundalini energie. De slang die in mijn ruggengraat verstopt zit. Er zit veel energie in verborgen. Levensenergie, seksuele energie, ontspanning, opwinding, sensualiteit, wildheid, het aardse. Ik danste vroeger graag en vond dat ik daarbij mijn rug ook goed gebruikte. Toen ik met tantra begon snapte ik niet waar men het over had.

Nu, inmiddels een paar jaar verder, dans ik nog steeds graag door het leven. Waar ik eerst ook mijn rug inzette om mijn bewegingen te maken, komen nu de bewegingen nog meer van onderuit. Daardoor worden de bewegingen die ik met mijn rug maak nog meer gedragen. Het voelt stabieler en veiliger. Ik kan mezelf dragen door de veilige bedding van mijn heupen, die vervolgens soepel de beweging mee naar boven neemt. Die mijn buik, hart, stem en hoofd vrij maakt.

Soms dans ik met engelenvleugels door de Tantratempel van onze tantraschool. Vleugels met lichtje. De Tantratempel is verduisterd. Vroeger zou ik dat nooit gedaan hebben. Nu voelt het alsof ik het altijd al gedaan heb, ik hoor daar te zijn. Precies daar, op dat moment, in en met het licht. Dansend vanuit mijn ruggengraat. Met zekere stappen, in balans. Soepel. Zelf heb ik het nooit gezien, er is geen beeldmateriaal van. Wel hoor ik de feedback van de deelnemers om mee heen. ‘Wat prachtig’, ‘mooi!’, ‘zo sensueel’, ‘echt een engel’.

Ook tijdens de massages zet ik mijn ruggengraat in. Op die manier voel je niet alleen mijn handen. De beweging van mijn handen is geïntegreerd met mijn hele lijf. Op die manier is de massage veel intenser dan een reguliere massage. Mijn hele lijf is erbij betrokken. Langzaam, zacht, snel, stevig, van het topje van je kruin, tot je kleine teen. Soms met m’n beide handen, of onderarmen, soms met een vinger, maar altijd in contact met de rest van m’n lijf.

Onderstaande foto, door mezelf genomen, in Griekenland

Gedichten

Sun, 17 Sep 2023 13:45:37 GMT

Welkom in het hier en nu

Waar de wind waait,

De regen valt

Het zonnetje schijnt

Het warm is

Of juist koud

Wees welkom

Voel je vrij

Beweeg zoals je wil

Vol verdriet, boos, angstig

of lekker blij

Geniet

Je bent er bij

Voor altijd

Ben jij hier

Hier Zijn wij

Starend in een vuurtje

Gebeuren de mooiste dingen

Zie hoe de vlammen langs het hout lekken

Liefkozend, strelend

Alles verterend

Mijn hoofd stopt met denken

Ik adem de buitenlucht in

Vrij zijn als een vlam

Die ook gevoed moet worden

Om licht te kunnen geven

(Naar aanleiding van de Workshop 'ik ben er al' in 2023)

Echt ontvangen

Sun, 17 Sep 2023 13:41:17 GMT

Echt ontvangen

Bij de tantramassages die ik geef ontvang jij de massage. Soms is daar wat verwarring over. Meestal als iemand een filmpje op YouTube heeft gekeken van een massageuitwisseling of als iemand eerder een ‘ tantramassage ’ heeft gehad. (De aanhalingstekens omdat dit dan in mijn ogen niks met tantra te maken heeft).

Een tantramassage kan heel intiem voelen. Dat wordt vaak als groot verschil ervaren met reguliere massages . Bij hoeveel intieme momenten in je leven heb jij werkelijk niks gedaan? Of het gevoel gehad dat je niks hoefde te doen?

Ben je het niet gewend om te ontvangen, of vind je het fijner om te geven, dan kan dit even ongemakkelijk voelen. De neiging om terug te gaan geven kan dan groot zijn.

Bij mijn tantramassage kan je het echte ontvangen ervaren en oefenen. De energie die door je lijf gaat, de nabijheid van mij als masseuse. De fijne aanraking, een zachte ademhaling. Je hoeft even helemaal niks. Alles is voor jou. Een tantramassage geeft je jezelf terug .

Je hoeft dan ook niks terug te geven. Sterker nog, het is wenselijk dat je de energie en ervaring bij jezelf houdt. Ermee bent. Voelt. Doorleeft. En dan pas, op het moment dat je lijf het helemaal verteerd heeft, kan je kijken of je het door wilt geven.

Doorgeven aan iemand die het nodig heeft een knuffel te geven, een boodschapje te doen voor je moeder, een eenzame buur op te zoeken voor een kopje thee of de hond van je broer uit te laten.

Vaak doe je deze dingen al en hoef je ze dus niet extra te gaan opzoeken.

Geven en ontvangen is een

Sun, 17 Sep 2023 13:38:28 GMT

Geven en ontvangen is één

Vroeger leerde ik: ik geef of ik ontvang. Later leerde ik dat de tijd tussen geven en ontvangen ‘ermee zijn’ is. Voorbeeldje: je ontvangt €50, je bent met de €50 en vervolgens geef je diezelfde €50 weer uit.

Op dit moment ben ik even in de war. Want… het voelt helemaal niet zo. Dat ik iets krijg, ermee ben en het weer weg geef. Alsof het aparte vakjes zijn, waarin je dan kan verkeren om vervolgens weer een vakje op te schuiven.

Ik hou al niet zo van vormen en vakjes. Wat als het allemaal gewoon één vakje is? Ik krijg iets, omdat ik iets geef. Energieën trekken naar elkaar toe, omdat dat kloppend is. Of het nu tijdelijk of voor altijd is.

Zelfs als ik niks doe. In de modus van ontvangen sta. Geef ik ook iets weg. Wat dan? Mijn overgave. Het (al dan niet) genieten van iets. De tijd die voorbij strijkt.

Zelfs als je het voorbeeld van het geld neemt. Ik krijg of geef dat geld vaak met een reden: ik heb ervoor gewerkt (of de ander), ik heb iets verkocht (of gekocht), iemand vind me heel lief (dus heb ik liefde gegeven, of andersom).

Soms komt het zelfs spontaan op m’n pad, zomaar omdat ik op het juiste moment op de goede plek ben. Zelf heb ik dat ook weleens gedaan met geld, bloemen en chocolade. VERHAAL/UITLEG Leuk om dan de verraste gezichten te ontvangen.

Wat nu als… geven en ontvangen hetzelfde is? Vaak zeggen mensen: wat je geeft, krijg je terug. Hoe zie jij dat?

Gewoonten zijn altijd negatief vastzittende (seksuele) energie

Thu, 03 Aug 2023 16:07:08 GMT

Gewoonten zijn altijd negatief vastzittende (seksuele) energie

Ongeveer deze zin las ik in een mail die ik kreeg van het vallei orgasme. Een cursus die ik onlangs ben gaan volgen. Niet zozeer omdat ik behoefte heb aan meer of andere orgasmes, wel omdat ik nieuwsgierig ben in wat het voor me doet.

Deze zin raakte me. Gewoonten die me weghouden van seksuele energie. Seksuele energie kun je niet alleen gebruiken om seks te hebben, maar ook om iets te creëren, rust te vinden in je lijf, energie te voelen, flow te ervaren, te genieten van mezelf en anderen, te leven.

Gewoonten als even de telefoon pakken, ik moet eerst nog even dit of dat, de afwas moet ook nog gedaan worden, ik rij (bijna) altijd dezelfde weg naar m’n werk en ook vooral altijd ergens op tijd komen.

De laatste tijd realiseer ik me steeds meer dat juist deze kleine gewoonten me weg houden van plezier, genot, seksualiteit en de kleine dingen die het leven zo mooi maken.

Stel dat je weet dat je nog maar een uur te leven hebt… ga je dan ook de wc poetsen? Of toch liever even buiten zitten, genieten van de vogels? Of een mooi iemand opzoeken voor fysiek contact en net die laatste belangrijke woorden?

Wat als je elk moment als je laatste uur ziet? Zou je dan ook doen wat je nu doet? Of echt iets anders? Durf je dat dan te volgen?

Osho, het allerhoogste inzicht

Thu, 03 Aug 2023 16:03:58 GMT

Tantra zegt:

‘Zeg ja. Zeg tegen alles ja.
Je hoeft niet te vechten,
Je hoeft zelfs niet te zwemmen
- Laat je gewoon met de stroom meedrijven.

De rivier stroomt uit zichzelf al,
Alles komt uiteindelijk in de zee terecht.
Jij hoeft er alleen maar voor te zorgen
Dat je niet stoort,
Dat je de rivier geen zetje geeft;
Laat je gewoon meevoeren.’

Dat laten meevoeren,
Laten meedrijven,
Je mee ontspannen,
Dat is tantra
Als je ja kunt zeggen
Komt er een diepe acceptatie over je.

Hoe kunnen blijven klagen
Als je ja zegt?
Hoe kun je ongelukkig zijn?
Dan is alles zoals het moet zijn.
Je vecht niet, je wijst niet af
- Je accepteert.

~ uit het boek ‘tantra het allerhoogste inzicht’ van Osho

Willemijn en ik geven samen Tantraworkshops, meer informatie vind je in de agenda

Doen wat klopt

Thu, 03 Aug 2023 15:59:42 GMT

Doen wat klopt

~ In je eigen cirkel staan

Op mijn website geef ik aan: doe wat klopt voor jou.

Ik doe ook wat klopt voor mij. Op het moment dat we beide voelen: ‘ja, dit klopt’, dan pas is het een groen licht om er daadwerkelijk iets mee te doen.

Er was laatst een man in mijn praktijk die heel erg aanrakerig was. Op een manier die voor mij voelde alsof ik weggeslagen werd door de golven van de zee. Vroeger zou ik niet geweten hebben hoe ik zou kunnen reageren, me enorm bedreigd hebben gevoeld en waarschijnlijk dit op een hele onhandige manier geuit hebben.

Die onhandige manier bestaat voor mij uit twee opties: gelaten accepteren of enorm fel uithalen (meestal met woorden), waarbij ik vaak voor de felle kant koos. Ik merkte dat ik de onhandige manieren gepasseerd was.

Wat ik wel deed was ruimte creëren. Voor mezelf en voor hem. Op een vriendelijke manier. Ik zei: ‘Ik merk dat ik nu graag op mezelf zit, zonder dat ik aangeraakt word’

Hierdoor kwam er letterlijk ruimte (hij schoof naar achteren) en ook energetisch voelde ik me weer meer in mijn eigen cirkel staan. Ik zag zijn verwarring. Een tantramassage gaat tenslotte om aanraking. Dat was toch waar hij voor kwam. Hij kon toch doen wat voor hem klopte?

Ik snap die verwarring. Hij doet ook niks verkeerd. Handelt niet vanuit verkeerde gedachten of bedoelingen.

Ooit heb ik veel gelezen over bindings- en verlatingsangst. Daarbij werd gesteld dat ieder een eigen cirkel heeft. Degene met de verlatingsangst stapt vooruit de cirkel binnen van degene met bindingsangst. Degene met bindingsangst kan niks anders doen dan achteruit de eigen cirkel uitstappen. Dat plaatje kon ik nu letterlijk voelen. Ik wist dus wat ik te doen had: mijn eigen cirkel weer instappen, waardoor de ander ook zijn cirkel weer in zou stappen.

Natuurlijk was hij in de war. Hij stond ineens weer in z’n eigen cirkel. Een plek die hij blijkbaar niet van nature inneemt. Voor hem voelt de beweging naar voren kloppend, het vastklampen. Op het moment dat ik daarop reageer met weglopen of maar laten gebeuren zijn we beide uit onze cirkel en is er dus geen verbinding mogelijk. Die is alleen mogelijk op het moment dat we in de eigen cirkel staan.

Juist doordat ik zelf mijn cirkel pakte, ontstond er een mooi gesprek, daarna een fijne massage. Waarbij ik degene ben die geeft en hij degene is die ontvangt. Ook al voelt dat onwennig.

Ik weet inmiddels dat ‘ruimte’ voor mij een toverwoord is. Mijn eigen cirkel is belangrijk. Ik sta in mijn eigen middelpunt. Hoe zou het voor jou zijn om alleen te hoeven ontvangen? Alles wat je ontvangt bij je te mogen houden? Ermee te mogen zijn? Zonder het terug te hoeven geven?

Grenzen

Weet dat grenzen wat anders zijn dan muurtjes. Grenzen zitten in je lijf, je kunt ze letterlijk voelen. dat maakt dat grenzen op elk moment weer een beetje anders kunnen zijn. Muurtjes lijken op grenzen maar zijn bedacht: er is geen beweging in te krijgen en is altijd hetzelfde. Werken met grenzen vraagt om een open houding, het leren vertrouwen van jezelf: kan en durf ik mijn grenzen ten alle tijden aan te geven?

Ik heb een muur om me heen gebouwd

Thu, 03 Aug 2023 15:54:46 GMT

Ik heb een hele grote muur om me heen gebouwd

Een muur waar mensen, met veel geduld, misschien doorheen kunnen komen. Voorzichtig. Want achter die muur, daar schuilt het ‘grote gevaar’. Ook meer vrijheid trouwens. Maar het gevaar maakt dat de muur er staat. Want…stel nu dat???

- Ik omver geblazen word
- Niet meer kan blijven staan
- Er iets gebeurd dat ik niet wil

Precies dit zorgde ervoor dat ik mezelf gevangen hield. Bang voor wat er misschien zou kunnen zijn. Toch lonkte de vrijheid. Achter die muur.

Stel nu dat…

Die muur, geen muur…maar een filter is?
Dan kan wat fijn is erdoorheen stromen, wat vervelend is achter in het filter blijven. Af en toe eens dat filter schoonspoelen en we kunnen er weer tegenaan.

Met een filter kan ik kijken en onderzoeken wat me vrij maakt, kiezen wat erdoorheen mag komen. Meer genieten van wat wel is. Want een muur houdt het vervelende misschien tegen, maar het mooie ook.

Nog een stapje verder...

Stel dat ik ook dat filter niet meer nodig blijk te hebben. Zodat alles door me heen kan stromen. Zodat vervelende dingen geen energie meer kosten, doordat ik ze op afstand probeer te houden en ze er toch al zijn.

Stel nu dat… ik alleen mezelf nodig heb. Die kan aangeven wanneer ik wat nodig heb. Mezelf kan geven wat ik nodig heb. Door te staan voor wat ik wil, voor wat ik belangrijk vind.

In plaats van dat ik me zoekende in de woestijn voel, kristalliseert mijn leven zich moeiteloos om me heen. De fijne en de minder fijne dingen. Omdat dat het leven is.

Wil je mee ervaren? Kijk dan eens in de agenda voor onze workshops en dansavonden.

5 tips tegen slapeloze nachten

Sun, 02 Jul 2023 05:14:09 GMT

Gestresst in je bed liggen

Ik wens het niemand toe. Tijdens mijn burn out had ik het gevoel dat ik ruim een jaar niet sliep. Ruim twee jaar ongeveer 3 uurtjes per nacht. Ik kan je vertellen: dat voelt niet als genoeg. Ik was uitgeblust. Verslagen door mn systeem. Geen idee hoe het anders kon, wel dat het anders moest. Ik kon kiezen voor medicatie. Dat heb ik niet gedaan. Ik realiseerde me heel goed dat ik wat anders te doen had. Zodat mijn systeem weer op eigen kracht zou kunnen slapen. Hieronder deel ik wat mij het meest geholpen heeft:

1. Wandelen totdat ik er bijna bij neer viel

Letterlijk. Elke week wandelde ik samen met mijn moeder. Een kilometer of 30. Dit deed ik natuurlijk niet in 1 keer. Dit heb ik opgebouwd. In het begin duurde het al 3 uur voordat ik überhaupt mijn schoenen aankreeg en ik de moed had verzameld om 15 minuten te lopen. Toen ik de 30 eenmaal aantikte sliep ik daarna steevast een aantal uren als een blok. Mijn hoofd was rustig, mijn lijf was moe. Slaap is gegarandeerd!

2. Overdag korte rustmomenten

Op het moment dat ik te moe ben, slaap ik s'nachts slechter. Overdag een powernap van 30 minuten hielp me daarbij. Wat ik ook vaak deed was op de bank zitten. Voor me uit starend, geen afleiding zoeken in telefoon of computer. De gedachten door mijn hoofd laten tollen en daar niks mee doen. Dit deed ik dan een uur. Na een uur merkte ik dat ik als vanzelf aan het dommelen was.

3. Alle pennen op schrijven

Mijn blogs komen niet uit de lucht vallen. Ik ben gaan schrijven, schrijven en nog meer schrijven. Alles wat mijn hoofd maar kon bedenken. Kwam de gedachte weer voorbij? Dan schreef ik het nog eens op. Ook al vond ik dat stom, ik had het tenslotte al opgeschreven. Mijn hoofd werd er rustiger van. Ik kan namelijk sneller denken dan schrijven (wie niet, zou ik zeggen), wat maakte dat mijn hoofd ook gewoon rustiger moest gaan denken om het bij te kunnen houden. Het is, na zo'n schrijfsessie, ook meteen duidelijk waar de meeste onrust vandaan komt.

4. Actie in de taxi

Vaak ontstaat onrust niet voor niks. Slapeloze nachten al helemaal niet. Tegenwoordig merk ik dat ik meteen ga kijken naar mijn dagelijkse leven. Wat gaat er mis? Is mijn agenda te vol? Moet ik een keuze maken die ik eigenlijk niet wil maken? Ben ik eerlijk geweest naar mezelf in wat ik wel of juist niet wil? Zijn er mensen, situaties of werk die me stiekem energie kosten? Welke actie heb ik nodig om mezelf te horen, te zien en weer rust te ervaren? Dit heeft bij mij meerdere malen geresulteerd in het opzeggen van banen en vriendschappen. Om daarna, zodra ik door de zure appel heen was, weer te slapen als een blok. Niet leuk...wel noodzakelijk... en...het komt altijd goed!

5. Massages

Elke maand deed ik een (ontspannings)massage. Destijds liet ik me door niemand aanraken. Behalve mijn ouders en mijn masseuse. Als ik toen had geweten wat een tantramassage doet, dan had ik zeker voor die optie gekozen. Juist omdat een tantramassage ervoor zorgt dat je in je lijf komt. bij de ontspanningsmassage dreef ik vaak een beetje dromerig weg. Ook lekker, ander effect. Ik hoor dit ook vaak van mensen terug die bij mij de massage hebben ontvangen:

- Ik voel me weer helemaal opgeladen

- Mijn hoofd was even helemaal stil

- Eindelijk rust

- Ik hoef even helemaal niks, er wordt ook niks van me verwacht, heerlijk!

- Ik kan er weer tegenaan

BONUSTIP

Niet slapen is echt heel vervelend. Als snel voel je je oververmoeid. De neiging om overdag te blijven liggen in bed of op de bank gaat je echter niet verder helpen. En ik snap dat (Been There, Done That). In beweging komen en dingen gaan doen helpt. Voor mij was dat onder andere yoga, muziek maken (zingen en gitaar spelen), creatief bezig zijn (schilderen, tekenen en kleuren), klussen of het huis poetsen. Niet perse leuke dingen, wel dingen die voor mij ontspannen werkten. Ook ben ik veel aan persoonlijke ontwikkeling gaan doen. The Work van Byron Katie heeft me hier bijvoorbeeld goed bij geholpen.

Liever ontspannen door fysiek contact? Voel je vrij om een afspraak te maken voor een massage. Vaak de eerste keer wat spannend. Dat is normaal bij nieuwe dingen. Er is een keuze tussen een witte en vierhanden massage .

Mijn hoofd spint

Sun, 02 Jul 2023 04:30:30 GMT

Mijn hoofd spint
Er komt geen einde aan
De gedachten tuimelen over elkaar
Echt volgen lukt niet

‘S avonds in bed
Lig ik woelend
Draaiend van links naar rechts
Al zuchtend uitkomend in het midden

Met open ogen starend naar het plafond
Overdag een moe gevoel
‘S nachts overactief
Alsof de dag de nacht is geworden

Herkenbaar?
Kom terug in je lijf met een tantramassage. Er is een keuze tussen een witte tantramassage en een 4 handen tantramassage.

Liever geen massage?

Kom dan naar onze workshop of een Tantric Dance avond.

Liefde onder de douche

Sun, 02 Jul 2023 04:26:17 GMT

Liefde onder de douche

Liefde is zoals een douche. In dit geval staat het water altijd aan. Het stroomt lekker door. De keuze is aan mij. Ga ik onder de douche staan, of juist niet? Toen ik me dat realiseerde werd het makkelijker om mezelf toestemming te geven om onder deze douche van liefde te gaan staan.

De ene keer een lekker warme douche, een andere keer een ijskoude. Soms heb ik de voorkeur voor het ene, vaker voor de andere. Inmiddels heb ik de knoppen van de douchekraan gevonden en kan ik vaak zelf mijn juiste temperatuur van dat moment bepalen.

Totdat iemand ergens in huis met een andere kraan speelt en ik ineens een koude plens van het leven krijg. Net als vroeger, toen mijn broers plotseling een warme kraan ergens in het huis aanzette in de hoop op zo’n verrukkelijke hoge gil van mij, voel ik nu soms even de druk wegvallen. De voorbode van een ongewenste koude douche. Aan mij de keuze of ik deze koude straal wil ontvangen of niet.

Ook op moeilijke momenten, vol met emoties die door mijn lijf gieren, voel ik nog steeds het water over mijn lijf lopen, de liefde door m’n lijf stromen. Ooit heb ik in zo’n moment, vol met emoties, bewust de koude kraan aangezet. Er is geen beter moment dan dat om te genieten van ijskoud water, dat ook liefde is. Vol je lijf kunnen voelen in het hier en nu, de tranen letterlijk weg laten spoelen.

In elke massage die ik geef zit liefde. Zoals bij de douche in deze blog. Fijn om te geven, heerlijk om te ontvangen. Ga jij voor een witte of een 4 handen massage ? Ook hebben Willemijn en ik een workshop in elkaar gezet. Met liefde en plezier. Doe je mee? Meer informatie over de workshop vind je hier .

Ik doe wat ik kan

Mon, 29 May 2023 15:22:07 GMT

Ik doe wat ik kan

Soms heb ik het id ee dat wat ik doe er niet toe doet. Niet belangrijk genoeg is. Te weinig voor de wereld betekent. Niet genoeg help. Ik niet genoeg ben. Ik schiet dan in een soort depressieve toestand waarbij ik enorm ga zoeken naar verbetering. Ik Moet Echt Anders En Van Meer Waarde Zijn.

Volop in de stress en het ongemak ga ik meer doen. Harder lopen. Net dat tandje erbij. Kiezen op elkaar en gaan. ‘Kom op’, hoor ik dan in mijn hoofd, ‘jij bent degene met de kennis, tijd en de energie en je zit je tijd een beetje te verlummelen met “niks doen”’.

Het gevolg is altijd dat ik na een week of twee uitgeblust op de bank instort, met lege ogen voor me uit starend. Dodelijk vermoeid. Op dat moment alleen nog maar willen slapen. Vaak lukt dat niet meer, omdat ik dan te weinig rust heb gehad.

Ik stop dan maar weer. Met het harde lopen. Me in bochten wringen om nog meer op m’n vork te nemen. Ik zit dan op de bank. Kijk voor me uit en realiseer me: ik doe wat ik kan. Ga ik harder lopen, dan hou ik het niet vol, word ik chagrijnig, gaat mijn sprankeling weg.

Ik doe wat ik kan.

Dus.

Foto’s: Nog zo’n mooi verhaal uit het boek ‘dit’ van Tiny Fisscher en Iris van der Veen.

Waarom zijn we hier?

Sun, 14 May 2023 10:15:43 GMT

In ieder geval voor elkaar

Waarom do e ik dit?

Waarom wil ik dit?

Waarom…

Waarom?

Zo vaak heb ik mezelf dingen afgevraagd. Wilde ik antwoorden weten. Waarom dit…waarom dat. Analyserend ging ik door het leven heen. Waarom word ik hier boos van? Hoe komt het dat dit angst geeft? Waarom durf ik iets niet te zeggen? Waarom word ik hier moe van? Hoe zorg ik ervoor dat het beter wordt?

Steeds weer een nieuw doel stellend, steeds weer op weg naar wat anders. Het moest beter, sneller, perfekter, minder pijn doen, gelukkiger zijn. Ik merk dat het me energie kost als ik het anders wil hebben dan dat het nu is. Dodelijk vermoeiend: ergens anders willen zijn dan waar ik nu ben.

Alsof het niet goed genoeg is. Alsof anderen het altijd beter weten. Alsof ik het leven van een ander moet leiden. Want die…die heeft het pas écht goed voor elkaar. En dat wil ik natuurlijk ook. Ik ben ermee gestopt. Ik leef nu. Ik leef nu mijn eigen leven. Op mijn manier, op mijn moment.

Niet meer:

- Als ik dit doe, dan ben ik aan het pleasen (oordeel)

- Als ik dat doe, dan zorg ik wel/niet goed voor mezelf (oordeel)

- Zo zou het moeten zijn/voelen (oordeel)

Wel:

- Ik voel dat mijn lijf zich ontspant

- Ik kan helemaal aanwezig blijven, zonder weg te willen of in mijn hoofd te schieten

- Ik schiet in mijn hoofd…en dat is oké

- Ik wil nu dit… (en over vijf minuten kan dat precies het tegenovergestelde zijn)

- Ik vind het fijn om te helpen (alleen nu even niet…)

Volledig mezelf kunnen zijn. Waardoor je 50 tinten Leonie voor je neus krijgt.

Op de vraag:

‘Waarom zijn we hier eigenlijk?’

Vond ik in het boek ‘dit’ van Tiny Fisscher en Iris van der Veen een perfekt antwoord: ‘In ieder geval voor elkaar’

Want we vullen elkaar aan. Samen maken we de wereld mooier. We zijn er. In ieder geval voor elkaar.

De Vonk van Verbinding

Sun, 14 May 2023 10:10:22 GMT

In je angst vind je je waarden

Deze zin hoorde in tijdens het luisteren naar het boek van Gijs Jansen (de Vonk van Verbinding). Naast dat ik het een heel inspirerend boek vind, raakte deze zin me. Angst… angst is een bekende emotie. Of eigenlijk…het WAS een bekende emotie. Zo’n 10 jaar geleden leefde ik deze emotie nog volop. Angst voor verbinding, vooral angst voor mannen. Liep er een willekeurige man de voordeur binnen, dan liep ik de achterdeur uit.

Hoe het was

Vol in paniek. Hyperventilerend. Overgevend , trillend, huilend, met buikpijn, hoofdpijn en misselijk. Heftig. Op dit moment kan ik me daar niks meer bij voorstellen. Zo’n 10 jaar geleden was dit mijn dagelijkse realiteit. Er lopen nogal wat mannen rond. Ik realiseerde me dat ik bang was voor iets waar ik niet bang voor zou hoeven zijn. Stapje voor stapje ben ik mijn angsten aan gaan kijken.

Angsten aankijken

Het bleek dat ik mezelf niet vertrouwde in het bijzijn van mannen. Dus ging ik daarmee aan de slag. Met hartkloppingen zei ik ‘nee’ tegen een man, met drie weken overstuur zijn tot gevolg. Wetende dat het overstuur zijn en mijn ‘nee’ me meer op zouden leveren, dan de rustige (maar niet gemeende) ‘ja’.

Alleen durven zijn, terwijl daar ook enorme angst zat, bleek de oplossing. Volop in paniek, met heftige huilbuien zat ik daar. Alleen. Niet omdat het niet anders kon, wel omdat ik voelde dat ik er niet bang voor hóéfde te zijn. Samen zijn was overigens niet veel beter. Met mensen achter de hand die ik even kon bellen als ik het echt niet meer trok. Lieve familie waar ik mocht blijven eten, ook al kreeg ik geen hap door m’n keel.

De waarde

Een hele heftige tijd. En dan hoor ik nu deze zin. Het raakt me. Want achter mijn angst was een hele hoop waarde te vinden. De angst voor verbinding, mannen, alleen zijn, samen zijn…het is verdwenen. In de plaats is een fijne verbinding met mezelf gekomen. Vol vertrouwen. Heel veel hele leuke en mooie mannen om me heen die elk een bijdrage leveren aan een fijn samen zijn. Inmiddels kan ik weer volop genieten van eten (ook al zou je dat niet zeggen, gezien m’n figuur).

En dan…heb ik het nog niet eens over aanraken gehad. Iets dat ik 10 jaar geleden fanatiek uit m’n leven had gebannen is nu mijn werk, hobby en passie. Aanraken. Met volle aandacht, in vol vertrouwen. Wat een cadeautje zit er achter die angst verborgen.

Laat je vooral niet tegen houden door je angsten. Ze leiden je de weg. De weg naar dat wat voor jou het mooiste leven ooit kan zijn. Durf jij een stapje te zetten?

Complimenten ontvangen

Sun, 14 May 2023 10:02:47 GMT

Dank je wel, dat vind ik zelf eigenlijk ook:

‘Goh, wat heb je zachte handen’

‘Wat raak je fijn aan’

‘Dit is echt heel magisch’

Complimenten.

Ooit iets om giechelig op te reageren en dan een soort van weg te wuiven. Niet in staat om een compliment te aanvaarden. Inmiddels is daar wel verandering in gekomen.

Ik weet wat een aanraking kan doen. Met volle aandacht en een liefdevolle intentie. Doen wat ik het liefste doe: raken, aanraken. In beweging, in het moment zijn. Achteraf vaak een dank je wel. Niet eens echt nodig, het lijf heeft het allang gezegd.

Telkens weer verbaast het me wat echte aandacht doet met een mens. Hoe het iemand kan openen. Zonder dat je elkaar kent, lang kent. Vroeger zaten daar oordelen op en een overtuiging: ‘dat kan alleen als je iemand al lang kent’.

Of eerder: ‘dat MAG alleen als je iemand al heel lang kent’. Als iemand zich ‘bewezen’ heeft. Aan een aantal voorwaarden heeft voldaan, een aantal boxen heeft afgetikt. Vinkjes overal.

Maar… verdient niet iedereen liefde? Echte aandacht? Aanraking? Is dit dan iets dat je dan ‘moet verdienen’? Of als ruilmiddel: doe jij dit, dan doe ik dat… Voor mij werkt dat niet (meer).

Ik wil er vol kunnen zijn. In het moment. Ook als ik je pas vijf minuten geleden heb ontmoet. En ja, dat is fijn. Dat vind ik zelf namelijk ook.

4 handen die over jouw lijf gaan

Sun, 14 May 2023 09:58:26 GMT

4 handen die over jouw lijf gaan

Daar zitten we dan. Willemijn en ik. Onze eerste vier handen massage die we bewust samen professioneel geven. We hebben het eerder gedaan, alleen niet op professionele basis. Wel tijdens onze tantra trainingsdagen. Onbewust trekken we dan steeds naar elkaar toe. Vinden elkaar op de meest bizarre momenten, schieten altijd even in de lach: ‘ja hoor…daar zijn we weer’ en vullen op onbewaakte ogenblikken elkaars zinnen aan of maken net ‘toevallig’ hetzelfde geluid.

Twee totaal verschillende vrouwen, met twee totaal verschillende energieën. Elkaar aanvullend. Heel bijzonder om steeds opnieuw te ervaren. Voor mij een no-brainer wie ik zou vragen, toen ik bedacht dat een 4 handen massage ook leuk voor m’n praktijk zou zijn.

Voor de 4 handen massage keken we elkaar aan. Moeten we nog iets bespreken of afspreken? Tantra gaat uit van flow, je eigen energie volgen, doen wat voor jou klopt in het moment, verbinding, overgave aan dat moment. Dus…iets bespreken of afspreken van tevoren… een blik was genoeg: nee… we geven een tantramassage. Het gaat kloppen in het moment.

Vol vertrouwen stapten we beiden de sessie in, samen met de gelukkige man die de sessie ging ondergaan. Wat was dit fijn om te doen! Zonder ook maar iets te zeggen vloeide tijdloosheid, beweging en energie samen in een prachtig geheel van een geweldige massage.

We geven allebei op eigen wijze de massages. Om dit zo samen te kunnen doen, daarmee ook een blik kunnen werpen in de keuken van de ander, was een geweldige ervaring die smaakte naar meer.

En de ervaring van de man? Die was in vervoering, diep gelukkig, net als wij. We hopen nog veel mensen te mogen raken met onze warme handen en harten. Omdat het kan en omdat het mag.

Wil je Willemijn ook een keer ontmoeten? Zij heeft haar praktijk vlakbij Roermond. https://tantramassagelimburg.nl/

Wauw! Wat een mooie man!

Sun, 14 May 2023 09:45:33 GMT

Wauw…wat een mooie man!

Elk lichaam is weer anders, elke huid spreekt zijn eigen taal. De kracht die armen uitstralen, de vorm van de billen, een liefdevolle blik. Zo mooi. Telkens als ik iemand masseer voel ik me bevoorrecht dat ik die persoon aan mag raken. De kwetsbaarheid en de kracht van zijn lichaam mag zien. Het raakt me elke keer weer.

Steeds ontstaat er weer een mooie flow. Soms begin ik bij de voeten, het hoofd, de benen, of de rug. Er is geen vast begin. Afhankelijk van waar mijn handen naartoe willen. Uit mijn hoofd, in mijn lijf. In mijn geval: in mijn handen. Het volgen van de contouren van een lijf, van voeten naar het hoofd en weer terug.

De gevoeligheid ervaren van flanken, bovenbenen, of oren. Even blazen over de rug, iemand die zijn adem inhoudt. Soms kippenvel. Masseren met mijn handen, onderarmen, ellebogen of nagels. Elke aanraking en beweging heeft zo zijn eigen essentie en roept weer wat anders op. Totaal in het moment, genieten. Niet omdat het iets moet zijn, wel omdat het er is.

Ontspannen, overgevend aan het moment.

waar man/hij staat kan ook vrouw/zij gelezen worden

In de stilte zit het echte luisteren

Sun, 14 May 2023 09:41:19 GMT

Er helemaal zijn in het moment.

De ‘brug’ overkomen naar de ander.

Luisteren

E cht luisteren

De ander de ruimte geven om er helemaal te zijn. Zonder eigen invulling, zonder onderbreking, de stiltes laten vallen. Ontspannen, warm, open, ademend.

Juist de stiltes laten vallen maakt dat er ontspanning ontstaat. Niet dat moment pakken om je eigen verhaal te gaan vertellen, maar stil zijn. Kijkend naar de non-verbale reactie. Iemand waarbij de ogen nog even wazig rondkijken, helemaal bezig met het eigen verhaal. Een zucht, een glimlachje, een slokje van een kopje thee.

Het blijkt soms moeilijk te zijn. In verhalen van anderen zitten altijd haakjes waar ik op in kan springen, op in wíl springen. Uit enthousiasme stort ik dan mijn verhaal uit. Zomaar. Door hun verhaal heen. Helemaal blij dat er een verbinding blijkt te zijn, herkenning. Deze persoon klopt voor mij! Nog steeds gebeurt me dit weleens. Wel steeds minder.

Op het moment dat een ander bij mij inbreekt in mijn verhaal, gebeurt bij mij het volgende:

- ik voel me niet meer gezien en gehoord

- Ik merk dat ik het moeilijk vind om daarna mijn eigen verhaal weer op te pakken

- Ik klap wat meer dicht en wordt stiller

Gevolg: Ik voel minder verbinding met de ander

Ik merk dat ik het moeilijk vind om mensen hier in het moment op te wijzen. Dat is waarschijnlijk mijn les. Krijg ik de ruimte, echt de ruimte, om te praten, stil te zijn, opnieuw te beginnen en mijn verhaal af te maken, dan wordt het gesprek anders. Het krijgt een andere energie.

De stiltes heb ik nodig om mijn eigen gedachte te ordenen, te voelen welke emotie er op komt, weer even tot rust te komen en te ontspannen. Het hoeft niet zo snel. In gesprek met elkaar hoeven we geen bus te halen, geen wedstrijdje te doen wie het meeste praat. Er zijn. Dat is wat ertoe doet.

Omdat ik weet wat het met mij doet: deze ruimte krijgen, wil ik anderen die ruimte ook gunnen. Gek genoeg poppen er dan soms ook gedachten op:

- Ik ben zelf onzichtbaar

- Ik cijfer mezelf teveel weg

- Ik geef de ander teveel ruimte

De neiging is er dan om ‘voor mezelf op te komen’ en dus in te breken in de ander zijn/haar verhaal. Tegenwoordig laat ik het. Er ontstaat vaak vanzelf ruimte.

Vaak krijg ik na een gesprek terug dat mensen voelen dat ze helemaal zichzelf kunnen zijn bij me, dat ze echt alles durven delen, er geen oordeel is. Zelf zit ik soms ook op de praatstoel en kan dan 100-uit vertellen, waarbij ik zelf voel: ik mag er helemaal zijn met alles dat er is.

Reageren als een hond (of kat)

Thu, 09 Mar 2023 11:11:49 GMT

Reageer als een hond (of kat)

Als een hond het fijn vindt om aangeraakt te worden, dan merk je dat. Ze beweegt mee met de aanraking. Totdat je dat ene plekje tegen komt: ja! Daar! Het lijfje drukt dan tegen je hand aan.

Ook katten en hebben dit.

Schaamteloos genieten van een aanraking. Feilloos non-verbaal aangeven waar je mag zijn met je handen. Heerlijk vind ik dat!

Voordat ik met mijn massages begin geef ik het vaak aan: ‘wees als een kat, beweeg naar fijne aanrakingen toe, is er iets niet fijn? Doe dan het omgekeerde of duw m’n hand weg.’

Waarom een kat als voorbeeld en geen hond? Een kat maakt er namelijk ook geluidjes bij.

Door dit echt te doen: de beweging, het geluid, ontstaat er nog meer genieten van de aanraking en is het een echte wisselwerking van mens tot mens. Intens verbonden in het moment. Net als de dieren.

Schaamteloos genieten. Is dat niet wat iedereen wil?

De taal van het lichaam

Thu, 09 Mar 2023 10:37:23 GMT

De taal die het lichaam spreekt

Zonder te praten kunnen volgen wat gezegd wordt. Een lichaam spreekt. De huid die ineens kippenvel vertoont, die glad of juist stroef voelt. Een beweging. Een geluid. Even de adem inhouden, of juist die ene diepe zucht. Jouw lichaam spreekt en leiden mijn handen naar de plekken waar ze zijn mogen.

Mensen zeggen dat het magisch is, alsof ik zou kunnen toveren. Reacties als ‘Nog nooit meegemaakt dat iemand mijn lijf zo goed kan volgen’. Dat komt omdat je lijf praat. Soms zachtjes fluisterend, als je het zelf nog niet zo goed durft. Soms luidruchtig en overduidelijk.

Te luidruchtige v o nd ik eerst lastig, het leid de me van mijn handen af, ik s choot dan in m’n hoofd. Met gedachten als: ‘horen de buren dit?…. Die denken dan dat ik op z’n minst hele andere dingen aan t uithalen ben’.

Om daarna mijn aandacht terug te kunnen leggen naar mijn handen. Op jouw lichaam. Het lichaam dat met me praat. Subtiel en duidelijk.

Ps. De buren geven aan nergens last van te hebben. Het was dus alleen een verhaal in mijn hoofd.

Wat doen met friemelen

leoniewouters432@hotmail.com — Mon, 28 Nov 2022 17:00:23 GMT

‘Oh… je gaat met dat friemelen van vroeger dus echt wat doen?’

Dat waren de woorden van mijn broer toen ik vertelde dat ik een massagekamer ging maken. Ik was even verbaasd en moest er ook om lachen. Ik realiseerde me dat ik als kind ook altijd mijn broers en hun vriendjes aanraakte. Tijdens het spelen van computerspelletjes, als we gezellig op de bank zaten of gewoon tussendoor.

Aanraking, streling, aandacht. Er zijn. Vol in het nu.

Ik herinner me ook nog wanneer ik er acuut mee stopte. Ik vond destijds één van die jongens heel erg leuk. Ik stond op dat moment lekker te kriebelen door de haren van een andere jongen. Hij keek me aan. Ik bevroor. En heb het daarna nooit meer gedaan. Geen idee of hij met die blik iets bedoelde. Dat heb ik nooit gevraagd. In mijn hoofd was wel het verhaal dat het niet hoorde, dat ik dit maar voor één persoon hoorde te doen. Trouw als ik was, hield ik me daaraan.

Totdat ik stopte met het volgen van deze gedachte die een overtuiging was geworden. Ik mag iedereen aanraken, zolang het voor míj klopt, zolang het ook voor de ander klopt in dat moment. Ik hoef me niet meer te ‘bewaren’ voor of trouw te zijn aan die ene. Wel trouw aan mezelf. En trouw aan mezelf is inclusief aanraking, streling en aandacht. In overvloed. Volle overvloed.

Ik geniet weer. Lach en dans, voel me bevrijd en raak aan. Daar waar het aangeraakt mag worden. Soms met woorden, soms door alleen aanwezig te zijn en soms door echt letterlijk aan te raken.

Flirten in de Supermarkt

Tue, 24 Nov 2020 07:00:05 GMT

De Supermarkt Ex perience

Deze is ten alle tijde uit te voeren, tot in de finesse te oefenen én ook nog eens heel leuk om te doen. Zeker als je niet helemaal goed in je vel zit, het wordt nog leuker als je wel goed in je vel zit. Zowel voor singles als mensen die een relatie hebben, is dit dé ultieme manier om al flirtend de supermarkt rond te crossen, met inmiddels verplicht karretje, waar je dan vrolijk achter kan flaneren. De bedoeling is om jezelf zichtbaar te maken, met een fijn gevoel. Misschien even buiten je comfortzone, maar ik garandeer je een leuke ervaring.

De goede mindset

Alles begint met een goede mindset. Al grinnikend naar de supermarkt lopen, met de intentie: ‘dit ga ik dóén!’ Zonder je ook maar iets aan te trekken van wat anderen er mogelijk van zouden kunnen vinden of denken. Elke stap is er eentje, het hoeft niet meteen perfect te gaan, sterker nog, het is leuker als het af en toe eens niet helemaal perfect gaat.

De goede mindset begint met het idee dat íéderéén in de supermarkt je fántástisch vindt. Ook al durft niet iedereen dat toe te geven, laat staan te laten merken. Naar binnen lopen met deze gedachte helpt om net even wat rechter te lopen, vriendelijker te glimlachen (ook als je een mondkapje op hebt!) en vanuit je ogen te gaan stralen.

Ik ben fántástisch

Vervolgens ga je dus je boodschappen doen. Je laat jezelf zien: rechtop lopend, glimlachend, open voor een klein gesprekje. De mensen die je tegenkomt in de supermarkt zijn je fans. Ook al weten ze dat zelf nog niet. Je flaneert de supermarkt door, haalt hier een prei en daar een appel en komt vervolgens bij de boter. Daar staat dan iemand intens te zoeken naar het juiste bakje halvarine. Natuurlijk doet diegene dat, want iemand aankijken waar je écht fan van bent is lastig. Dus kijkt diegene weg: die kan het gewoon niet aan, om naar je te kijken. Als je voorbij bent zal diegene je vast nakijken, maar hé, dan ben je al voorbij.

Vriendelijk glimlachen

Durf mensen aan te kijken, vriendelijk te glimlachen, knikjes te geven alsof je de koning of koningin bent om vervolgens door te lopen naar het volgende product op jouw boodschappenlijstje. Maak elke stap bewust. Met de mantra: íéderéén vindt míj fántástisch. Neem je tijd bij het zoeken naar de boodschappen. Loop rustig en ontspannen. Kijk rond, maak oogcontact. Kijken mensen weg? Of willen ze geen oogcontact maken? Durven ze niet... je bent immers fántastisch...en dat stralende licht kan nogal oogverblindend werken.

Ik zou zeggen: veel plezier en ik ben benieuwd hoe jouw ervaring is met de supermarkt - experience! Mocht je het liever samen willen doen, voel je dan vrij om contact op te nemen!

Leerdynamiek

Hoe krijg ik weer zin in aanraking

Hoe krijg ik weer zin in aanraking?

Dit heeft mij geholpen:

Ik heb geen zin meer in aanraking

Ik heb geen zin meer in aanraking.

Wat kan daaronder zitten?

Ruilhandelenergie

Ruilhandel energie

Echte kracht zit in zacht

Echte kracht zit in zacht

De vraag is dan… hoe luister je naar een kind, jouw kind in jezelf?

Trouw aan jezelf zorgt voor vertrouwen in jezelf

Trouw aan jezelf zorgt voor vertrouwen in jezelf

Wat er dan gebeurd??

Het grootste gevecht zit in mezelf

Het grootste gevecht zit in mezelf

Mijn lijf blokkeert steeds. Aanwezig zijn is genoeg.

Mijn lijf blokkeert steeds.

Aanwezig zijn is genoeg

Aanwezig zijn is genoeg

Mijn lijf is sneller dan mijn woorden

Mijn lijf is sneller dan mijn woorden

De gesprekken met jou hebben mijn leven veranderd

De gesprekken met jou hebben mijn leven veranderd

Geschreven door: Leonie Wouters

﻿

November 2025

Soms gaat er even iets mis

Soms gaat er even iets mis...

Geschreven door: Leonie Wouters

﻿

November 2025

Diep voelen, merken dat plezier naast elke andere emotie mag bestaan

Diep voelen, merken dat plezier naast elke andere emotie kan en mag bestaan.

Geschreven door: Leonie Wouters

﻿

November 2025

Angst of Excitement, het voelt hetzelfde, de gedachte is anders

Angst of exitement, het voelt hetzelfde.

De gedachte is anders

Geschreven door: Leonie Wouters

﻿

Oktober 2025

Overdenken: het lijf voelt zich niet veilig

Overdenken: het lijf voelt zich niet veilig

Het is veel te spannend!

Het is veel te spannend!

Wat is tantra óók?

Je hebt geen tijd nodig om te helen

Je hebt geen tijd nodig om te helen

Vertrouwen zit in mezelf. Het hier en nu

Vertrouwen zit in mezelf - Het hier en nu

Wat doet dit?

Ontspannen in zachte handen en warme olie

Ontspannen in zachte handen

en warme olie

Vertrouwen zit in mezelf. Meerdere waarheden kunnen zien

Vertrouwen zit in mezelf -

Meerdere waarheden kunnen zien

Vertrouwen zit in jezelf. Durf ik te kiezen voor een ander verhaal?

Vertrouwen zit in mezelf -

Durf ik te kiezen voor een andere verhaal?

We mogen weer!

We mogen weer!

Help, ik kan niet dansen!

Help! Ik kan niet dansen…

maar zou zo graag een keertje mee willen doen!

Licht in de duisternis

Licht in de duisternis

Ze draagt het teken van kracht en dapper zijn

Ze draagt het teken van kracht en dapper zijn

Wat kan een tantramassage betekenen in een periode van rouw?

Wat kan een tantramassage betekenen in een periode van rouw?

Zullen we een kopje koffie doen? Eindeloos praten helpt niet

Oncomfortabel plezier

Oncomfortabel plezier

Vier voorwaarden om verbinding te vergroten

Vier voorwaarden om verbinding te vergroten

Verveling: niks moet, alles mag